freeforum.gr

δοκιμαστική λειτουργία - συμβουλές καλόδεχτες

Θέματα σχετικά με την οικονομία της Ελλάδος

User avatar
orestis
Posts: 379
Joined: Fri Jun 27, 2014 11:11 am

τριγωνικές συναλαγες και μη συμορφούμενες χώρες

Postby orestis » Thu Apr 02, 2015 4:32 pm

Για όποιον παρακολουθεί τα φορολογικά η κυβέρνηση σύριζα-ανέλ, έχει νομοθετήσει μια σκληρή αντιμετώπιση για να πιάσει μερικές συναλαγές που στοχεύουν αποκλειστικά στην φοροαποφυγή.
Η αρχική μορφή της νομοθεσίας ήταν πραγματικά προβληματική και για τις καθόλα νόμιμες συναλλαγές. Όπως ήταν αναμενόμενο το νομοθέτημα έχει ήδη τροποποιηθεί ώστε να μειωθούν οι προβληματικοί του όροι. Και με τις διευκρινιστικές που θα βγουν καθώς θα αρχίσει να υλοποιείται στην πράξη η νομοθεσία θα τροποποιηθεί και άλλο.

Το περίεργο είναι ότι εξακολουθεί να "χτυπάει" τις συναλλαγές με "μη συμορφούμενες" χώρες. Δηλαδή με χώρες που δεν δίνουν πληροφορίες ώστε να ελέγχεται η ουσιαστική νομιμότητα των συναλλαγών από τα ενδιαφερόμενα κράτη.
Αυτό αν δεν αλλάξει αναμένεται ότι θα αποτελέσει σοβαρό πρόβλημα για πολλές επιχειρήσεις στην Ελλάδα που συναλλάσσονται με την Κίνα - Χονγκ Χονγκ.

Προσωπικά περιμένω ότι θα αλλάξει, ώστε οι κανονικές συναλλαγές να μην επιβαρύνονται, αλλά και να μην αλλάξει δεν θα με χαλάσει και πολύ....
Και να εξηγήσω τι εννοώ. Είναι σαφές ότι δεν μπορούμε να περιορίσουμε τις εισαγωγές από τις χώρες της Ε.Ε. οπότε το ερώτημα είναι αν μπορούμε να μειώσουμε τις εισαγωγές από τρίτες χώρες, ώστε να βελτιώσουμε το ισοζύγιο εισαγωγών - εξαγωγών, που τα μέτρα της αγαπημένης μας τρόικας δεν μπόρεσαν να το αποκαταστήσουν σε θετική για την χώρα σχέση. Μια και η Κϊνα είναι βασική πηγή εισαγωγών σε προϊόντα που δυνητικά μπορούν να κατασκευάσουν Ελληνικές βιοτεχνίες, έχουμε κάθε λόγο να βάλουμε κάποια προσκόμματα που θα δυσχεράνουν τις εισαγωγές από εκεί.

Καταλαβαίνω τον πόνο ψυχής που θα βιώσουμε αν μειωθούν οι Κινέζικες εισαγωγές, αλλά δυστυχώς οι επιλογές μας είναι όλες δύσκολες. Συζητούσα πρόσφατα με ένα φίλο που είναι εισαγωγέας κινέζικων προϊόντων, και παρατηρούσε πολύ σωστά ότι τα μέτρα που θα τόνωναν την Ελληνική εξαγωγική δραστηριότητα, είναι εξαιρετικά πιθανό ότι θα έβλαπταν τα δικά του κέρδη. Όμως ο φίλος συμφώνησε ότι για να έχει κέρδη από τις πωλήσεις στην Ελλάδα των εισαγόμενων προϊόντων του, θα πρέπει και ο κόσμος να έχει χρήματα ώστε να μπορεί να τα αγοράζει, αλλά για να έχει χρήματα σε βάθος χρονου, θα πρέπει οι εξαγωγές να είναι τουλάχιστον ίσες με τις εισαγωγές μας. Άρα τα μέτρα που βραχυπρόθεσμα θα τον βλάψουν είναι μάλλον απαραίτητα για την μακροχρόνια βιοσυμότητά της επιχείρησής του. Όπως λέει και ο λαός μας, "βγάζε βγάζε και μη βάνεις, γρήγορα στον πάτο φτάνεις". Και εμείς έχουμε φτάσει στον πάτο, εδώ και καιρό.

Το μόνο δυσάρεστο είναι ότι ορισμένες, λίγες ευτυχώς, επιχειρήσεις, χρησιμοποιούν προμηθευτές από την Κίνα για εισαγωγή πρώτων υλών ή προϊόντων απαραίτητων για την παραγωγή τους, και ενδεχομένως και για εξαγώγιμα είδη. Ναι έχουμε και κάτι λίγες εξαγωγικές εταιρίες....
Ας ελπίσουμε ότι για αυτές ειδικά, εφόσον οι συναλλαγές τους δεν κρύβουν υπερτιμολογήσεις και άλλα κουφά, θα καταστεί δυνατό να ληφθεί πρόνοια από το κράτος.



User avatar
orestis
Posts: 379
Joined: Fri Jun 27, 2014 11:11 am

Θέματα σχετικά με την οικονομία της Ελλάδος

Postby orestis » Mon May 04, 2015 7:25 pm

Για τις αυξήσεις στην Δεή.

από την σελίδα http://www.badiera.gr/?p=36822
Image
Το ζητούμενο σήμερα για τη ΔΕΗ δεν είναι να αυξήσει τις παροχές προς τους εργαζόμενους της, να επαναφέρει προνόμια σε συνδικαλιστές και να κάνει προσλήψεις ( αν δεν υπάρχει πραγματική ανάγκη) με σκοπό να συμβάλλει στην αντιμετώπιση της ανεργίας.

Όποιες δυνατότητες έχει η ΔΕΗ πρέπει να αξιοποιηθούν α) για την υποστήριξη των συμπολιτών μας που ζουν σε καθεστώς απόλυτης φτώχειας και γενικότερα την ενίσχυση του κοινωνικού τιμολογίου β) για τη συνέχιση της λήψης μέτρων μείωσης της τιμής του παρεχόμενου ρεύματος προς τις παραγωγικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις ώστε αυτές να μειώσουν το κόστος τους και να βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητα τους. Έτσι θα κρατηθούν υπάρχουσες θέσεις και θα δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας στον ιδιωτικό τομέα. Αντίθετα θα είναι παθογόνος η επαναφορά με οποιοδήποτε τρόπο και πρόσχημα της λογικής των πελατειακών προσλήψεων στον ευρύτερο δημόσιο τομέα.

Το δικαίωμα των συλλογικών συμβάσεων πρέπει να είναι απαράβατο. Οι συμβάσεις όμως σε επιχειρήσεις που συμμετέχει το κράτος κρίνονται υπό την οπτική του δημοσίου συμφέροντος. Είναι αναγκαίο να αφεθεί πίσω η εποχή που το δημόσιο συμφέρον ταυτιζόταν με το συμφέρον των εργαζομένων αυτών των επιχειρήσεων.

Οι συλλογικές συμβάσεις στον ιδιωτικό τομέα είναι αυτές που πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο παρεμβάσεων ώστε να υπάρξει αποκατάσταση ρυθμίσεων (όπως η επεκτασιμότητα και η μετενέργεια) που υποστηρίζουν τους εργαζόμενους στην άνιση σχέση στην αγορά εργασίας. Ταυτόχρονα είναι αναγκαίες νομοθετικές ρυθμίσεις που θα λειτουργήσουν υποβοηθητικά στο συνδικαλιστικό κίνημα ώστε αυτό να εκφράζει όχι μόνο ή κυρίως ευνοημένα στρώματα της προ κρίσης εποχής, αλλά και τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα, συμπεριλαμβανομένων των πιο αδύναμων εξ αυτών δηλαδή τους άνεργους, τους μετανάστες και τους ευέλικτα εργαζόμενους.

-Ο Σάκης Παπαθανασίου είναι μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Δημοκρατικής Αριστεράς

Πολύ ενδιαφέρον το άρθρο. Ο Σάκης Παπαθανασίου πρακτικά θεωρεί ότι οι ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις δεν πρέπει να αφορούν επιχειρήσεις με δημόσιο συμφέρον, αλλά οι μισθοί (υποθέτω ότι εννοεί γιατί δεν βλέπω άλλη λύση) να καθορίζονται μονομερώς από την κυβέρνηση. Δεν ξέρω πόσους βρίσκει σύμφωνους μια τέτοια πρακτική. Εγώ μέχρι στιγμής δεν έχω διαμορφώσει άποψη στο θέμα, αλλά η απόλυτα μονομερής διευθέτηση μου μοιάζει με μια πρώτη ματιά υπερβολική.

Έτσι αντί η διαπραγμάτευση να γίνεται ανάμεσα στους εργαζόμενους και την διοίκηση, θα έπρεπε (κατά το άρθρο) να ορίσει η κυβέρνηση μονομερώς την συλλογική σύμβαση.

Αλήθεια δεν είδα σε κάποιο δημοσίευμα οτι η παρούσα διοίκηση ορίστηκε από την νέα κυβέρνηση, οπότε μάλλον μιλάμε για επιλογές της προηγούμενης κυβέρνησης όπως άλλωστε μας λέει και το πρώτο θέμα, που δεν φημίζεται για την φιλοκυβερνητική του στάση.
http://www.protothema.gr/politics/artic ... -reumatos/

Πάντως στην περίπτωση θα υπεραμυνθώ των επιλογών της κυβέρνησης Σαμαρά, δεν βρίσκω κάτι το αρνητικό στην συλλογική διαπραγμάτευση που καταλήγει σε μια μικρή αύξηση, συγκριτικά πάντα με τις γνωστές μειώσεις που έχουν συμβεί τα τελευταία χρόνια στον δημόσιο τομέα. Έτσι αν οι μειώσεις φτάνουν το δυσθεώρητο ποσό των 2,8 δις, όπως ισχυρίζεται ο Φωτόπουλοςhttp://www.iefimerida.gr/news/194272/fotopoylos-xydaki-se-osoys-antidroyn-stin-ayxisi-tis-genop-dei τότε τα 25 εκ. € που θα επιβαρυνθεί η εταιρία, είναι μάλλον μικρό αντιστάθμισμα. Δεν θα ελέγξω αν τα νούμερα του Φ. είναι σωστά, θα υποθέσω ότι απέχουν πολύ από την πραγματικότητα, και πάλι όμως για μικρό αντιστάθμισμα μιλάμε.
(Λέει και άλλα ενδιαφέροντα προς συζήτηση ο Φωτόπουλος αλλά ίσως κάποια άλλη φορά να αξίζει να τα δούμε)

Και κάτι τελευταίο. Ζούμε σε μια καπιταλιστική κοινωνία, και σε μια τέτοια κοινωνία, θα αποδεχθώ ότι κάποιος μπορεί να έχει εισόδημα πολλαπλάσιο κατά δεκάδες ή και εκατοντάδες φορές των χαμηλότερων εισοδημάτων. Αυτός όμως ο κάποιος δεν προκύπτει από κάπου ότι είναι απαραίτητο να είναι επιχειρηματίας, μπορεί να είναι εργαζόμενος. Είτε γιατί η εργασία του είναι εξαιρετικά δύσκολη, είτε γιατί είναι επικίνδυνη, είτε γιατί έχει καταφέρει να επιβάλει στην εργοδοσία ένα εξαιρετικά υψηλό μισθό. Και οι τρεις περιπτώσεις στα πλαίσια του καπιταλισμού, είναι αποδεκτές. Για κάποιον όμως λόγο, θεωρούμε ότι οι εργαζόμενοι του δημοσίου πρέπει να είναι "φτωχομπινέδες", γιατί οι μισθοί τους, επιβαρύνουν την κοινωνία. Μήπως αυτό έχει κάποια υπερβολή;



User avatar
orestis
Posts: 379
Joined: Fri Jun 27, 2014 11:11 am

σχετικά με τις αυξήσεις στους μισθούς, στην ΔΕΗ

Postby orestis » Mon May 04, 2015 7:30 pm

Να επισημάνω ότι δεν προκύπτει από πουθενά ότι το κόστος τους το επωμίζονται οι πελάτες, κάλλιστα μπορεί να προκύψει από απομείωση των κερδών της συγκεκριμένης ανωνύμου εταιρίας. Άλλωστε η κυβέρνηση ήδη έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν πρόκειται να συμβεί μεταφορά του κόστους στους καταναλωτές. Και γιατί να το κάνει άλλωστε όταν έχει μια κερδοφόρα επιχείρηση και αρκετές επιλογές για μείωση των εξόδων της, πέρα από το μισθολογικό κόστος.

Παρενθετικά, φυσικά είναι απαράδεκτη η διακοπή της ηλεκτροδότησης σε ευπαθείς ή αδύναμους οικονομικά. Για τους υπόλοιπους, οι αυξήσεις που έγιναν επί της προηγούμενης κυβέρνησης ήταν όντως υπερβολικές, με βάση την κρίση. Αλλά βλέπεις η εσωτερική υποτίμηση δεν αφορούσε το κόστος διαβίωσης, αλλά το εργασιακό κόστος......
Όμως δεν προκύπτει ότι οι υψηλοί μισθοί επέδρασαν στις αυξήσεις στο κόστος καταναλωτή, και φυσικά οι συγκεκριμένες είναι πολύ μικρές για να επηρεάσουν.



User avatar
orestis
Posts: 379
Joined: Fri Jun 27, 2014 11:11 am

Η ιστορία μιας αυτεκπληρούμενης προφητείας με atm και capital control.

Postby orestis » Fri Jul 03, 2015 2:28 pm

Η ιστορία μιας αυτεκπληρούμενης προφητείας με atm και capital control.

Αν κανείς ψάξει λίγο θα δει ότι η προηγούμενη κυβέρνηση πέτυχε ένα μεγάλο άθλο. Τον πέτυχε βέβαια με τελείως άδικα και αντιπαραγωγικά μέτρα, αλλά τον πέτυχε.
Κατάφερε να έχει ένα μικρό πρωτογενές πλεόνασμα (παίζεται το πόσο, αλλά μάλλον το 0,4% είναι μια λογική εκτίμηση), και ένα σχεδόν ισορροπημένο εμπορικό ισοζύγιο (λόγο ισχυρής μείωσης εισαγωγών, και όχι εξαγωγών). Και αυτά ίσχυαν κάπου από τα μισά του 2014....

Ένα προφανές συμπέρασμα από αυτά τα στοιχεία, είναι ότι σε μια ενδεχόμενη στάση πληρωμών των δανείων, η Ελλάδα θα μπορούσε μια χαρά να επιβιώσει, χωρίς να δανείζετε δεκάρα επί πλέον. Τα δάνεια τα χρειαζόταν για να "ανακυκλώσει" τα ήδη υπάρχοντα, ήτοι να πληρώσει τόκους και τοκοχρεολύσια.
Επαναλαμβάνω δεν υπήρχε η ανάγκη για να στηριχθεί η Ελλάδα στο ελάχιστο, σε περίπτωση στάσης εξωτερικών πληρωμών.
Αλλά, τότε γιατί προσφύγαμε στον ELA και γιατί κλείσανε οι τράπεζες....;
Μήπως φταίει η κακοδιαχείρηση του σύριζα;
Προφανώς και δεν φταίει, ακόμα και να έκανε κακοδιαχείρηση και να χειροτέρευσαν τα στοιχεία, δεν θα δικαιολογούσε τέτοια μέτρα. Εκτός και αν γκρεμιζόταν το σύμπαν από τα μέτρα του, κάτι που φυσικά δεν συνέβη, και αυτό μπορεί να πιστοποιηθεί από τα στοιχεία της τρ. Ελλάδος για το πεντάμηνο.
Μα τότε γιατί κατέρρευσαν;

Για να το καταλάβει κανείς πρέπει να έχει στο μυαλό του κάποιο σημαντικό χαρακτηριστικό του τραπεζικού συστήματος. Οι τράπεζες δεν κρατάνε σε σεντούκια τα λεφτά που καταθέτουμε. Εκτός από ένα πολύ μικρό μέρος, ίσως πολύ μικρό. Τα υπόλοιπα τα επενδύουν, για παράδειγμα τα δανείζουν με τόκο σε επιχειρήσεις. Με αυτό κατά νου ας υποθέσουμε ότι οι τράπεζες έχουν αποθεματικό για τρέχουσες συναλλαγές της τάξης του 10% των κεφαλαίων που έχουν τοποθετηθεί σε αυτές. Και πάλι από αυτά τα χρήματα, σε φυσική μορφή δεν είναι απαραίτητο ότι βρίσκετε το σύνολο, μια και ένα μεγάλο ποσοστό των συναλλαγών γίνεται με άυλη μορφή.

Η πρακτική αυτή στηρίζεται στο γεγονός ότι η πιθανότητα να ζητήσουν τα χρήματά τους, όλοι μαζί οι καταθέτες είναι εξαιρετικά μικρή. Και το σύστημα δουλεύει κατά κανόνα μια χαρά.
Όμως αν τα ζητήσουν.....;

Είναι προφανές ότι αν ζητήσουν οι καταθέτες ακόμα και το 30% των χρημάτων τους οι τράπεζες αδυνατούν να το δώσουν.
Για να αντιμετωπιστούν αυτά τα φαινόμενα υπάρχουν κάποιοι μηχανισμοί στήριξης των τραπεζών. Ένας από αυτούς είναι και ο ELA. Χοντρικά οι τράπεζες του προσκομίζουν αξιόγραφα (πχ. δάνεια που έχουν κάνει), και η κεντρική τράπεζα τις δανείζει με αυτά σαν εγγύηση αποπληρωμής.
Έτσι αντιμετωπίζεται ικανοποιητικά το πρόβλημα της εξόδου χρημάτων από τις τράπεζες...
Φυσικά αν οι τράπεζες έχουν υπερεκτιμήσει τις εγγυήσεις τους, θα υπάρξουν προβλήματα κάποια στιγμή, αλλά για το μέλλον "έχει ο Θεός...."

Πότε έχουμε όμως "έφοδο για μετρητά" (bank run) στις τράπεζες;
Απλό. Όταν ο κόσμος φοβάται. Και μπορεί να φοβάται με βάση τα μακροοικονομικά μεγέθη της χώρας, πχ. αν εμφανίζει ένα έλλειμμα εμπορικού ισοζυγίου ή πρωτογενή ελλείμματα ή και τα δύο, κάτι που δεν συμβαίνει στην περίπτωσή μας, ή να φοβάται με βάση τις διαδόσεις και την γνώση ότι οι διαδόσεις οδηγούν σε "έφοδο για μετρητά" (bank run).
Στην Ελλάδα κανονικά οι διαδόσεις αυτές θα έπρεπε να σταματήσουν μόλις η Ελλάδα είχε διασφαλίσει πρωτογενή πλεονάσματα και σχετικά ισορροπημένο εμπορικό ισοζύγιο. Μάλιστα υπάρχει και σχετική νομοθεσία που θα ενδεχόμενα θα έπρεπε να εφαρμοστεί μια και αυτές οι διαδόσεις οδηγούν με βεβαιότητα σε έφοδο στις τράπεζες.

Περιέργως αντί να υπάρχει σιωπή οι διαδόσεις έδιναν και έπαιρναν πριν ακόμα πάρει κυβέρνηση ο σύριζα. Εντάθηκαν μετά και συνεχίζονταν με αυξανόμενους ρυθμούς. Και αυτό όχι από κάποιους πολίτες χωρίς βήμα, αλλά από βουλευτές και μμε, και δυστυχώς και από ξένους κύκλους (για δικούς τους λόγους). Με απλά λόγια κάποια κέντρα ωθούσαν τους πολίτες να αδειάζουν τις τράπεζες από ρευστό.
Οι τράπεζες βέβαια θεωρητικά δεν είχαν πρόβλημα μια και ο ELA. τις στήριζε, αλλά ο ELA τις στηρίζει μόνο εντός κάποιου προγράμματος στήριξης. Έτσι μόλις το πρόγραμμα αυτό τέλειωσε, οι τράπεζες μείναν εκτεθειμένες στην έφοδο για μετρητά.
Όταν δεν έχεις στήριξη, ο μόνος τρόπος να αντιμετωπίζεις την έφοδο για μετρητά, είναι η εφαρμογή capital control και ο περιορισμός στις αναλήψεις μετρητών. Και αυτό έγινε.
Σημαίνει αυτό ότι οι πολίτες έχουν χάσει τα χρήματά τους;
Όχι, καμιά σχέση. Σημαίνει ότι δεν μπορούν να πάρουν άμεσα τα χρήματά τους, αλλά οι τράπεζες δεν τα έχουν εξανεμίσει.... (με την προϋπόθεση ότι οι τράπεζες δεν έχουν επενδύσει σε σαπάκια.... Αλλά αυτό δεν τεκμαίρεται από το capital control, αλλά από την εξέταση του χαρτοφυλακίου τους, που δεν μπορεί να κάνει ο κοινός θνητός.... Αλλά σίγουρα τα σαπάκια δεν είναι επιλογή των κυβερνήσεων και μάλιστα της του συριζα).

Έτσι λοιπόν, η κινδυνολογία, αποτέλεσε τον παράγοντα που ώθησε στις αθρόες αναλήψεις, και αυτές ήταν πέρα από τις αντοχές της οποιασδήποτε τράπεζας δεν υποστηρίζεται από έξω. Μια αυτεκπληρούμενη προφητεία λοιπόν.

Έχει ευθύνη ο σύριζα για τα φαινόμενα; Αν θεωρεί κανείς ότι έπρεπε να υπογράψει το οτιδήποτε απαράδεκτο, για να διατηρήσει τον ELA με νέο πρόγραμμα. Αλλά έχουμε και εμείς που σηκώσαμε ότι είχαμε και δεν είχαμε από τις τράπεζες, και οδηγήσαμε την χώρα να στέκεται με το πιστόλι στον κρόταφο. Και έχουν πολλαπλάσιο όσοι τόσον καιρό τρομοκρατούν τον κόσμο, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι τα μακροοικονομικά μεγέθη δεν δικαιολογούν τέτοιες διαδόσεις, ενώ οι διαδόσεις αποτελούν μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία.



User avatar
orestis
Posts: 379
Joined: Fri Jun 27, 2014 11:11 am

Η ιστορία μιας αυτεκπληρούμενης προφητείας με atm και capital control.

Postby orestis » Fri Jul 03, 2015 2:29 pm

Είναι όμως ενδιαφέρον να δούμε και που στρέφονταν κυρίως η κινδυνολογία, γιατί αν και αβάσιμη ως προς τα δεδομένα της οικονομίας, δεν ήταν απολύτως αβάσιμη ως προς την πολιτική των δανειστών.
Σε δύο κυρίως σημεία, κούρεμα καταθέσεων και αλλαγή νομίσματος με υποτίμηση.

Το πρώτο ξέρουμε ότι εφαρμόστηκε στις τράπεζες της Κύπρου, και το γεγονός της εφαρμογής σε τράπεζες της ε.ε. καθιστά πιθανή την εφαρμογή του μέτρου και σε άλλες χώρες. Μάλιστα αυτές τις μέρες μάθαμε ότι το μέτρο το εισαγότανε ο Σόιμπλε από την αρχή για την Ελλάδα. Φυσικά στην περίπτωση της Ελλάδος ήταν πασιφανές ότι η εφαρμογή θα ήταν ήδη λάθος επιλογή μια και ήδη έχουν φύγει εκτός τα περισσότερα κεφάλαια μεγάλων καταθετών. (Το μέτρο έχει αποτελεσματικότητα στην αρχή της κρίσης.)
Οπότε θα έπρεπε για να έχει αξία να εφαρμοστεί και για τα κάτω των 100,000€ που είναι το όριο προστασίας για τους καταθέτες. Κάτι προβληματικό σαν επιλογή μια και θα έπρεπε η χώρα να υποχρεωθεί να κάνει κάτι ενάντια στην προστασία των καταθέσεων που είναι εγγυημένες και κατά την ε.ε. Άρα η κινδυνολογία ως προς αυτό το σημείο ήταν εξ αρχής λανθασμένη ή έστω υπερβολική. Δηλαδή ακόμα και να εφαρμοστεί το μέτρο μελλοντικά θα είναι ενάντια σε κάθε λογική πρόβλεψη που θα μπορούσαμε να κάνουμε τους τελευταίους 12 μήνες και ίσως και περισσότερο.

Το δεύτερο είναι η αλλαγή του νομίσματος με υποτίμηση. Οι φόβοι για το μέτρο αυτό, ταλανίζουν την οικονομία εδώ και καιρό. Κατανοώντας σιγά σιγά ότι η οικονομία μας δεν μπορεί να δουλέψει και πολύ καλά με €, οι φωνές που θεωρούν ότι κακώς μπήκαμε μέσα, εντός και εκτός Ελλάδος είναι πλέον πολλές. Αντίστοιχα οι φωνές που θα προτιμούσαν την έξοδο από το €, είναι πολύ περισσότερες από παλιά. Έτσι έχουμε ακόμα και στέλεχος του σύριζα να υποστηρίζει μια τέτοια επιλογή, τον Λαπαβίτσα. Αλλά οι απόψεις περί θεμιτού της εξόδου, είναι πάντα περιθωριακές απόψεις.
Έτσι και ο σύριζα και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, αρνούνται κατηγορηματικά την αλλαγή; Σημειώνω ότι κατηγορηματικά κατά της αλλαγής έχει ταχθεί και ο νυν υπουργός οικονομίας, Βαρουφάκης. Ένας βασικός και προφανής λόγος, είναι ότι η αλλαγή, έστω και αν μακροπρόθεσμα θα ήταν θετική ως προς τα μακροοικονομικά στοιχεία, θα ήταν καταστροφική μεσο-βραχυπρόθεσμα για την οικονομία και την κοινωνία.
Αλλά υπάρχει και ένας πολιτικός λόγος, αν η έξοδος από το € συνδυαζόταν με μια σχετική επιτυχία, θα αποτελούσε το ισχυρότερο πλήγμα για την συνοχή της ευρωζώνης, ακόμα περισσότερο και από την ίδια την έξοδο. Κάτι που καθιστά αναπόφευκτο τον οικονομικό στραγγαλισμό της Ελλάδος εάν έχει εθνικό νόμισμα. Και τα εργαλεία για κάτι τέτοιο υπάρχουν σε μια οικονομική ένωση όπως η ε.ε.

Αλλά είναι γεγονός ότι εκτός από τους Έλληνες, ούτε και οι ξένοι θα ήταν εξ ορισμού θετικοί να δοκιμάσουν κάτι τέτοιο. Μια και η έξοδος θα καθιστούσε σε κάθε περίπτωση αμφίβολη την μακροπρόθεσμη συνενοχή της ευρωζώνης. Και αυτό ανεξάρτητα του ότι αν μέσο-βραχυπρόθεσμα θα ήταν διαχειρίσιμη η αναταραχή.

Το "ατύχημα" λοιπόν της εξόδου, ήταν κάτι που δεν δικαιολογείτο, μέχρι τουλάχιστον την συνολική κατάθεσης πρότασης του σύριζα, (η οποία και σαφώς ήταν πολύ μακριά από την αρχική του θέση και πολύ κοντύτερα στις θέσεις των δανειστών). Οι όποιες φωνές το προωθούσαν, απέβλεπαν σε bank run, παρά περιέγραφαν αναμενόμενες εξελίξεις, σύμφωνα με τα υπάρχοντα μεγέθη και συσχετισμούς.

Όμως η αυτοεκπληρούμενη προφητεία για το bank run είναι γεγονός. Μάλιστα το bank run δεν αποκλείεται πλέον να οδηγήσει και σε έξοδο από το €, με όλες τις καταστροφικές συνέπειες μεσο-βραχυπρόθεσμα ή και σε ένα γενναίο κούρεμα καταθέσεων.
Σημειώνω ότι οι τράπεζες σήμερα διαρρέουν ότι θα κουρευτούν και καταθέσεις κάτω των 100.000, όσο και αν αυτές θεωρούνται εγγυημένες, μια και η εγγύηση του Ελληνικού δημοσίου δεν θα επιτρέψει την διασφάλισή τους!!!. Κάτι μάλλον υπερβολικό.

Να σημειώσουμε εδώ, ότι οι δηλώσεις την δανειστών, σε όλη την περίοδο, από την αρχή της κρίσης μέχρι σήμερα, αντί να δουλεύουν σταθεροποιητικά για την οικονομία, λειτουργούσαν αποσταθεροποιητικά, κάτι που εντάθηκε μετά την αλλαγή της κυβέρνησης. Και ενώ μέχρι την επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος θα ήταν τεχνικά δικαιολογημένες κάποιες τέτοιες αναφορές, ήδη από την επίτευξή του ήταν αδικαιολόγητες, μια και δεν υπήρχαν αντικειμενικοί λόγοι. Εκτός αν ο στόχος ήταν η καταστροφή της Ελληνικής οικονομίας, ή τουλάχιστον η μεταφορά κεφαλαίων σε άλλες χώρες. Ή και ειδικά μετά την ανάδειξη του σύριζα στην κυβέρνηση, η αλλαγή της κυβέρνησης, δηλαδή η αντικειμενική κατάργηση της (αστικής) δημοκρατίας. Και το τελευταίο ίσως αποδεικνύεται και το ισχυρότερο ενδεχόμενο, ας θυμηθούμε τις πρόσφατες δηλώσεις του Σουλτσ για μια κυβέρνηση τεχνοκρατών, και για το τέλος της εποχής σύριζα.

Συμπερασματικά, το bank run ενώ έπαψε να έχει σοβαρούς λόγους να υπάρχει και όλα τα εμπλεκόμενα μέρη (Ελληνικές κυβερνήσεις, Δανειστές, και μμε) θα έπρεπε να το εξοβελίσουν από τον λόγο τους, τουλάχιστον από τα μέσα του 2014, συνέχισε να υπάρχει και να οδηγεί τις τράπεζές μας σε capital control. Όσοι δε το προφήτευαν εντός και εκτός Ελλάδος, και ίσως προφήτευαν και την έξοδο από το € ή το κούρεμα, αποτελούν γενεσιουργές αιτίες του.



User avatar
orestis
Posts: 379
Joined: Fri Jun 27, 2014 11:11 am

Ανάπτυξη, οικονομικές ανισότητες και "διεθνές νομισματικό ταμείο"

Postby orestis » Sat Jul 04, 2015 12:12 pm

Αν κανείς ξέρει αγγλικά και έχει υπομονή θα μείνει έκπληκτος από το κείμενο. Όχι δεν προέρχεται από κανένα μαρξιστικό κέντρο. Το αντίθετο. Το ίδρυμα που έχει χρηματοδοτήσει την έρευνα είναι το INTERNATIONAL MONETARY FUND με απλά λόγια το "διεθνές νομισματικό ταμείο".
Μετά συγκρίνετε τα συμπεράσματα της έρευνας με τις προτάσεις Λαγκάρτ και σια και βρίστε ελεύθερα....

Από εκεί αντιγράφω ένα μικρό κομμάτι:

Widening income inequality is the defining challenge of our time. In advanced economies, the gap between the rich and poor is at its highest level
in decades. Inequality trends have been more mixed in emerging markets and developing countries (EMD Cs), with some countries experiencing declining
inequality, but pervasive inequities in access to education, health care, and finance remain. Not surprisingly then, the extent of inequality, its drivers, and what to do about it have become some of the most hotly debated issues by policymakers and
researchers alike. Against this background, the objective of this paper is two-fold.

First, we show why policymakers need to focus on the poor and the middle class.
Earlier IMF work has shown that income inequality matters for grow th and its sustainability. Our analysis suggests that the income distribution itself matters for growth as well. Specifically, if the income share of the top 20 percent (the rich) increases, then GDP growth actually declines over the medium term, suggesting that the benefits do not trickle down. In contrast, an increase in the income share of the bottom 20 percent (the poor) is associated with higher GDP growth. The poor and the middle class matter the most for growth via a number of interrelated economic, social, and political channels.

Second, we investigate what explains the divergent trends in inequality developments across advanced economies and EMDCs, with a particular
focus on the poor and the middle class. While most existing studies have focused on advanced countries and looked at the drivers of the Gini coefficient and the income of the rich, this study explores a more diverse group of countries and
pays particular attention to the income shares of the poor and the middle class—the main engines of growth.
........
....
https://www.imf.org/external/pubs/ft/sd ... dn1513.pdf



User avatar
orestis
Posts: 379
Joined: Fri Jun 27, 2014 11:11 am

Ανάπτυξη, οικονομικές ανισότητες και "διεθνές νομισματικό ταμείο"

Postby orestis » Sat Jul 04, 2015 12:14 pm

Συμπληρώνω.
Επειδή κάποιος ενδέχεται να μην γνωρίζει τα περί δείκτη gini που αναφέρονται ποιο κάτω στο κείμενο, να διευκρινίσω ότι ο δείκτης αυτός μετρά την σχετική ανισότητα εισοδήματος σε μια χώρα. Δεν είναι ιδανικός μια και είναι ευαίσθητος σε ορισμένα λάθη, αλλά είναι μια ένδειξη που μπορεί να δώσει σχετική εικόνα.
https://en.wikipedia.org/wiki/Gini_coefficient

και στην σελίδα https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_c ... e_equality μπορούμε να δούμε πόσο ποιο πίσω είναι η χώρα μας ως προς τις πλέον ανεπτυγμένες χώρες της ε.ε. στον δείκτη gini. έτσι έχουμε την Νορβηγία, την Σουηδία, την Δανία, Φιλανδία, Γερμανία, Λουξεμβούγρο, Αυστρία, να φιγουράρουν στις δώδεκα καλύτερες θέσεις από πλευράς μειωμένων εισοδηματικών ανισοτήτων.

Με απλά λόγια, τα μέτρα έχουμε κάθε λόγο να υποθέτουμε ότι αποτέλεσαν ένα θετικό ανατροφοδοτικό σχήμα καταστροφής για την Ελληνική οικονομία.



User avatar
Saolin
Posts: 28
Joined: Fri Nov 07, 2014 4:03 pm

Re: Θέματα σχετικά με την οικονομία της Ελλάδος

Postby Saolin » Wed Jul 08, 2015 5:48 pm

O John T. Harvey καθηγητής, οικονομολόγος post-Keynesian, εξηγεί τον φαύλο κύκλο της Ελληνικής κρίσης, με μια πολύ διαφορετική ματιά από ότι έχουμε συνηθίσει. Είναι μια καθαρόαιμη φιλελεύθερη - κεντροδεξιά ματιά, καμιά σχέση με τον νεοφιλελευθερισμό που έχουμε συνηθίσει να μας πρήζει τα συκώτια....

Συνοπτικά, η αύξηση της καταναλωτικής δύναμης των Ελλήνων σε εισαγόμενα αγαθά, οδήγησε σε έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου. Από την στιγμή που δεν έχουμε εθνικό νόμισμα, που θα επέτρεπε να μειώσουμε τις εισαγωγές, οικονομοτεχνικά το πρόβλημα μπορεί να διευθετηθεί είτε με πώληση περιουσιακών στοιχείων είτε με δανεισμό. Οπότε ο δανεισμός οδηγεί σε ένα σπιράλ αύξησης του δημόσιου χρέους, λόγο του ελλειμματικού ισοζυγίου.

Η λύση που επιλέγεται από την τρόικα και γενικά από το νεοφιλελεύθερο οικονομικό κατεστημένο, είναι η μείωση της καταναλωτικής ικανότητας, άρα η φτωχοποίηση, ώστε να φτάσει το εμπορικό ισοζύγιο να γίνει θετικό, μειώνοντας τις εισαγωγές, άρα αυξάνοντας αναλογικά τις εξαγωγές προς άλλες χώρες (και με βελτίωση της ανταγωνιστικότητας των προς εξαγωγή προϊόντων μέσω της μείωσης του εργατικού κόστους σημειώνω εγώ).
Έτσι σαν λύση για το πρόβλημα του χρέους επιλέγεται η φτώχεια ενός λαού.

Μια καθ όλα ποιο ανώδυνη λύση θα ήταν η αύξηση τις καταναλωτικής ικανότητες των πλεονασματικών χωρών, ώστε να αυξήσουν τις εισαγωγές τους, μειώνοντας το εμπορικό τους ισοζύγιο, ή και ερχόμενες σε αρνητικό. Έτσι η αύξηση των μισθών των Γερμανών εργατών, θα αποτελούσε μεσοπρόθεσμα μια βελτίωση για την κρίση χρέους της ευρωζώνης.....

Τελικά το όλο πρόβλημα ξεκινά από την στρεβλή δόμηση του €, που δεν έχει ένα μηχανισμό που να μειώνει τις εισαγωγές. Κοινή νομισματική ένωση, χωρίς κοινή οικονομία είναι δύσκολο να γίνει.

Συνιστώ να διαβάσετε το κείμενο αν το επιτρέπουν τα αγγλικά σας. http://www.forbes.com/sites/johntharvey ... ere-right/
Μην σας αποθαρρύνει η ποιο κάτω γελοιογραφία. Το κείμενο τελικά εξηγεί την γελοιότητά της....
Image



User avatar
orestis
Posts: 379
Joined: Fri Jun 27, 2014 11:11 am

O Δημήτρης Βαγιανός

Postby orestis » Sat Jul 18, 2015 9:30 am

Δημήτρης Βαγιανός, σεβαστός οικονομολόγος και μέλος του Χρηματοπιστωτικού Τομέα του ποταμιού. Άρα ενδεχομένως ολίγον "στρατευμένος". Στην σελίδα http://www.naftemporiki.gr/finance/stor ... -xeirismoi έχουμε συνένευξή του στην ναυτεμπορική.
Εκεί μας εξηγεί ότι ο σύριζα λίγο πολύ κατέστρεψε την Ελλάδα στο βίντεο που θα βρείτε στην σελίδα, γιατί υπολογίζει ότι θα υπάρξει μείωση του αεπ κατά τα 2015 κατά 5%. Κάτι που θα οδηγήσει σε πολλαπλάσια ελλείμματα ανάπτυξης στα επόμενα χρόνια (σωρευτική απώλεια έως και 36 δισ €). Πέρα από το αν οι προβλέψεις του αποδειχθούν ορθές, δεν χρειάζεται και πολύ μυαλό για να καταλάβει κανείς ότι οι μειώσεις του αεπ κατά περίπου 25% τα τελευταία χρόνια, πάντα κατά τον κύριο καθηγητή κατέστρεψαν ολοκληρωτικά την Ελλάδα....

Όμως ο κ. Βαγιανός έχει προσυπογράψει το ποιο κάτω κείμενο:
http://www.voxeu.org/article/lse-letter-greece-crisis

The Eurozone is currently facing its biggest crisis since its creation in 1999. The consequences of Greece leaving the Eurozone are highly uncertain and could very well be detrimental to both Greece and the Eurozone. To avoid Grexit, it is essential that both the creditors and the Greek government act in an economically responsible manner.

The first priority for everybody should be to get the Greek economy on a sustainable growth path. This would benefit the Greeks, reduce the risk of financial turmoil, and maximise the amount of money the Greeks can return to their creditors. If both parties are truthful in saying that they would prefer Greece to remain in the Eurozone, then they need to recognise the need to restore economic growth. That would require the following.

The institutions have to agree to a relaxation of fiscal austerity, at least until Greece is on the recovery path. Austerity during a recession is the wrong policy as it deepens the recession. Continuation of the stringent austerity measures implemented by Greece is delaying recovery. More fiscal austerity could fail the creditors too, if recovery is so slow that the fiscal deficit increases. Public investment has collapsed completely and providing more funds for investment projects that can improve the infrastructure and create jobs should be given priority.
Although some progress has been made, further structural improvements are necessary, including pensions and VAT, anti-corruption, tax compliance, and institutional reform of product and labour markets. It is important that the Greek government acknowledges that there is still a lot to be done and comes up with credible proposals.
The Greek economy is not likely to recover as long as there is still significant uncertainty about the future and there is no credible path towards a situation in which the Greek debt is sustainable. It is essential to achieve an early agreement to get Greek debt levels to sustainable levels, even if it is to be conditional on progress elsewhere. Conditionality on structural improvements is a good way forward.

Μετάφραση του οποίου θα βρείτε στην http://www.naftemporiki.gr/finance/stor ... tin-ellada

Ο Βαγιανός υπογράφει και ένα σημαντικό κείμενο μαζί με άλλους 25 ακόμα καθηγητές από το London School of Economics. Και εκεί με λίγα λόγια θεωρεί πως η πιθανότητα αποπληρωμής μέρους των χρεών, απαιτεί κατάργηση της λιτότητας που αποδίδει αρνητικά σε περιόδους ύφεσης και συναρτάται άμεσα με αναδιάρθωση του χρέους, χωρίς την οποία θεωρείται αδύνατη η μετακίνηση της Ελλάδος σε ένα αναπτυξιακό δρόμο.
Ο Θεοδωράκης το έχει υπόψη του άραγε....;

Δεν ξέρω βέβαια αν ο κ. Βαγιάνος αντιλαμβάνεται ότι οι πολιτικοί χειρισμοί της παρούσας κυβέρνησης είχαν στόχο ακριβώς αυτό που ο ίδιος υπέγραψε σαν απαραίτητη προϋπόθεση της ανάκαμψης. Και σε ένα βαθμό το κατάφεραν έστω και με το κόστος που υποθέτει ότι συνεπάγονται. Δυστυχώς στην πολιτική και την οικονομία κ. Βαγιανέ τίποτα δεν κερδίζεται αναίμακτα, και το ζητούμενό σας απαιτεί φαίνεται αρκετό Ελληνικό αίμα.....



User avatar
orestis
Posts: 379
Joined: Fri Jun 27, 2014 11:11 am

το πλεόνασμα του 2014 στο εμπόριο και τις υπηρησίας

Postby orestis » Sat Jul 18, 2015 9:44 am

Με την ευκαιρία, εκείνο το περίφημο 0,8% αύξηση του αεπ κατά το 2014, πως συμβιβάζεται με την μείωση κατά 1,5% των εξαγωγών και την αύξηση κατά 1,7 των εισαγωγών, άρα με την επιβάρυνση του εμπορικού ισοζυγίου κατά 3,2%;
Η εξήγηση είναι μάλλον απλή, το 2014 έχουμε θετικό ισοζύγιο υπηρεσιών που υπερβαίνει το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου. Σε μεγάλο βαθμό αυτό σχετίζεται με τον τουρισμό. Κάπως βοηθησε η βελτίωση του οικονομικού κλίματος στην ε.ε.. Κάπως βοήθησε ο καιρός, κάπως και η πτώση των τιμών για τα βαλάντια των ξένων και η Ελλάδα πέτυχε την αναστροφή.

Μάλιστα όπως βλέπω η εξέλιξη των μεγεθών το 2015 στο πρώτο τρίμηνο, είναι ακόμα θετικότερη (λες να βοήθησε η νέα κυβέρνηση....;). Όμως οι κλειστές τράπεζες και οι αλλαγές στο φπα, φοβάμαι ότι θα επηρεάσουν αρνητικά την εξέλιξη, τόσο στον τουρισμό όσο και στο ισοζύγιο εμπορευμάτων.
Γενικότερα όμως η χρήση του ισοζυγίου υπηρεσιών δεν είναι και πολύ σταθερή παράμετρος και στην περίπτωσή μας έχει στηριχθεί κυρίως στην μείωση των εξόδων παρά στην αύξηση των εσόδων.
Σχετικά στην σελίδα http://www.investingreece.gov.gr/defaul ... id=16&la=2
Η χρήση του αεπ σαν μόνο μέτρο αξιολόγησης ίσως δεν είναι και ότι καλύτερο, μια και η ποιοτική του σύνθεση παίζει μεγάλο ρόλο.
------

Πάντως αν κοιτάξει κανείς τα αποτελέσματα πρώτου τριμήνου 2015 έναντι πρώτου τριμήνου 2014, σε ισοζύγια εμπορικά, υπηρεσιών, και ταξιδιωτικών υπηρεσιών δεν φαίνεται ότι υπάρχει πρόβλημα. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν θα εμφανιστεί πρόβλημα στο δεύτερο τρίμηνο, που οι δανειστές προσπαθούσαν να "συνετίσουν" την Ελληνική κυβέρνηση βιάζοντας την οικονομία μας.
Σχετικά μεγέθη στην σελίδα της τράπεζας της Ελλάδος, με τριμηνιαία ενημέρωση.
http://www.bankofgreece.gr/Pages/el/Sta ... fault.aspx




Return to “Οικονομία”

cron