freeforum.gr

δοκιμαστική λειτουργία - συμβουλές καλόδεχτες

Το χρυσό ρύζι....

User avatar
orestis_ts
Posts: 428
Joined: Fri Jun 27, 2014 11:11 am

Το χρυσό ρύζι....

Postby orestis_ts » Tue Aug 18, 2015 10:59 am

Image
Η εικόνα έχει τις ρίζες της στην σελίδα http://welovegv.com/ που σκίζεται για να μας πείσει ότι οι γενετικά τροποποιημένοι οργανισμοί είναι το "χρυσάφι" της γης για τους υπανάπτυκτους οικονομικά και παραγωγικά λαούς, ενώ η "κακιά" greenpeace τους μπλοκάρει, με αποτέλεσμα ειδικά για το "χρυσό ρίζι" ένα κάρο παιδάκια να μένουν τυφλά λόγο έλλειψης βιταμίνης A.

Είναι όμως έτσι;
Αναρωτιέμαι πόση γνώση και κοινή λογική χρειάζεται για να καταλάβει κανείς ότι αν κάποιος λαός έχει την δυνατότητα καλλιεργήσει γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς (μεγαλύτερο κόστος σπόρων, απαιτήσεις σε λιπάσματα, νερό και φυτοφάρμακα, κίνδυνο αλάτωσης εδαφών, κίνδυνο ρύπανσης και κατέβασμα του υδροφόρου ορίζοντα και φυσικά δέσμευση σε μονοπώλια με δύσκολη επαναφορά σε παραδοσιακότερες ποικιλίες σπόρων) θα έχει την δυνατότητα να καλλιεργήσει με μικρότερο κόστος σε πόρους, τα πιο κάτω λαχανικά (ή να βρει χορταρικά στην φύση ελεύθερα, γιατί και αυτά έχουν σημαντικές ποσότητες βιταμίνης Α)

Νομίζω ότι μόνο ένας πιστός κάποιας περίεργης θρησκείας, θα δυσκολεύονταν να το καταλάβει λόγο πίστης.

"Τα πράσινα λαχανικά, όταν είναι φρέσκα και τραγανά, είναι το ιδανικότερο συστατικό για μια εύγευστη σαλάτα. Εκτός όμως από γεύση και βιταμίνη Α, περιέχουν και σημαντικές ποσότητες ασβεστίου. Το δε λάχανο περιέχει τη μεγαλύτερη ποσότητα της βιταμίνης, από τα περισσότερα λαχανικά, φτάνοντας τα 478 mg ανά μισή κούπα. Παρόμοιες καλές επιλογές είναι το σπανάκι και τα πράσινα φύλλα από τα γογγύλια και τα παντζάρια, τα οποία αν και παραγνωρισμένα, είναι συχνά πιο θρεπτικά από τα ίδια τα παντζάρια. Είτε τα προσθέσετε στη φρέσκια σαλάτα, είτε τα καταναλώσετε βραστά, τότε θα έχετε προσφέρει στον οργανισμό σας εκτός από βιταμίνη Α και βιταμίνη C, Κ, φολικό οξύ και ασβέστιο."
====

Ας πούμε τι καλιεργητικές απαιτήσεις σε πόρους έχει το λάχανο έναντι του γ.τ.ο. ριζιού;

Το ρίζι μένει στα σακιά καιρό όταν έχει αποφλοιωθεί, αποστειρωθεί. λευκανθεί και εμπλουτιστεί κατάλληλα για αποφυγή προσβολών, αλλιώς.... Οπότε στις τριτοκοσμικές περιοχές ο χρόνος αποθήκευσης οφείλει να είναι μικρός έως και πολύ μικρός.

Οι καλλιέργειες λαχανικών ποιος σου είπε ότι πρέπει να δίνουν την παραγωγή σε μια μέρα και να μένουν στα ράφια για καιρό; Το ρωτάω γιατί εξ όσων γνωρίζω οι παραδοσιακές μέθοδοι αποδίδουν σε βάθος βδομάδων ή μηνών κατά κανόνα. Κάτι που φυσικά μπορεί να ρυθμιστεί με ανάλογη γνώση ακόμα και σε σύγχρονες καλλιέργειες. Πάντως υπάρχουν και προϊόντα με καλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη Α που επιτρέπουν σημαντικό χρόνο διτήρησης όπως τα πορτοκάλια, τα δαμάσκηνα ή τα βερίκοκα.

Αυτοί που δεν έχουν ψυγεία και πολύ φυσικά δεν μπορούν να διατηρήσουν τα τρόφιμα, πως θα αντιμετωπίσουν προβλήματα αλατωσης εδαφών και αύξησης αντοχής των ζιζανίων; Στην Ευρώπη όπου ο εδαφικός ορίζοντας είναι πολύ μεγάλος το πρόβλημα της αλάτωσης αντιμετωπίζεται καλύτερα, αλλά σε εδάφη με μικρό εδαφικό ορίζοντα κάτι τέτοιο δεν είναι εύκολο. Σημείωσε ότι ειδικά το ρίζι παράγεται σε περιοχές με κατάκλιση εδαφών, και στις υπανάπτικτες περιοχές, προφανώς με εκτατικές μορφές καλλιέργειας.

Πως θεωρείς ότι η επιδράσει η εντατικοποίηση της καλλιέργειας στο ύψος του υδατικού ορίζοντα και στην ποιότητα των υδάτων;

Και τέλος ποιος σου είπε ότι τα λαχανικά είναι δυνατό να λείψουν από ένα βασικό σιτηρέσιο και οι άνθρωποι να μην αντιμετωπίσουν προβλήματα επιβίωσης; Ο λόγος που συνήθως δεν μιλάμε για αυτά είναι ότι η εύρεσή τους σε κάποιον βαθμό είναι πολύ ποιο εύκολη ακόμα και χωρίς συστηματική καλλιέργεια (σε όποιες περιοχές δεν υπάρχει έντονη λειψυδρία), από την εύρεση πρωτεΐνης και υδατανθράκων.

Και μια σημείωση, η βιταμίνη Α, (και όχι μόνο) είναι ευαίσθητη στην θέρμανση, άρα η μακρά αποθήκευση και κυρίως το μαγείρεμα του ρυζιού, αντικειμενικά μειώνει τις ποσότητες διαθέσιμης βιταμίνης. Και αυτό είναι ένα από τα ερωτήματα που τίθεντε ως προς την λογική αυτής της παραγωγικής διαδικασίας.

Όμως η ουσία είναι άλλη. Τελικά αυτοί που μπορούν να παράγουν και να ωφεληθούν από την χρήση ενός τέτοιου προϊόντος είναι αυτοί που το έχουν ανάγκη (πχ. οι οικολογικοί πρόσφυγες στην Σομαλία) ή άνθρωποι που δεν το έχουν ανάγκη;

=============
Συνοπτικά υπάρχει μια θρησκευτική προσήλωση στην τεχνολογία, που θεωρεί πως ότι νέο που ευαγγελίζεται πλεονεκτήματα, ανεξάρτητα αν έχει επιστημονικά ελέγχει η ωφελιμότητα του, και ταιριάζει στα νεοφιλελεύθερα αντανακλαστικά μας, είναι και καλό. Αντίστοιχα υπάρχει μια θρησκευτική προσήλωση που λέει ότι κάθε τι τεχνολογικό και νέο, και γενικότερα η επιστήμη, είναι του διαβόλου, ενώ ότι μπορεί να έχει οικονομικά οφέλη για επιχειρηματίες είναι κακό.

Η αλήθεια είναι πέρα και από τις δύο προσεγγίσεις. Η τεχνολογία είναι καλή όταν χρησιμοποιείται λελογισμένα για να καλύψει πραγματικές ανάγκες και έχει γίνει μελέτη που εξετάζει τις μεσομακροπρόθεσμες συνέπειες της χρήσης της, από ανεξάρτητους φορείς, που είναι ανεξάρτητοι από τα επιχειρηματικά συμφέροντα που προωθούν την συγκεκριμένη τεχνολογία.

Προσωπικά τόσο εγώ αλλά και γενικότερα οι άνθρωποι που ασχολούνται επιστημονικά με την γεωργία, δεν είμαστε ενάντια στην χρήση γ.τ.ο. Αλλά πολλοί είμαστε ενάντια, στην αλόγιστη χρήση αδόκιμων τεχνικών στην καμπούρα φτωχών ανθρώπων και του πλανήτη, προς χάρη ενός βραχυπρόθεσμου κέρδους, αδιαφορόντας για το μεσομακροπόθεσμο κόστος κάθε επέμβασης.
Και έχουμε δει ότι ακόμα και καλοπροαίρετες δράσεις είχαν καταστροφικά αποτελέσματα όταν δεν εξετάστηκαν σε βάθος χρόνου πριν εφαρμοστούν.
Ψιλά γράμματα για τους θρησκευόμενους αυτά.



User avatar
orestis_ts
Posts: 428
Joined: Fri Jun 27, 2014 11:11 am

Re: Το χρυσό ρύζι....

Postby orestis_ts » Tue Aug 18, 2015 11:05 am

Χρησιμοποίησα μια λέξη που συνήθως χρησιμοποιείται με διαφορετικό νόημα. Εμπλουτισμός. Αναφερόμουν στο "ταλκ", που εκτός από τα εμφανισιακά χαρακτηριστικά που δίνει στο ρύζι, αποτελεί και ασπίδα προστασίας για μολύνσεις.

Η θερμική μέθοδος αποστείρωσης του ρυζιού συνίσταται στο ότι τα παθογόνα είναι ποιο ευαίσθητα από τα θρεπτικά συστατικά στην υψηλή θερμοκρασία. Οπότε εφαρμόζοντας υψηλές θερμοκρασίες σε μικρούς χρόνους επιτυγχάνεται εξαιρετική μείωση των παθογόνων μικροοργανισμών. Το πρόβλημα είναι ότι η μείωση για να καταλήξει σε μηδενικά φορτία θα έπρεπε να είναι τόσο μακρόχρονη ώστε να καταστρέψει τουλάχιστον τις βιταμίνες. Έτσι είναι δεδομένο το ενδεχόμενο να μένουν πολύ υπολείμματα προσβολών που θα μπορούσαν να καταστήσουν το ρύζι ακατάλληλο για βρώση συν το χρόνο. Το "ταλκ" επιτρέπει την μη ανάπτυξη των μικροοργανισμών αυτών.
Σημ. Δεν μιλάμε για παρτίδες που έχουν εμφανείς εκτεταμένες προσβολές. Οι μικροοργανισμοί συνοδεύουν και τις υγιείς παρτίδες.

Εδώ βέβαια να σημειώσω ότι αν και η απολύμανση δεν καταστρέφει συμαντικό μέρος των βιταμινών, εφόσον φυσικά δεν γίνει κατάχρηση για διασφάλιση από προσβολές, δεν μπορούμε να πούμε ότι ισχύει το ίδιο για το μαγείρεμα, όπου έχουμε παρατεταμένη θέρμανση του ρυζιού σε θερμοκρασίες 100 βαθμών Κελσίου.

===================
Κατηγοριοποίηση από το κράτος. Παράγραφος 10.6
https://www.google.gr/url?sa=t&rct=j&q= ... 24&cad=rjt





Return to “Υγεία”

cron