freeforum.gr

δοκιμαστική λειτουργία - συμβουλές καλόδεχτες

Απαντώντας στην αντι-vegan επιχειρηματολογία

enasvegan_st
Posts: 16
Joined: Wed May 31, 2017 7:39 pm

Απαντώντας στην αντι-vegan επιχειρηματολογία

Postby enasvegan_st » Sun Nov 19, 2017 3:57 pm

Απαντώντας στην αντι-vegan επιχειρηματολογία. Είναι εντυπωσιακό αλλά σήμερα συναντάμε απόψεις ενάντια στην χορτοφαγία και την vegan διατροφή, που έχουν καταρριφθεί εδώ και δεκαετίες.
Θα προσπαθήσω λοιπόν να μαζέψω και να απαντήσω σε όσα περισσότερα επιχειρήματα έχω συναντήσει πάνω στο θέμα. Θα προσπαθήσω να επιχειρηματολογήσω και από την μεριά των vegan αν και είμαι χορτοφάγος, μια επιλογή που για τους περισσότερους vegan, είναι αρκετά λανθασμένη.

Πρώτα πρώτα όμως τι είναι και που στηρίζεται και γιατί επιλέγεται η vegan διατροφή.
Είναι αστείο αλλά οι περισσότεροι αντι-vegan αγνοούν τις απαντήσεις σε αυτά τα στοιχειώδη ερωτήματα, αν και επιμένουν να κάνουν κριτική στην επιλογή των vegan. Δικαιολογούνται όμως, γιατί και αρκετοί vegan τα έχουν αρκετά μπλεγμένα στο μυαλό τους.

Τι είναι λοιπόν η vegan διατροφή; Συνοψίζοντας σε μια πρόταση είναι η διατροφική επιλογή που ελαχιστοποιεί, και όχι μηδενίζει, την μη αναγκαία θανάτωση ζώων, και γενικότερα έμβιων όντων για τροφή.
Η πρόταση αυτή θέλει αρκετές επεξηγήσεις για να γίνει πλήρως κατανοητή. Πρώτα πρώτα, το ελαχιστοποιεί, αναγνωρίζει ότι είναι αδύνατο στο ορατό μέλλον να έχουμε μια διατροφή με μηδενική θανάτωση ζώων. Έτσι όσο και να το θέλουμε, κάποια ζώα, όπως σκουλήκια για παράδειγμα, θα θανατωθούν στα πλαίσια της παραγωγής τροφής. Όμως μπορούμε να επιλέγουμε μια διατροφή που να απαιτεί περισσότερους ή λιγότερους θανάτους. Για αυτό μιλάμε για ελαχιστοποίηση. Η απλή χορτοφαγική διατροφή, αν και κάνει σημαντικά βήματα δεν πληρεί αυτή την προϋπόθεση.

Πάμε στο μη αναγκαία θανάτωση ζώων. Εδώ τα πράγματα είναι πολύ θολά και θέλει προσπάθεια για να γίνουν κατανοητά. Αν η κατανάλωση κρέατος ήταν αναγκαία, εξ ορισμού δεν θα υπήρχαν vegan. Δεν πρόκειται για λογοπαίγνιο, αλλά για πραγματικότητα. Το κρέας και γενικά οι ζωικές τροφές ΔΕΝ είναι αναγκαίες για μια απολύτως υγιεινή διατροφή. Εάν ήταν αναγκαία, ας πούμε ότι έλειπε κάποιο στοιχείο που χρειαζόμαστε, όλοι οι vegan θα πέθαιναν ή θα εμφάνιζαν μια αθεράπευτη ασθένεια. Όμως για να υπάρχουν, προφανώς ούτε πεθαίνουν, ούτε ασθενούν τουλάχιστον από κάτι σοβαρό, λόγο της διατροφής τους. Το γεγονός το γνωρίζουμε μια και vegan διατροφή ακολουθούν άνθρωποι εδώ και πολλά χρόνια, αλλά πλέον η επιστήμη έχει ξεκαθαρίσει ότι μια vegan διατροφή μπορεί να είναι πλήρης και απολύτως υγιεινή, οπότε και τις μη σοβαρές ασθένειες λόγο vegan διατροφής τις ξεχνάμε.
Και ναι γνωρίζω την περίπτωση της Β12, και θα αναφερθώ κάποια στιγμή και σε αυτήν, αλλά φίλοι αντι-vegan μάλλον εσείς δεν γνωρίζεται και πολύ καλά το θέμα αυτό.

Για να καταλάβουμε πόσο παρωχημένη είναι η συνηθισμένη άποψη περί μη πληρότητας της vegan διατροφής, αρκεί να σημειώσουμε ότι πλέον συζητάμε για το αν είναι περισσότερο υγιεινή από μια μικτή διατροφή. Παρόλο που αρκετοί vegan υποστηρίζουν οτι είναι προτιμότερη για λόγους υγείας, μια και αυτό δεν είναι επιστημονικά θεμελιωμένο, ΔΕΝ το βάζω σαν λόγο επιλογής μιας τέτοιας διατροφής.

Αν κάποιος δεν το έχει συνειδητοποιήσει ακόμα, να επισημάνω πως η διατροφή με ζωικές τροφές είναι θέμα αισθητικής απόλαυσης και όχι αναγκαιότητα. Για να ικανοποιήσει κανείς την γεύση του επιλέγει την σφαγή ανυπεράσπιστων ζώων. Τόσο απλά.

Το αναγκαίο όμως σχετίζεται και με την διαθεσιμότητα. Αν ζούμε σε μια περιοχή που είναι αδύνατη η πρόσβαση σε ικανή ποικιλία φυτικών τροφών, όπως στην περίπτωση των περιοχών που καλύπτονται από πάγους για μακρά χρονικά διαστήματα ή και μόνιμα, η χρήση ζωικών τροφών είναι πιθανά αναγκαία. Κάτι που ενδεχομένως να ίσχυε και για τους προγόνους μας πριν επεκταθεί η γεωργία και φτάσουμε να έχουμε πρόσβαση σε φυτικές τροφές όλο τον χρόνο. Σε κάθε λοιπόν περίπτωση που η πλήρης διατροφή με φυτικές τροφές είναι αδύνατη, δεν υφίσταται vegan επιλογή. Ευτυχώς οι περιπτώσεις αυτές μειώνονται και δεν αφορούν την Δύση, που καταναλώνει και την μερίδα του λέοντος από ζωικές τροφές.

Βέβαια το αναγκαίο θα μπορούσε να συσχετίζεται με το κόστος. Όμως το μέσο κόστος μια διατροφής με φυτικές τροφές είναι μάλλον αρκετά μικρότερο μιας διατροφής με ζωικές τροφές, και σίγουρα είναι μικρότερο από το κόστος σε φυσικούς πόρους. Βέβαια κάποιος μπορεί να συγκρίνει κοτόπουλο με μαύρη τρούφα, αλλά γενικά η χορτοφαγική διατροφή είναι φτηνότερη.

Μήπως όμως η vegan διατροφή απαιτεί κάποιο διδακτορικό διατροφολογίας για να την ακολουθήσει κάποιος; Όντως θα χρειαστεί να μάθουμε μερικά πράγματα αν θελήσουμε να την ακολουθήσουμε, αλλά αν δεν έχουμε κάποια ουσιαστική διανοητική υστέρηση, δεν θα ζοριστούμε.

Ένα επιχείρημα που επανέρχεται με κουραστική συχνότητα είναι πως η φυτική διατροφή οδηγεί στον θάνατο περισσότερων έμβιων όντων από ότι η χρήση ζωικών τροφών. Να θυμίσω ότι όλα τα ζώα είναι εταιρότροφοι οργανισμοί. Δηλαδή τρέφονται αναγκαστικά με φυτά ή άλλα ζώα. Αναρωτιέμαι λοιπόν πόσο δύσκολο είναι για κάποιον να καταλάβει πως για να φας μπριζόλα από μια αγελάδα, δεν αρκεί να σκοτώσεις την αγελάδα, αλλά θα πρέπει η αγελάδα να διατραφεί με φυτικές τροφές πριν φτάσει στο πιάτο σου. Άρα δεν οδηγείς στο θάνατο μια αγελάδα μόνο, αλλά και όλους τους έμβιους οργανισμούς που χρειάστηκε να της διαθέσεις πριν την σφάξεις. Αλλά δυστυχώς για την επιχειρηματολογία αυτή, το πλέον προβληματικό, είναι ότι για να παράγεις μια μονάδα ζωικής πρωτεΐνης χρειάζεται να δαπανήσεις πολλαπλάσιες ποσότητες φυτικής πρωτεΐνης. Άρα η ζωική διατροφή οδηγεί στην θανάτωση πολλαπλάσιων αριθμών έμβιων όντων.

Είπαμε αρκετά για το τι είναι και που στηρίζεται η επιλογή μιας vegan διατροφής. Μένει να δούμε, σαν εισαγωγή στο θέμα, γιατί επιλέγεται. Όπως είπα και ποιο πάνω αφήνω στην άκρη την πιθανότητα να είναι καλύτερη επιλογή για την υγεία, μια και δεν έχει τεκμηριωθεί μέχρι σήμερα, όπως αφήνω στην άκρη και την πεποίθηση ότι ο άνθρωπος είναι φύση φυτοφάγο ζώο. Το αν είναι ή όχι φυτοφάγο είναι ασήμαντο, και καλώ όλους τους vegan να δεχθούν, έστω σαν υπόθεση εργασίας είναι παμφάγο ζώο. Και για να μην μπερδεύονται οι αντι-vegan θυμίζω οτι το παμφάγο ζώο μπορεί να έχει μια μικτή διατροφή ή μια αμιγώς χορτοφαγική. Κρατάω επιφύλαξη για το αν μπορεί να έχει μια διατροφή σαρκοφάγου, πάντως ο άνθρωπος δεν μπορεί. Έτσι το αν θα έχει κάποιος μια vegan ή μια μικτή διατροφή είναι ΕΠΙΛΟΓΗ, και όχι αναγκαιότητα.
Γιατί λοιπόν επιλέγεται; Εδώ έχουμε άλλη μια αναγκαιότητα και μια ηθική επιταγή. Η αναγκαιότητα αφορά το γεγονός πως οι διαθέσιμοι φυσικοί πόροι της γης είναι περιορισμένοι, και για να διατραφεί ένας μεγάλος πληθυσμός όπως αυτός που έχουμε σήμερα, θα πρέπει να κάνουμε οικονομία σε φυσικούς πόρους μεγιστοποιώντας την παραγόμενη τροφή ανά μονάδα φυσικών πόρων. Αυτό οδηγεί σε αναγκαστική στροφή σε απλή χορτοφαγική επιλογή, σαν ένα πρώτο βήμα, και σε vegan σαν μια ποιο ολοκληρωμένη προσέγγιση. Το γεγονός πλέον αναγνωρίζεται από παγκόσμιους οργανισμούς, οπότε ή άρνησή του είναι μάλλον εθελοτυφλία.
Το δεύτερο είναι η ηθική επιλογή να μην σκοτώνουμε ζώα χωρίς να είναι αναγκαίο. Πάνω σε αυτό υπάρχει αρκετή συζήτηση που πρέπει να γίνει για να ξεκαθαριστεί αν είναι μέρος μιας ατομικής ηθικής ή προσιδιάζει προς την φύση του ανθρώπου.



enasvegan_st
Posts: 16
Joined: Wed May 31, 2017 7:39 pm

Απαντώντας στην αντι-vegan επιχειρηματολογία - το ηθικό πρόβλημα

Postby enasvegan_st » Sun Nov 19, 2017 6:27 pm

Υπάρχει μια γενικά αποδεκτή ηθική αρχή που λέει να μην κάνεις στον άλλο αυτό που δεν θες να σου κάνει. Την ξέρουμε σε αρκετές εκδοχές, όπως να κάνεις στον άλλο αυτό που θες να σου κάνει, ή αυτό που είναι χρήσιμο για αυτόν και άλλες. Όλες αυτές οι εκδοχές φαίνεται να ξεκινάνε ή να συσχετίζονται με δύο παράγοντες. Ο πρώτος η ανάγκη για συνεργασία και αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπων, μια και χωρίς αυτή απλά δεν επιβιώνει κανείς μας. Ο δεύτερος μια ιδιότητα του είδους μας, η εν-συναίσθηση.
Πιθανά η εν-συναίσθηση δεν είναι ανεξάρτητη αλλά πηγάζει από την ανάγκη συνεργασίας και αλληλεγγύης. Χοντρικά συνίσταται στο να μπορούμε να "μπαίνουμε" στην θέση του άλλου. Βέβαια δεν μπαίνουμε ακριβώς στην θέση του, αλλά κάνουμε κάποια υπόθεση για το πως θα ήταν αν βρισκόμασταν σε αυτή την θέση και αντιδρούμε συναισθηματικά ανάλογα. Με βάση αυτή την ιδιότητα του είδους μας έχουμε και ανάλογες αντιδράσεις.
Έτσι θα δώσουμε μια βοήθεια σε ένα ζητιάνο, ή θα βοηθήσουμε ένα γέρο να περάσει τον δρόμο, ή θα δαπανήσουμε χρόνο και χρήμα, ακόμα και θα διακινδυνεύσουμε για να βοηθήσουμε άλλους ανθρώπους.
Δεν είναι μια κυρίαρχη αίσθηση και δεν λειτουργούμε πάντα με αυτή σαν γνώμονα, έτσι έχουμε ανθρώπους που δέρνουν τα παιδιά τους, που σκοτώνουν, που αδιαφορούν αν οι πράξεις τους οδηγούν σε απόγνωση πλήθος ανθρώπων. Όμως το γεγονός ότι η εν-συναίσθηση δεν παράγει πάντα τα επιθυμητά αποτελέσματα δεν σημαίνει ότι δεν υφίσταται και δεν καθοδηγεί πλήθος αντιδράσεών μας.

Φυσικά η εν-συναίσθηση λειτουργεί εκεί που μπορούμε να μπούμε στην θέση του άλλου. Που αναγνωρίζουμε μια κατάσταση που ενδεχομένως θα μπορούσαμε να βιώσουμε και εμείς. Και η συναισθηματική ταύτιση αυτή, είναι φυσικά ποιο έντονη στις περιπτώσεις που βλέπουμε κάποιον άνθρωπο να υποφέρει, αντίθετα είναι πολύ ποιο δύσκολο να μπούμε στην θέση ενός βράχου σε ένα λατομείο... Τα ζώα είναι μάλλον αρκετά κοντά στον άνθρωπο, ώστε η εν-συναίσθηση να λειτουργεί αρκετά καλά. Τα περισσότερα από τα σφάγιά μας, εμφανίζουν βασικές νοητικές ιδιότητες, που συναντάμε και στον άνθρωπο. Έτσι έχουν μνήμη, βιώνουν φόβο, έχουν προσδοκίες, πονάνε, κάνουν απλούς νοητικούς συνειρμούς, ακόμα και ονειρεύονται. Όσοι έχουμε κατοικίδιο γνωρίζουμε πολύ καλά ότι περιγράφω μια πραγματικότητα. Οι ομοιότητές μας αυτές, βοηθούν να νιώθουμε συμπόνια προς τα ζώα όταν βασανίζονται ή όταν πεθαίνουν χωρίς αιτία ή και με αιτία....

Γιατί όμως αν νιώθουμε συμπόνια για τα ζώα, επιλέγουμε να τα σφάζουμε και να τα τρώμε;
Η απάντηση έχει τρία σκέλη. Το πρώτο, η πεποίθηση ότι είναι αναγκαία αυτή η πράξη για την ζωή μας είναι βαθιά ριζωμένη, και οι σχετικές έρευνες που αναιρούν το γεγονός, είτε δεν είναι επαρκώς γνωστές, είτε δεν έχουμε διάθεση να τις κατανοήσουμε.
Το δεύτερο είναι η ψυχολογική απόσταση. Ο μέσος δυτικός άνθρωπος, ιδίως αυτός που ζει στις πόλεις, αν και γνωρίζει πως η μπριζόλα απαιτεί να σφαγεί το ζώο, δεν επιτρέπει στον εαυτό του να βλέπει την μπριζόλα σαν προϊόν σφαγής. Είναι κάτι που συμβαίνει μακριά από αυτόν, όπως η αναφορά για ένα κάρο θανάτους σε μια μακρινή χώρα, δεν μας σοκάρει όσο ο θάνατος ενός και μόνο ανθρώπου μπροστά στα μάτια μας.
Οι δύο αυτοί παράγοντες, η άγνοια και η ψυχολογική απόσταση, συνηγορούν στο να επιλέγουμε την μπριζόλα. Αν είχαμε το δίλημμα, να σκοτώσουμε ένα αρνί ή να φάμε μια ισοδύναμη φυτική τροφή, η επιλογή για πολλούς θα ήταν να αφήσουν το αρνί στην ησυχία του, και να απολαύσουν ένα χορτοφαγικό τραπέζι.

Το τρίτο σκέλος είναι η κοινωνική ανελαστικότητα στις σχετικές νόρμες (ας πούμε κανόνες ή στερεότυπα). Είτε το συνειδητοποιούμε, είτε όχι, είμαστε κοινωνικά ζώα, που έχουν αποδεχθεί ένα κάρο κοινωνικές νόρμες. Μια από αυτές είναι και η χρήση του κρέατος. Έτσι είναι δύσκολο να φανταστούμε οικογενειακό εορταστικό τραπέζι με φασολάδα και όχι με κοψίδια. Μάλιστα σύμφωνα με κάποιες έρευνες σε μη τεχνολογικά ανεπτυγμένες κοινωνίες, φαίνεται ότι οι κυνηγοί έχαιραν ιδιαίτερης εκτίμησης και είχαν μέχρι και σεξουαλικά κέρδη (ιδέ βιβλίο "οι ρίζες της αρετής"). Προσωπικά θεωρώ τον τρίτο αυτό λόγο και τον βασικότερο. Κάποιες κοινωνικές πρακτικές επιβιώνουν για χρόνια και χρόνια, ενώ η αιτίες που τις έχουν δημιουργήσει έχουν πάψει να υφίστανται. Αλλά αυτό δεν τις δικαιώνει.
Έτσι νομίζω ότι η κατάργηση πρακτικών που είναι μη αναγκαίες, θυμίζω ότι ο vegan-ισμός στηρίζεται ακριβώς στο ότι η κατανάλωση ζωικών τροφών δεν είναι αναγκαία, αλλά και έρχονται σε αντίθεση με την οικολογική ισορροπία του πλανήτη, όπως και με την ηθική στάση του να μην κάνουμε κάτι που δεν θέλουμε να μας κάνουν, δικαιώνει απόλυτα την βαθμιαία κατάργηση της σφαγής ζώων, όπου αυτό είναι δυνατό.

Η επιλογή της γευστικής μας απόλαυσης έναντι του δικαιώματος στην ζωή ενός ζώου, που εμφανίζει βασικές νοητικές λειτουργίες, νομίζω ότι είναι προβληματική. Όχι απλά ως προς την προσωπική μου ηθική, αλλά γενικότερα ως προς μια ευρύτερα αποδεκτή ηθική στάση.
Η άποψη αυτή υποστηρίζεται και από το γεγονός πως πλέον οι βία και η θανάτωση ζώων συντροφιάς αντιμετωπίζεται πολύ αυστηρά στις δυτικές κοινωνίες, ανεξάρτητα αν πρόκειται για δεσποζόμενο ή αδέσποτο ζώο. Η αγελάδες δεν είναι βέβαια κατοικίδια, αλλά στο μέτρο που η θανάτωσή τους γίνει ευρύτατα κατανοητό ότι δεν είναι αναγκαία, νομίζω πως η διαφορά με τα αδέσποτα θα χάσει την σημασία της...



enasvegan_st
Posts: 16
Joined: Wed May 31, 2017 7:39 pm

Απαντώντας στην αντι-vegan επιχειρηματολογία - το ηθικό πρόβλημα (2)

Postby enasvegan_st » Mon Nov 20, 2017 11:21 am

Η υποκειμενική εμπειρία, όταν παρουσιάζεται σε ευρύτερα σύνολα είναι χαρακτηριστικό των συνόλων.
Σαν βάση της κοινωνικής ηθικής χρησιμοποιούνται ακριβώς τέτοια χαρακτηριστικά και με βάση αυτά δομείται το νομικό μας σύστημα.
Στο θέμα που συζητάμε, έχουμε ήδη την επιβολή της επιλογής μιας πλειοψηφίας σε μια μειοψηφία. Οπότε το ερώτημα είναι αν αυτή η επιβολή είναι ηθικά θεμιτή ή όχι.

Τα ζώα που χρησιμοποιούμε για τροφή, έχουν βασικές νοητικές λειτουργίες όπως αυτές που ανέφερα, άρα εμφανίζουν μια στοιχειώδη προσωπικότητα (κάτι ορατό στην επικοινωνία μας με τα κατοικίδια). Τίθεται λοιπόν το ερώτημα γιατί να μην τους αναγνωρίσουμε κάποια ελάχιστα δικαιώματα.
Ήδη βλέπουμε ότι αυτό γίνεται νομικά σε ένα βαθμό στην δύση, με την υποχρέωση για αποφυγή βασανισμού, και θανάτωση μετά από αναισθησία. Όμως δεν τους αναγνωρίζουμε το θεμελιώδες δικαίωμα, της ζωής. Έτσι ενώ υπάρχει αναγνώριση για κάποια δικαιώματα στα ζώα, δεν τους αναγνωρίζεται το πλέον βασικό.

Συζητάμε λοιπόν αν είναι ηθικά αποδεκτή, η ακραία επιβολή της θέλησής μας πάνω σε όντα που έχουν μια στοιχειώδη, αλλά ορατή προσωπικότητα, με την θανάτωσή τους για το κέφι μας (την γευστική μας απόλαυση).

Εκτός όμως από την συμπόνια σαν προϊόν εν-συναίσθησης, υπάρχει και μια ακόμα γενικά αποδεκτή κοινωνική ηθική που αντίκειται στην μη αναγκαία θανάτωση ζώων.
Τα παιδιά που μαθαίνουν τον κόσμο συχνά παίζουν καταστρέφοντας λουλούδια ή φυτά και σκοτώνοντας έντομα και μικρά ζώα. Γιατί συνήθως δεν μας αρέσει η εικόνα ενός παιδιού που κοπανάει φυτά με ένα ματσούκι; Γενικά αναγνωρίζουμε ότι κάποια πράγματα - όντα ή και άψυχα, έχουν μια δομή ενδιαφέρουσα και αρκετά πολύπλοκη ώστε να μην μπορούμε εύκολα να την αναπαράγουμε. Και δεν μας αρέσει να την καταστρέφει κάποιος άσκοπα. Όμως κάθε κατασκευή που κάνουμε στηρίζεται σε μια καταστροφή. Έτσι συνειδητά ή ασυνείδητα, αναρωτιόμαστε αν το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα δικαιώνει την καταστροφή. Αξίζει να καταστρέψουμε ένα ξύλο για να κάνουμε ένα ξυλόγλυπτο ή να φτιάξουμε χαρτί;
Νομίζω ότι πλέον οι περισσότεροι άνθρωποι στην δύση, δεν γουστάρουν και πολύ την θανάτωση ενός ελέφαντα για να αποκτήσουν τεχνουργήματα από χαυλιόδοντες, ούτε καλοβλέπουν την θανάτωση ζώων για την γούνα τους. Το ισοζύγιο καταστροφής - δημιουργίας, έχει μετατοπιστεί αρκετά προς την αποφυγή της θανάτωσης ζώων.
Εδώ λοιπόν τίθεται το ερώτημα αν αξίζει να καταστρέψουμε ένα ζώο για να ικανοποιήσουμε την γευστική μας απόλαυση. Είναι αρκετά σημαντική η ικανοποίηση μας έναντι της επιβίωσης ενός ενδιαφέροντος, πιθανότατα όμορφου όντος, με ιδιαίτερα πολύπλοκη φύση, που διαθέτει ένα αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό το οποίο δεν μπορούμε να το αναπαράγουμε εργαστηριακά.

Επαναλαμβάνω ότι αν υπήρχε ανάγκη να γίνει, λόγο έλλειψης θρεπτικών στοιχείων, λόγο τοπικών ιδιαιτεροτήτων, λόγο τεχνολογικής υστέρησης, λόγο δυσπρόσιτων γνώσεων, λόγο κόστους χρηματικού ή σε φυσικούς πόρους, δεν θα κάναμε καν αυτή την συζήτηση.

Γενικά η αναζήτηση της ηθικής συνίσταται στην αξιολόγηση αντιτιθέμενων δικαιωμάτων. Έχω το δικαίωμα να ικανοποιήσω την σεξουαλική μου ορμή, αλλά και μια γυναίκα έχει δικαίωμα να με απορρίψει, ποιο είναι το πλέον θεμιτό να επικρατήσει δικαίωμα;
Έτσι και εδώ έχουμε το δικαίωμα να ικανοποιήσεις την γεύση σου και το δικαίωμα ένα όν να συνεχίσει να ζει. Το ένα είναι θεμελιακό δικαίωμα για τους ανθρώπους, και η επέκτασή του στα ζώα που όπως είπαμε διαθέτουν μια ατομικότητα, συγκρούεται με το δικαίωμα στην γευστική απόλαυση.
Το δικαίωμα μάλιστα στην γευστική απόλαυση μπορεί να ικανοποιηθεί με πολλούς άλλους τρόπους, όπως με φυτικές τροφές, με υποκατάστατα κρέατος φυτικής προέλευσης ή και με κρέας που πλέον μπορεί να παραχθεί σε εργαστηριακές συνθήκες. Όμως το δικαίωμα στην επιβίωση δεν μπορεί να καλυφθεί με κανένα άλλο τρόπο.
Μάλιστα η με βλάβη που υφίσταται το δικαίωμα στην γεύση, είναι παροδική, ενώ ο θάνατος είναι μόνιμος.

Πιο είναι λοιπόν το ποιο ισχυρό δικαίωμα;

(Κάπου θα πρέπει να σταθούμε ποιο αναλυτικά στο θέμα αν υπάρχει εναλλακτική λύση που να επιτρέπει την γευστική μας απόλαυση χωρίς θανάτωση ζώων.)
Last edited by enasvegan_st on Mon Nov 20, 2017 5:03 pm, edited 1 time in total.



enasvegan_st
Posts: 16
Joined: Wed May 31, 2017 7:39 pm

Είναι γενικά ηθικότερα και εξυπνότεροι οι vegan;

Postby enasvegan_st » Mon Nov 20, 2017 4:44 pm

Τα άτομα που υποστηρίζουν την στροφή σε μια χορτοφαγική διατροφή, δεν είναι ούτε εξυπνότερα, ούτε ηθικότερα από τον μέσο όρο των ανθρώπων.
Κατά κανόνα είναι πιο ενημερωμένα για το θέμα της διατροφής και έχουν αναπτύξει ηθικότερη στάση στο συγκεκριμένο θέμα.
Όμως μπορεί κάλλιστα να είναι τούβλα σε άλλα θέματα ή να έχουν μια βαθιά ανηθικότητα.

Ως προς το θέμα έλλειψης γνώσεων στους αντι-vegan. Αφήνοντας στην άκρη το θέμα της ηθικής, του να μην σκοτώνω ζώα χωρίς να είναι αναγκαίο για την τροφή μου, που είναι ένα θέμα μη επιδεχόμενο επιστημονικής τεκμηρίωσης μια και αποτελεί ηθική επιταγή, η στροφή σε μια χορτοφαγική διατροφή, είναι τεκμηριωμένη για λόγους οικολογικής ισορροπίας του πλανήτη.




Return to “Υγεία”

cron