freeforum.gr

δοκιμαστική λειτουργία - συμβουλές καλόδεχτες

πίστη, επιστήμη, ιδεολογίες και νεοφιλελευθερισμός

User avatar
orestis_ts
Posts: 430
Joined: Fri Jun 27, 2014 11:11 am

πίστη, επιστήμη, ιδεολογίες και νεοφιλελευθερισμός

Postby orestis_ts » Wed Jan 07, 2015 3:23 pm

Φαντάζομαι ότι πια πολύ λίγοι θα αποδέχονται σήμερα τον ιστορικό υλισμό, τουλάχιστον ως προς την άποψη για την μακροπρόθεσμα νομοτελειακή κατάληξη της κοινωνίας, σε μια κομουνιστική κοινωνία. Αλλά και η προσήλωση στις παραγωγικές σχέσεις σαν παν-καθοριστικό αίτιο της κοινωνικής εξέλιξης μάλλον έρχεται σε αντίθεση με τις σημερινές μας γνώσεις από την βιολογία και κοινωνιολογία. Αν και οι διανοητικές συλλήψεις του Μαρξ είναι άξιες θαυμασμού, δεν παύουν να χαρακτηρίζονται σε αυτά τουλάχιστον τα σημεία από μια αυθαίρετη βεβαιότητα. Θα ήταν θεμιτή η κατάθεση τέτοιων απόψεων σαν υποθέσεις, αλλά η ανάδειξή τους σε βεβαιότητες, αποτελούν εκδήλωση πίστης και όχι γνώμη στηριγμένη σε ισχυρές ενδείξεις. Για να μην είμαι άδικος, μια και δεν είμαι από τους περίεργους που έχουν ξεκοκαλίσει το "κεφάλαιο", μπορεί ο Μαρξ να μην εξέφραζε βεβαιότητα, αλλά να έκανε υποθέσεις με βάση τα στοιχεία της εποχής του, γνωρίζοντας ότι δεν μπορεί να θεωρηθούν επαρκώς τεκμηριωμένες. Όμως από όσο έχω συναναστραφεί παλιότερα με υποστηρικτές (κυρίως) του κκε, η θέση τους για την ισχύ του ιστορικού υλισμού αποτελούσε μια μορφή πίστης αδιαπραγμάτευτης. Και ως προς αυτό δικαιολογώ μερικούς που τους κατηγορούσαν ότι αντάλλαξαν μια θρησκεία με μια άλλη.... Βέβαια η γενίκευση που θέλει συνολικά τους αριστερούς ή και τους κομμουνιστές, και μάλιστα σήμερα, να βλέπουν με θρησκευτική ευλάβεια τον μαρξισμό είναι μια άλλη πίστη που ευδοκιμεί σήμερα στους πιστούς ενός άλλου δόγματος....
Ευτυχώς ο ιστορικός υλισμός έχει πάψει σήμερα να αποτελεί ευαγγέλιο ενός σημαντικού αριθμού πολιτών. Και επί πλέον ήδη ένα μεγάλο μέρος των αριστερών και κομμουνιστών ειδικότερα, τόσο σε επίπεδο συνόλου πολιτών, όσο και σε επίπεδο πολιτικού λόγου, έχει απογαλακτιστεί από την θρησκευτική προσήλωση σε αδόκιμες απόψεις του αριστερού παρελθόντος.
Αλλά δεν συμβαίνει το ίδιο για άλλες ιδεολογίες που διατηρούν ζωντανή την πίστη σε ιδεολογήματα που επιδέχονται επιστημονικής διερεύνησης ως προς τις απόψεις που εκφράζουν, αλλά που στερούνται τεκμηρίωσης ή και το χειρότερο έρχονται σε αντίθεση με την επιστημονική γνώση. Ζουν και βασιλεύουν και μερικές τον κόσμο κυριεύουν....
Last edited by orestis_ts on Mon Mar 30, 2015 12:39 am, edited 1 time in total.



User avatar
orestis_ts
Posts: 430
Joined: Fri Jun 27, 2014 11:11 am

κοινωνικό δαρβινισμός, φυλετικές θεωρίες και ναζισμός

Postby orestis_ts » Sat Jan 10, 2015 4:50 pm

Οι ιδέες που ανέπτυξε ο Κάρολος Δαρβίνος στο έργο του Περί της καταγωγής των ειδών είχαν προφανή επίδραση όχι μόνο στις φυσικές επιστήμες, αλλά και στα πολιτικά καθεστώτα. Εν συνεχεία, ο κοινωνιολόγος Χέρμπερτ Σπένσερ ανέπτυξε τη θεωρία της επιβίωσης του καταλληλότερου. Αυτός ο κοινωνικός δαρβινισμός εξελίχθηκε στις φασιστικές ιδεολογίες οι οποίες πρέσβευαν ότι η αδυναμία και η ανικανότητα δεν πρέπει να γίνονται ανεκτές και ότι μόνο ο ανταγωνισμός και η σύγκρουση εγγυάται την ανθρώπινη πρόοδο του δυνατότερου επί των αδυνάτων.
http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9D%CE% ... F%8C%CF%82
Ο κοινωνικός Δαρβινισμός παρέα με τις φυλετικές φαντασιώσεις αποτέλεσαν βάση της ρατσιστικής, ναζιστικής ιδεολογίας. Βέβαια οι ναζί δεν πήραν απλά τον κοινωνικό Δαρβινισμό του Σπένσερ, αλλά τον "εξέλιξαν" αρκετά, ορίζοντας κατώτερες και ανώτερες φυλές και έθνη, ευγονική, εξόντωση φορέων ασθενειών,....
Αν και οι απόψεις τους, έρχονται σε αντίθεση με τα δεδομένα της βιολογίας, και τουλάχιστον σήμερα αυτό είναι εύκολο να γίνει κατανοητό από τον κάθε ένα που ενδιαφέρεται και μπορεί να διαβάσει τα συμπεράσματα βιολογικών ερευνών, πολλοί και σήμερα αποδέχονται αυτές τις απόψεις. Είναι αποδοχές που στηρίζονται στο συναίσθημα μάλλον παρά στην κοινή λογική, μια και οι φορείς τους δεν είναι και οι κατά τεκμήριον ειδικοί να κρίνουν τέτοια θέματα.

Στις πιο κομψές εκδοχές τους, οι ιδέες αυτές έχουν ιδιαίτερη εξάπλωση στα κοινωνικά σύνολα. Έτσι παρόλο που υπάρχουν έρευνες μοριακής βιολογίας που δηλώνουν το αντίθετο, ένα μεγάλο ποσοστό των πολιτών στην Ελλάδα αποδέχεται ότι υπάρχουν κάποια βιολογικά χαρακτηριστικά που ξεχωρίζουν το έθνος των Ελλήνων από τα γειτονικά έθνη. Αυτό βέβαια δεν αποτελεί ιδιαιτερότητα των Ελλήνων πολιτών αλλά πιθανόν διαδεδομένη πεποίθηση σε πολλούς λαούς.

Και αν είναι συχνό φαινόμενο η πίστη στην χαρακτηριστική βιολογική σύσταση των εθνών, και τους "μέσους όρους" της γονιδιακής δεξαμενής του έθνους μας, που μας διαφοροποιούν από τους γείτονες (λάθος δεν υπάρχει κάτι τέτοιο επιστημονικά τεκμηριωμένο, αλλά μάλλον το αντίθετο θα δούμε στις σχετικές έρευνες), άντε να εξηγήσεις σε κάποιον ότι οι μαύροι και οι λευκοί δεν είναι δύο ξεχωριστές φυλές, αλλά ότι τα φυλετικά χαρακτηριστικά έχουν μια σχετικά ομαλή κατανομή με βάση τα γεωγραφικά μήκη και πλάτη, ώστε να μην περιγράφουν γενετικά διαχωρισμένες ομάδες, αλλά μόνο επουσιώδεις διαφορές στα άκρα κυρίως των κατανομών.
(σχετικά στο νήμα viewtopic.php?f=24&t=233 )

Με απλά λόγια, όταν ακούτε μια φυλετική θεωρία, ακούτε μια μπαρούφα που στηρίζετε στην πίστη και μόνο.



User avatar
nazi_st
Posts: 122
Joined: Tue Feb 11, 2014 4:56 pm

Re: πίστη, επιστήμη και ιδεολογίες.

Postby nazi_st » Mon Jan 19, 2015 7:04 pm

Μιχάλη ευχαριστώ για την απάντησή σου, η αλήθεια είναι ότι δεν σκόπευα να μπω σε συζήτηση για το θέμα, μια και θεωρώ πως η νεοφιλελεύθερη πίστη δύσκολα επιτρέπει σύγκλιση απόψεων, αλλά λέω να κάνω μια προσπάθεια με καλή διάθεση.
1. Το αν κάτι είναι δόγμα ή όχι δεν κρίνεται από το αν έχουν παρατηρηθεί θετικά αποτελέσματα από την εφαρμογή του. Και ο νεοφιλελευθερισμός έχει καθαρά στοιχεία πίστης και μάλιστα σε αποδεδειγμένα λάθος απόψεις, για παράδειγμα θεωρεί ότι ένα χαοτικό σύστημα, αν το αφήσεις να λειτουργεί ελεύθερο, δεν ενέχει σοβαρούς κινδύνους να τινάξει τα πέταλα. Κάτι τέτοιο όμως, μόνο το χεράκι του Θεού μπορεί να στο εξασφαλίσει.
2. Εκτός από τα επιτυχημένα παραδείγματα που ίσως να υπάρχουν, νομίζεις ότι δεν έχουμε και αποτυχημένα...;
3. Η τυχόν επιτυχία που παρατηρείται σε ορισμένες χώρες, πρέπει να εξεταστεί αν οφείλεται αιτιατά στις συγκεκριμένες επιλογές που υποθέτεις. Κάτι που δεν είναι τόσο εύκολο.
4. Μερικά από τα φερόμενα ως πλέον επιτυχή παραδείγματα, εμφανίζουν τεράστια απόκλιση από κάποιες ποιότητες που θεωρητικά χαρακτηρίζουν τον νεοφιλελευθερισμό.
5. Έχετε ευσεβέστατους πόθους, με πλέον γνωστό τον ευσεβή πόθο της εφαρμογής, του ανεφάρμοστου αντικειμενικά, μοντέλου της ελεύθερης αγοράς.
6. Είναι πολύ πιθανό ότι δεν νοιάζεται κανείς αιρετός για το χρήμα που του εμπιστεύονται οι φορολογούμενοι, αν και αυτό είναι αυθαίρετη γενίκευση, αλλά είναι εξ ίσου πιθανό ότι δεν νοιάζεται κανείς επιχειρηματίας για την ευημερία του κοινωνικού συνόλου και πολύ περισσότερο σε βάθος χρόνου.
7. Δεν είμαι αυτός που θα απαγόρευε αν είχε δυνατότητα, την ατομική δραστηριότητα, αλλά τα περί πολλαπλών επιλογών και ικανοποιημένων πελατών, ανήκουν σε μια μάλλον θρησκευτική παράδοση των νεοφιλελεύθερων. Η απλή παρατήρηση μιλά για ολιγοπώλια και μονοπώλια, σε πολύ μεγάλο μέρος της αγοράς, ενώ οι πολλαπλές, ανεξάρτητες, επιλογές που οραματίζεται το μοντέλο της ελεύθερης αγοράς δεν υπάρχουν ούτε στην "λαϊκή" για ντομάτες και αγγούρια....
8. Για το αν υφίσταται κάποια συσχέτιση του ρατσισμού με τον νεοφιλελευθερισμό, δεν ξέρω ποιος παπούλης φαντάζεσαι ότι θα μπορούσε να μου εξηγήσει... Αλλά ας σου δώσω μια μικρή γεύση από το θέμα. Θα με συγχωρήσεις που γράφω πρόχειρα, μια και το θέμα και μεγάλο είναι και δύσκολο, ενώ ο χρόνος μου περιορισμένος.

Η κοινωνιοβιολογία δυστυχώς δεν έχει καταλήξει ακόμα στο πόσο σημαντικό είναι το γονιδίου συγκριτικά με το περιβάλλον - κοινωνία, για την παραγωγή του φαινότυπου. Πάντως είναι γενικά παραδεκτό ότι ο φαινότυπος δεν οφείλεται αποκλειστικά στο γονίδιο χωρίς επίδραση περιβάλλοντος - κοινωνίας, αλλά και ότι ο άνθρωπος δεν είναι ένα "κενό χαρτί" που πάνω του γράφει η κοινωνία. Σχετικά έχουμε μάλιστα πειράματα από την βιολογία αλλά και την οικονομία.

Οπότε είναι σαφές ότι η θέση του ανθρώπου ως προς τα αγαθά του, δεν εξαρτάται μόνο από τις γενετικές καταβολές του, αλλά επηρεάζεται και από την κοινωνία, έτσι οι κοινωνικές περιβαλλοντολογικές επιδράσεις παράγουν καθοριστικές αλλαγές στον φαινότυπο.
Αυτό σημαίνει ότι το αν κάποιος θα είναι πλούσιος ή φτωχός, δεν αποτελεί χαρακτηριστικό αποκλειστικά οφειλόμενο στις καταβολές του, αλλά εξαρτάται από την κοινωνία. Αλλά ακόμα και στο μέτρο που σχετίζεται με την βιολογική του ταυτότητα, υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης.

Λαμβανομένου υπόψη ότι όλα τα συστήματα οικονομίας - κοινωνίας, στοχεύουν φανερά ή αφανώς στην μεγιστοποίηση του οφέλους για το κοινωνικό σύνολο, (αλλιώς δεν έχουν λόγο ύπαρξης σε μια κοινωνία,) ένα μη ρατσιστικό σύστημα, οφείλει να ελαχιστοποιεί ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ τις κοινωνικές επιδράσεις που παράγουν ανισότητες. Αν δεν το κάνει πριμοδοτεί εκ των πραγμάτων μια κοινωνική ομάδα σε βάρος άλλης.
Η εξάλειψη των αιτίων που οδηγεί σε κοινωνικές ανισότητες λόγο κοινωνικών δομών, είναι θεμιτό να υποθέσουμε ότι θα οδηγούσε σε μείωση των ανισοτήτων κατανομής αγαθών στην κοινωνία. Κάθε λοιπόν σύστημα που θεωρεί δεδομένη την ανισότητα κατ ουσία πριμοδοτεί μια ομάδα ανθρώπων σε βάρος μιας άλλης.

Αν τώρα παρατηρήσουμε τον λόγο των (νεο)φιλελεύθερων πολιτικών και οικονομολόγων δεν θα δούμε κάποια λογική μείωσης των κοινωνικών παραγόντων που οδηγούν σε ανισότητες, πχ. ισότιμη πρόσβαση σε εκπέδευση σε όλα τα μέλη της κοινωνίας, αλλά αντίθετα θα δούμε ότι οι φτωχοί περιβάλλονται από ένα ΜΥΘΟ ΑΤΟΜΙΚΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ για την κατάντια τους, (ενώ ήδη ξέρουμε χωρίς αμφιβολία, ότι η κοινωνία και το βιολογικό τους υλικό είναι οι πραγματικοί υπεύθυνοι, και σε αυτά το άτομο πολύ λίγη εξουσία έχει), ενώ η συσσώρευση κεφαλαίου και η αύξηση των ανισοτήτων εξ αυτής, θεωρείται αδιαμφισβήτητη.
Επί πλέον υπάρχει μια γενικότερη μούγκα για την σχέση χωρών με άλλες εξαρτώμενες από αυτή. Έτσι η Γερμανία παρουσιάζεται συχνά σαν υπόδειγμα ανάπτυξης, χωρίς όμως να λαμβάνεται υπόψη η επίδραση της στο παγκόσμιο οικονομικό και παραγωγικό γίγνεσθαι.

Η τάση αυτή, της αναγωγής των φουκαράδων σαν υπεύθυνους για την κατάντια τους, πολιτικοποιείται με τον κοινωνικό Δαρβινισμό και τους πρωτοπόρους του Μάλθους και Σπένσερ. Αλλά δεν τίθεται σε αντικειμενική αμφισβήτηση από τους σημερινούς θιασώτες του κοινωνικού φιλελευθερισμού.



User avatar
orestis_ts
Posts: 430
Joined: Fri Jun 27, 2014 11:11 am

παια είναι η πηγή της νόησης για τον νεοφιελευθερισμό;

Postby orestis_ts » Mon Mar 30, 2015 12:27 am

Μια πολύ ενδιαφέρουσα άποψη που είναι διάχυτη στην κοινωνία μας, είναι ότι η νοητική μας εξέλιξη βασίζεται σε ένα συντριπτικό της ποσοστό, στο γενετικό μας υλικό. Θεωρεί δηλαδή ότι οι περιβαλλοντολογικές επιδράσεις ΔΕΝ αποτελούν κύριο παράγοντα διαμόρφωσης της νόησης
Κάτι που περιέργως δεν στηρίζεται πουθενά, μια και η κοινωνιοβιολογία δεν έχει καταλήξει σε κάποιο τέτοιο συμπέρασμα αλλά ψάχνει να σταθμίσει (αν είναι δυνατό) την σημασία γονιδίου έναντι περιβάλλοντος (ιδέ Κριμπάς στο βιβλίο του περί κοινονιοβιολογίας).
Έτσι για την επιστήμη είναι αμφίβολο αν οι νοητικές διαφορές ανθρώπων που δεν παρουσιάζουν κάποια νοητική ασθένεια, οφείλονται σε γενετικά χαρακτηριστικά ή περιβαλλοντολογικές επιδράσεις.
Σημειώνω εδώ ότι οι περιβαλλοντολογικές επιδράσεις είναι σίγουρο ότι επιρρεάζουν την νοητική εξέλιξη, και αυτό είναι αρκετά καλά τεκμηριωμένο, το μέσο μέγεθος της επίδρασης αγνοούμε.

Όμως η άποψη ότι οι νοητικές διαφορές μας οφείλονται κατά κύριο λόγο σε γενετικά χαρακτηριστικά εκτός από αντιεπιστημονική και ηλίθια, περιγράφει και μια συγκεκριμένη μυθοπλασία της νεοφιλελεύθερης (από οικονομική πλευρά) ιδεολογίας που σιωπηλά (μια και θα την κράζανε αλλιώς) δικαιολογεί τις οικονομικές ανισότητες σαν κατά βάση γενετικές ανισότητες, και όχι σαν επιδράσεις περιβάλλοντος που ενδεχομένως μπορούμε και οφείλουμε σαν κοινωνία να προσπαθούμε να ελαχιστοποιήσουμε.

Δυστυχώς για την ιδεολογίας σας, φίλτατοι νεοφιλελέδες η βεβαιότητά σας ότι το περιβάλλον δεν αποτελεί καθοριστικό παράγοντα, πολύ μεγαλύτερης σημασίας από τον γονότυπο, στην διαμόρφωση των διαφοροποιήσεων του νοητικού φαινοτύπου, ατόμων που δεν παρουσιάζουν κάποια νοητική πάθηση, είναι αστήρικτη.
Οπότε έχουμε κάθε λόγο σαν κοινωνία, να φροντίζουμε την κατά το δυνατό καλύτερη νοητική εξέλιξη των συνανθρώπων μας. Όλων των συνανθρώπων μας, μια και δεν ξέρουμε ποιοι έχουν μεγαλύτερη ικανότητα εκ των προτέρων, αντί να πριμοδοτούμε όσους έχουν γεμάτο πορτοφόλι οι γονείς τους......

Ή μήπως δεν θέλετε ένα κοινωνικό σύστημα που να αναδεικνύει και να επιβραβεύει τους ικανότερους;



User avatar
nazi_st
Posts: 122
Joined: Tue Feb 11, 2014 4:56 pm

Ο εργαζόμενος εργάζεται λιγότερο όταν παράγει λιγότερα;

Postby nazi_st » Mon Mar 30, 2015 12:31 am

Ο εργαζόμενος εργάζεται λιγότερο όταν παράγει λιγότερα;
Σιγά σιγά καταλαβαίνω την λογική των νεοφιλεύθερων. Βροντοφωνάζουν δεξιά και αριστερά ότι αφού τα προϊόντα που παράγουν οι Έλληνες εργαζόμενοι έχουν ελάχιστη αξία, συγκριτικά με αυτά που παράγουν οι Γερμανοί εργαζόμενοι στον ίδιο χρόνο εργασίας, σημαίνει ότι η εργασία τους πρέπει να πληρώνεται ανάλογα ελάχιστα ή ότι δεν δουλεύουν αρκετά σε αντίθεση με ότι λένε οι σχετικές στατιστικές μια και δεν παράγουν ανάλογα με τους Γερμανούς εργαζόμενους.

Θα δώσω λοιπόν ένα παράδειγμα για να ξεκαθαρίσω ότι κατάλαβα την λογική. Ας πάρουμε μια επιχείρηση στην Ελλάδα που παράγει τενεκεδάκια για κονσερβοποιία. Η επιχείρηση αγοράζει μια μηχανή για να παράγει το προϊόν της που κοστίζει 5εκ. € από την Γερμανία. Ξεκινάει την παραγωγή και μετά από 4-5 χρόνια κάνει μια αναλογιστική μελέτη για να δει την συνεισφορά της μηχανής στο οικονομικό αποτέλεσμα που έχει πάει κατά διαόλου....
Οπότε βρίσκει ότι η μηχανή όχι μόνο δεν έβγαλε κέρδη, αλλά προβαλλόμενη στο χρόνο ζωής της, αποκλείεται να αποσβέσει την αξία της, άντε να αποσβέσει 2 από τα 5εκ. €..

Σύμφωνα λοιπόν με την νεοφιλεύθερη λογική, για τους ανθρώπινους πόρους, η μηχανή υπερκοστολογήθηκε ενάντια σε κάθε λογική, από την Γερμανική εταιρία 5εκ.€ μια και όχι μόνο δεν έβγαλε κέρδος, αλλά ζημίωσε την επιχείρηση, είτε είναι ελαττωματική η λειτουργία της αφού δεν αφήνει κέρδη.



User avatar
nazi_st
Posts: 122
Joined: Tue Feb 11, 2014 4:56 pm

Re: Ο εργαζόμενος εργάζεται λιγότερο όταν παράγει λιγότερα;

Postby nazi_st » Mon Mar 30, 2015 12:36 am

Η ζημιά που ανέφερα στο παράδειγμα είχε σκοπό να κάνει ποιο καθαρή την ηλιθιότητά του συλλογισμού. Αν αλλάξουμε την ζημιά με μικρά κέρδη έναντι μεγάλων, καταλήγουμε στα ίδια αποτελέσματα. Οι μηχανές στην Ελλάδα είναι ελαττωματικές ή αγρίως υπερκοστολογιμένες από τους εταίρους μας.
Να δώσω και ένα πραγματικό παράδειγμα. Πέρσι κάτι συγγενείς μου αγόρασαν πατατόσπορο Α'Α', ξόδεψαν τα μαλιοκέφαλά τους για την καλλιέργεια, και είχαν τεράστιες αποδόσεις ανά στρέμμα, συγκριτικά με άλλες χρονιές.
Αλλά δεν πούλησαν, η σοδιά έμεινε στο χωράφι.
Συμπέρασμα έφταιγε ο σπόρος, δεν ήταν παραγωγικός.....
Και εγώ που δεν μπορούσα να μάθω κιθάρα στα νιάτα μου, μου έφταιγε η κιθάρα και όχι που είμαι θεόφαλτσος....
Συνοψίζοντας είδαμε μερικά παραδείγματα για την άποψη μερικών (ευτυχώς δεν είναι όλοι στούρνοι) νεοφιλελεύθερων, ότι η αξιολόγηση των πόρων μιας επιχείρησης, καθορίζεται από τα οικονομικά αποτελέσματα της επιχείρησης.
Έτσι η αξιολόγηση των εργατών, των μηχανών, των σπόρων, (αλλά και της κιθάρας των νεανικών μου χρόνων), κρίνεται από τα αποτελέσματα και όχι από την φύση και λειτουργικότητα των ίδιων των πόρων.
Τα παραδείγματα στοχεύουν αποκλειστικά να παρουσιάσουν την συγκεκριμένη συλλογιστική που υποστηρίζουν μερικοί νεοφιλελεύθεροι, που δυσκολεύονται να χωνέψουν ότι δεν είμαστε τεμπέληδες σαν σύνολο, συγκριτικά με τους Γερμανούς ή άλλους, αλλά αντίθετα δουλεύουμε περισσότερο.
Ίσως κρίνοντας από τον εαυτό τους να καταλήγουν να μιλούν για τεμπέληδες Έλληνες....



User avatar
nazi_st
Posts: 122
Joined: Tue Feb 11, 2014 4:56 pm

Re: πίστη, επιστήμη, ιδεολογίες και νεοφιλελευθερισμός

Postby nazi_st » Mon Feb 12, 2018 12:16 am

το κείμενο στην παραπομπή καταπιάνεται με το βασικό πρόβλημα της δόμησης της ανθρώπινης προσωπικότητας σαν βιολογική ή κοινωνική οντότητα. Το επισημέω εδώ γιατί δίνει μια εικόνα της μαρξιστικής σκέψεης που ολισθένει προς μια αυθέρετη, θρησκευτική θα έλεγα προσέγγιση, όπου διαχωρίζει την κοινωνική επίδραση από την βιολογία, αναγάγοντάς την σε πανσημαντική. Ομολογώ ότι δεν έχω επαρκή γνώση της μαρξιστικής θεωρίας, (και ποιος έχει....), όμως σε συζητήσεις που έχω κάνει με κομμουνιστές, βλέπω ότι αποδίζουν όντως στην κοινωνία ένα υπερβολικά μεγάλο ρόλο στην δόμηση της προσωπικότητας. Και έχει μεγάλο ρόλο, σε αντίθεση με ότι φαντασιώνουν μερικοί, που θέλουν το άτομο να αυτονομείται στην προσωπική του εξέλιξη από την κοινωνία, αλλά σίγουρα δεν είναι λογικό να υποτιμάμε την σημασία της βιολογίας. Οι βιολογικές διαφορές αν και δεν απόλυτα καθοριστικές για την διαμόρφωση της προσωπικότηας με την ευρεία έννοια της λέξης, μπορεί να παράγουν διαφορές, αλλά και να καθορίσουν την εξέλιξη της ανθρώπινης κοινωνίας.

Εδώ μικρό κομμάτι από το κείμενο.
"Χάρη πρωτίστως στη συλλογική εργασία και άρα στην ανάπτυξη της κοινωνικής ζωής τους οι άνθρωποι έγιναν τα μοναδικά έμβια όντα που κατάφεραν να υπερβούν τη ζωώδη κατάσταση από την οποία προήλθαν.

Διόλου περίεργο ότι ο Μαρξ όσο και ο Ενγκελς δεν μιλάνε σχεδόν ποτέ για την ανθρώπινη «φύση», αλλά για την ανθρώπινη «ουσία».

Αυτό το κάνουν για να διαφοροποιήσουν τη ανθρώπινη φύση, που διαμορφώθηκε βιολογικά και εξαρτάται από τυχαίους εξελικτικούς παράγοντες, από την ανθρώπινη ουσία που, όπως υπέθεταν, καθορίζεται νομοτελειακά μόνο από ιστορικούς-κοινωνικούς παράγοντες.

Συνεπώς, για τον Μαρξ, η «ανθρώπινη ουσία» δεν είναι υπεριστορική, αμετάβλητη και «εσωτερική» στον κάθε άνθρωπο, αλλά αντίθετα είναι το σύνολο των κοινωνικών σχέσεων που διαμορφώνουν ιστορικά την ανθρώπινη πραγματικότητα.

Ισως η σημαντικότερη γνωσιολογική συνέπεια της μαρξικής προσέγγισης είναι ότι, πρώτη φορά, αναδεικνύεται επαρκώς η ανάγκη κατανόησης όχι μόνο της αμιγώς βιολογικής αλλά και της ιστορικής-κοινωνικής διάστασης της ανθρώπινης φύσης.

Το πρόβλημα, ωστόσο, με τη μαρξική έννοια της «ανθρώπινης ουσίας» είναι ότι παραπέμπει στην ουσιολογική μεταφυσική παράδοση που, όπως είδαμε, διαφοροποιεί εντελώς αυθαίρετα τον άνθρωπο από τη φύση, τον νου από το σώμα και τη βιολογική από την κοινωνική ζωή των ανθρώπων (βλ. «Εφ.Συν», 2-12-17 και 27-01-18).

Και δυστυχώς, δεν πρόκειται μόνο για ένα φιλοσοφικό ατόπημα. Δεδομένης της άκριτης, σχεδόν θρησκευτικής αποδοχής των ιδεών του Μαρξ από πολλούς μετέπειτα «μαρξιστές», καταλαβαίνουμε εύκολα το γιατί περισσότεροι από αυτούς αρνήθηκαν δογματικά -και εξακολουθούν να αρνούνται!- τη δυνατότητα μιας αμιγώς βιολογικής κατανόησης και άρα εξελικτικής εξήγησης της ανθρώπινης ιδιαιτερότητας"
http://www.efsyn.gr/arthro/i-melissa-kai-o-arhitektonas




Return to “Ιδεολογίες”