freeforum.gr

δοκιμαστική λειτουργία - συμβουλές καλόδεχτες

Υπερπροσωπική ενάντια σε υλιστική ψυχολογία.

User avatar
osho
Site Admin
Posts: 259
Joined: Tue Feb 11, 2014 12:04 am

Υπερπροσωπική ενάντια σε υλιστική ψυχολογία.

Postby osho » Tue Jun 21, 2016 6:02 pm

Ομιλία ενός ανθρώπου που εκτιμώ πολύ και συμπαθώ εξ ίσου. Του Γιάννη Αυγουστάτου. Φοβάμαι όμως ότι θαδιαφωνίσω σε πολλά σημεία με αυτά που αναφέρει σε αυτή την ομιλία του.
Την παίρνω σαν αφορμή για να σχολιάσω μερικά θέματα που συναντώ συχνά.
https://youtu.be/gcvv-sJbJHg


Η απελευθέρωση από το γνωστό.

User avatar
osho
Site Admin
Posts: 259
Joined: Tue Feb 11, 2014 12:04 am

Re: Υπερπροσωπική ενάντια σε υλιστική ψυχολογία.

Postby osho » Tue Jun 21, 2016 6:58 pm

Οι επιστημονικές θεωρίες δεν είναι απλά μια αντίληψη της εποχής αλλά αποτελούν την επιτομή της ανθρώπινης γνώσης σε μια συγκεκριμένη περίοδο. Έτσι ενώ δεν θεωρούμε πως οι επιστημονικές θεωρίες είναι αδύνατο να αποδειχθούν λάθος, έστω και αν οι πλέον ισχυρές είναι μάλλον απίθανο να απορριφθούν, μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι δεν έχουμε κάποια άλλη θεωρία που να καλύπτει και να εξηγεί καλύτερα τα παρατηρούμενα φαινόμενα.

Η ύπαρξη απόψεων εντός της επιστήμης που δεν είναι επαρκώς τεκμηριωμένες, ειδικά στο χώρο των "ανθρωπιστικών" επιστημών είναι ένα γεγονός. Το ευχάριστο όμως είναι ότι παρόλο που οι απόψεις διακρίνονται από μια αδράνεια και ανελαστικότητα στις αλλαγές τους ή την απόρριψή τους, η αδράνεια αυτή δεν εμποδίζει τις αλλαγές και την κατάρριψη πολλών θεωριών, είτε γιατί βρέθηκε μια άλλη που καλύπτει καλύτερα τα δεδομένα, είτε γιατί νέα δεδομένα δεν καλύπτονται από την θεωρία.

5.19 Είναι πολύ σωστό ότι ο εγκέφαλός μας φιλτράρει τα δεδομένα και αποδέχεται αυτά που συμφωνούν με ένα πλαίσιο που έχουμε ενστερνιστεί. Κάθε άλλη άποψη είναι δύσκολο έως και εξαιρετικά δύσκολο αν όχι αδύνατο, να γίνει αποδεκτή, ανεξάρτητα από την τεκμηρίωσή της. Όμως ακριβώς επειδή αυτό είναι γνωστό, η επιστημονική μεθοδολογία αναζητά τεχνικές να μειώσει την υποκειμενικότητα σε κάθε στάδιο της δόμησης θεωριών. Παρόλο που συμφωνώ για την αξία ορισμένων πνευματικών παραδόσεων θα πρέπει να επισημάνουμε ότι τα όποια προβλήματα υποκειμενικότητας μπορεί κανείς να διακρίνει στην επιστημονική μεθοδολογία, απαντούν εξ ίσου και περισσότερο στις πνευματικές παραδόσεις.

6.55 Η διαδεδομένη άποψη είναι ότι κάθε τι που δεν μπορούμε να το εξηγήσουμε με κάποιον επιστημονικό τρόπο η επιστήμη το θεωρεί ανύπαρκτο. Όμως αυτό απέχει πολύ από το να είναι ακριβές, μια και πολλές μη επιστημονικές θεωρίες έχει γίνει προσπάθεια να εξεταστούν. Θα πρέπει όμως να κατανοήσουμε ότι ακόμα και κάτω από ελεγχόμενες συνθήκες παρατήρησης, η πιθανότητα μιας απάτης είναι παρούσα, και κυρίως ότι η παρατήρηση ενός φαινομένου, δεν σημαίνει και αποδοχή της όποιας θεωρίας το εξηγεί. Έτσι η παρατήρηση πως μερικοί ασθενής που προσευχήθηκαν θεραπεύτηκαν, δεν δικαιολογεί την υπόθεση της ύπαρξης ενός Θεού.

Έχω κάτι αμφιβολίες για το αν η κβαντομηχανική θεώρηση του κόσμου έχει προσεγγιστεί από φιλοσοφικές - θεολογικές θεωρήσεις, αλλά μια και οι γνώσεις μου στην κβαντομηχανική είναι ασήμαντες 10.06 το αφήνω.

11.15 Δεν είναι ακριβώς αυτή. Το ότι δεν έχουμε ενδείξεις για την ύπαρξη ενός σκοπού, δεν ταυτίζεται με το ότι δεν υπάρχει σκοπός. Η επιστήμη δεν παίρνει θέση για την ύπαρξη ενός σκοπού, απλά περιμένει να βρεθούν στοιχεία, αν ποτέ βρεθούν, που να τεκμηριώνουν τον σκοπό. Η διαφορά είναι λεπτή αλλά ουσιώδης σημασίας.
Στοιχειώδες είναι η υποχρέωση του οποιουδήποτε κάνει μια υπόθεση να την τεκμηριώσει. Έτσι όποιος θεωρεί ότι το σύμπαν έχει κάποιον σκοπό, ότι έχει δημιουργό ή κάτι άλλο αντίστοιχο, είναι αυτός που οφείλει να δικαιολογήσει την άποψή του, στην εύλογη αμφισβήτηση της θέσης του.
Ο Ντόκινσ κάνει ένα βασικό λάθος. Πάει ένα βήμα ποιο πέρα και μας λέει ότι από την στιγμή που ποτέ δεν βρέθηκε κάποια σοβαρή ένδειξη για σχέδιο, σκοπό, Θεό, που να μην έχει άλλη, απλούστερη εξήγηση, δεν υπάρχει Θεός. Ενώ το βιβλίο του "η περί του Θεού αυταπάτη" έχει πολλά ενδιαφέροντα και σωστά στοιχεία, σε αυτό το σημείο κάνει ένα αδικαιολόγητο διανοτικό άλμα, που προσπαθεί να δικαιολογήσει χωρίς επιτυχία.
Έτσι αντί να δηλώσει απλά το γεγονός, ότι δεν έχουμε λόγο να θεωρήσουμε γεγονός την ύπαρξη του Θεού, αρνείται την πιθανότητα ύπαρξης Θεού. Βέβαια το λάθος του συγκριτικά με την άκριτη αποδοχή μιας έωλης υπόθεσης, είναι μάλλον ασήμαντο. Κάποτε θα πρέπει να καταλάβουν οι πιστοί ότι η υπόθεση της ύπαρξης είναι θέμα πίστης, όπως και οι άπιστοι ότι η αδυναμία απόδειξης μιας θεωρίας, δεν συνιστά απόδειξη λάθους.


Η απελευθέρωση από το γνωστό.

User avatar
osho
Site Admin
Posts: 259
Joined: Tue Feb 11, 2014 12:04 am

Re: Υπερπροσωπική ενάντια σε υλιστική ψυχολογία.

Postby osho » Thu Jul 21, 2016 10:54 am

12.06 Ενώ γενικά ισχύει ότι παρατηρούμε αυτό που περιμένουμε, στην επιστήμη τα πράγματα είναι αρκετά διαφορετικά. Έτσι κάθε υπόθεση δοκιμάζεται με τα δεδομένα που προκύπτουν απο ανεξάρτητες παρατηρήσεις ή από πειραματισμό. Και είναι γνωστό ότι συχνά τα αποτελέσματα δεν είναι αυτά που περιμένουμε, κάτι που οδηγεί σε κατάργηση ή τροποποίηση θεωριών.
Η ειδοποιός αυτή διαφορά της επιστήμης από άλλες διανοητικές προσεγγίσεις την καθιστά πολύ πιο αξιόπιστη.
Αντίστοιχα όμως αν περιμένεις να δεις κάτι, πχ. το σχέδιο, και δεν έχεις μια μεθοδολογία για να ελέγξεις αυτό που περιμένεις, είναι εύκολο να "δεις" ακριβώς αυτό.

12.43 Πουθενά δεν ισχυρίζεται κάποια επιστημονική θεωρία, ότι ο άνθρωπος είναι ένα τυχαίο σύνολο ατόμων. Η έννοια της τυχαιότητας στην εξελικτική αναλύεται διεξοδικά στο βιβλίο "τύχη και αναγκαότητα", συνοπτικά θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο άνθρωπος είναι ένα σύνολο που έχει προκύψει από δισεκατομμύρια "σωστών" εξελικτικών βημάτων, που ενώ εμφανίζονται τυχαία ως προς τις συνθήκες του περιβάλλοντος επικρατούν εφόσον προσφέρουν επιβιοτικό πλεονέκτημα. Η διατύπωση φυσικά απέχει από το να είναι ικανοποιητική, αλλά σίγουρα πλησιάζει πολύ περισσότερο την θέση της επιστήμης έναντι της τυχαίας συνάθρησης ατόμων....

Ούτε η έλλειψη ενός σκοπού σε συμπαντικό επίπεδο αναιρεί την ύπαρξη σκοπού σε ατομικό ή κοινωνικό επίπεδο, αντίθετα οι παρατηρήσεις της βιολογίας ξεκαθαρίζουν ότι σκοπός υφίσταται, ακόμα και σε γονιδιακό επίπεδο, όπως παρατηρεί ο Ντόκινσ στο βιβλίο του "εγωιστικό γονίδιο".

Είναι αυτοί οι σκοποί φυσικά δεν μπορούν να δώσουν και πολύ αισιοδοξία μπροστά στον φόβο του θανάτου, αλλά και σε πάμπολλα άλλα δεινά του ανθρώπου. Είναι όμως μια θλιβερή ιδέα, ή η υπόθεση ενός σκοπού είναι μια ευχάριστη αστήρικτη εικασία. Μια εικασία που προσφέρει πατερίτσες, αλλά δεν παύει να είναι αστήριχτη. Σαν πλασέμπο είναι πολύ χρήσιμη.

14.28 Δεν ανέπτυξαν κάτι οι θετικιστές. Την αδυναμία στήριξης μιας γενικευμένα παραδεκτής υπόθεσης επεσήμαναν.
Δεν καταλαβαίνω όμως, το ότι δεν νιώθει κανείς ευχαριστημένος βλέποντας ότι η υπόθεση μιας μετά θάνατον ζωής είναι αστήρικτη, αποτελεί λόγο να θεωρήσουμε ποιο πιθανή την ύπαρξή της;
Το εύκολο είναι να πιστέψει κανείς αυτό που τον βολεύει, το δύσκολο είναι να απορρίψει μια αστήρικτη πίστη, παρόλο που θα ήθελε πάρα πολύ να είναι πραγματικότητα.


Η απελευθέρωση από το γνωστό.


Return to “Φιλοσοφία”

cron