freeforum.gr

δοκιμαστική λειτουργία - συμβουλές καλόδεχτες

Θετικές επιβεβαιώσεις

User avatar
osho
Site Admin
Posts: 280
Joined: Tue Feb 11, 2014 12:04 am

Θετικές επιβεβαιώσεις

Postby osho » Fri Apr 25, 2014 9:28 pm

Οι θετικές επιβεβαιώσεις είναι για μερικούς αποτελεσματικό παυσίπονο ή και φάρμακο. Θα πρέπει να κάνει κανείς τον κόπο να τις ηχογραφίσει και να τις ακούει χαλαρόνοντας. Ίσως με την φωνή ενός φίλου του να είναι καλύτερα. Πιο κάτω έχω ένα κατεβατό που χρησιμοποίησα κάποτε, ίσως βοηθήσει κάποιον να σχεδιάσει το δικό του.
------------------------------------------------------------------

Σήμερα αρχίζω μια καινούρια ζωή.
Πετάω το παλιό μου δέρμα και ξαναγεννιέμαι..
Σήμερα η αποτυχία χάνεται από το λεξιλόγιο μου.
Ήμουν δεμένος με ανθρώπους, πιστεύω, υποχρεώσεις.
Χαμένος σε φόβους. Και την δυστυχία μου την σήκωνα ψηλά για σημαία.

Αρκετά . Βαρέθηκα.
Από σήμερα, τώρα, αλλάζω. Ναι! Μπορώ και αλλάζω!
Είμαι ελεύθερος, είμαι όμορφος, είμαι δυνατός, είμαι έξυπνος.
Μπορώ να γίνω ένας ολότελα καινούριος άνθρωπος!

Και το σημαντικότερο μπορώ και είμαι πιο συνειδητός, κάθε στιγμή.
Είμαι πιο συνειδητός στις σωματικές μου λειτουργίες. Και έτσι τρωω, αναπνέω, κινούμαι καλύτερα.
Είμαι πιο συνειδητός στις νοητικές μου λειτουργίες. Και έτσι ελέγχω καλύτερα τις σκέψεις, τις μνήμες, και τα συναισθήματα.
Είμαι κυριολεκτικά πιο ζωντανός. Και οι μέρες γεμίζουν σημασία και εμπειρίες μοναδικές.
Από αυτήν την στιγμή παίρνω την ευθύνη της ζωής στα χέρια μου.

Μια αναπνοή είναι απόλαυση, είναι ομορφιά, είναι ζωή, είναι αγάπη.
Ξυπνάω και ο κόσμος γύρο μου όμορφος. Το φως χαρούμενο.
Το αίμα μου κυλά ζεστό και το σώμα μου ομορφότερο από χθες.
Το μυαλό μου αστράφτει από υγεία.
Κάθε στιγμή ένα καινούριο ξύπνημα.

Είναι η ώρα να δράσω. Είναι η ώρα να δράσω και να κάνω ότι καλύτερο μπορώ.
Κάθε πράξη σε κάποιον αρέσει σε κάποιον όχι.
Κι έτσι κάνω απλά ότι καλύτερο μπορώ.
Παλιά δυσκολευόμουνα να πάρω αποφάσεις και συχνά απέφευγα ολότελα να δράσω.
Τα προβλήματα χειροτέρευαν, οι εκκρεμότητες σορός και η ζωή μου μαύρη κι άραχνη.
Για αυτό και μόνο η επιλογή, να δράσω, αλλάζει τη ζωή μου ολόκληρη.
Βέβαια θα κάνω και λάθη, έτσι είναι η φύση της ζωής μας, άλλο να περιμένεις και άλλο να γίνεται. Καλύτερα όμως ένα λάθος από το τίποτα.

Όταν τρέχεις συνέχεια από κάτι να ξεφύγεις, δεν σου μένει χρόνος για να ζήσεις.

Κάποτε ένοιωθα την παρουσία των ανθρώπων πιεστική. Τώρα ξέρω…
Το μυστικό είναι να δίνουμε όταν έχουμε να δώσουμε και όχι όταν μας ζητούν.
Αν σέβομαι τον εαυτό μου οι σχέσεις γίνονται αρμονικές και οι ενοχλήσεις παρελθόν.

Φοβόμουν την μοναξιά.
Μα σοβαρά χρειάζομαι παρέα για να απολαύσω την κάθε μου στιγμή?
Αγαπώ την ζωή, την φύση, τους ανθρώπους, τον εαυτό μου. Ζω στο σήμερα. Το χθες πάει τέλειωσε, και το αύριο μα θα το ζήσω αύριο! Κάθε στιγμή και τελευταία.
Μάλλον οι άλλοι χρειάζονται την παρέα μου.
Από σήμερα είμαι καλά όταν είμαι μόνος μου, αλλά είμαι καλά και όταν είμαι με παρέα.

Αν νιώσω φόβο θα σταθώ και προσεκτικά κατάματα θα τον κοιτάξω.
Απέφευγα να εκτεθώ σε καταστάσεις που νόμιζα πως θα με φόβιζαν.
Φοβόμουνα μήπως φοβηθώ, μα είναι αστείο. Ας φοβηθώ λοιπόν για να τελειώνω μια και καλή.
Οι φόβοι τρέφονται από την προσπάθεια να τους αποφύγουμε. Η φαντασία τους θεριεύει.
Τα ίδια τα προβλήματα, αν κάποτε εμφανιστούν, είναι ελάχιστα συγκρινόμενα μ ε τους φόβους μας.
Καλύτερα μια τραγωδία με τέλος παρά μια αγωνία ατέλειωτη.
Θα αντιμετωπίσω κάθε δυσκολία κάνοντας ότι καλύτερο μπορώ. Και θα πετύχω!

Η μέρα ξημέρωσε πιο φωτεινή και χαρούμενη από χθες.
Και το αύριο, θα είναι ακόμα ομορφότερο.
Είναι αληθινό για κάθε άνθρωπο που αποφασίζει να ζήσει ολοκληρωτικά την ζωή του.
Και εγώ θα ρουφήξω την ζωή ως την τελευταία της σταγόνα.
Και έτσι οι στιγμές γίνονται ώρες, οι ώρες γίνονται μέρες, οι μέρες χρόνια και τα χρόνια αιώνες.

Αρκετά περπάτησα σκηφτός από το βάρος του παρελθόντος.
Αρκετά φόρτωσα τη μνήμη μου με τις αδικίες που υπέμηνα.
Τα χέρια μου γέμισα με μίζερα αποκτήματα.
Όμως ο αέρας αλλάζει και την ανατολή που ξημερώνει θα την δω.
Αρκετά κυνήγησα δικαίωση, πλούτο, κι ασφάλεια. Όνειρα απατηλά.
Ο χρόνος μου πολύ ακριβός. Οι παραλίες με προσμένουν.

Ο εαυτός μου αξίζει την αγάπη μου.
Όσο και να απέχω από τα ιδανικά της κοινωνίας ή και τα δικά μου, είμαι ένα παιδί που μαθαίνει να π ερπατά και δικαιούμαι να κάνω λάθη.
Οι τύψεις κακός σύμβουλος. Χθες ήμουν πιο αδύναμος, πιο άβουλος, και με λιγότερη γνώση από σήμερα. Κι όμως έκανα ότι καλύτερο μπορούσα.
Σήμερα Η δύναμη, η θέληση και η γνώση μου γιγαντώθηκαν και τα βουνά του χθες γίνανε λόφοι φιλικοί
θα κάνω ότι καλύτερο μπορώ, και τώρα και αύριο.
Και τα πίσω-γυρίσματα είναι μονάχα για να πάρω μεγαλύτερη φόρα.

Όποιος θρέφει προσδοκίες θερίζει βάσανα.
Αν με πνίγουν οι στενοχώριες, η πίκρα, η απογοήτευση, αν όλοι μου φταινε.
Κάπου επένδυσα, κάτι έδεσα για σίγουρο και φυσικά την πάτησα.
Αλλά τώρα πάμε για άλλα. Η ζωή τρέχει, το χθες χάθηκε, το τώρα ζει και βασιλεύει.
Και κάθε τώρα είναι πολύ πιο σημαντικό από όλα τα όνειρα του χθες.
Ο ήλιος λάμπει, τα σύννεφα χορεύουν κι η καρδιά μου φτερουγίζει.

Αν κάποιοι θέλουν να με πατήσουν. Θα παλέψω.
Θα παλέψω με νύχια και με δόντια. Με όλες μου τις δυνάμεις. Θα φτάσω τα όρια μου και θα τα ξεπεράσω αλύπητα.
Κι όμως συχωρώ, ότι, μα ότι και να μου κάνουν.
Παλεύω για τα δικαιώματά μου και συγχωρώ γιατί καταλαβαίνω την ανθρώπινη φύση
Η θάλασσα απέραντη και τα αυτοκίνητα πάνε χωρίς προορισμό. Όταν κοιτώ ο χρόνος δεν υπάρχει.

Μέσα μου βρήκα θυμό, μίσος και αρκετά άλλα δυσάρεστα. Είναι κομμάτια μου.
Είναι αισθήματα που με κούρασαν, και θέλω ειλικρινά να τα αφήσω.
Οι άνθρωποι σπάνια καταλαβαίνουν τι κάνουν. Σπανιότερα μπορούν να ελέγξουν τις πράξεις τους.
Ζουν χαμένοι σε μια άβυσσο με φόβους και προσδοκίες.
Τώρα καταλαβαίνω καλύτερα τους συνανθρώπους μου. Τώρα καταλαβαίνω καλύτερα τον εαυτό μου.
Για αυτό και οι σκέψεις και τα λόγια μου καθαρίζουν από περιττές επικρίσεις και κατηγορίες.

Βλέποντας τα όρια μας γινόμαστε σοφότεροι και η σοφία είναι δύναμη μεγαλύτερη από πολλές άλλες.
Είμαι πλέον σε θέση, με περισσότερη διαύγεια, να επιλέγω τις κινήσεις μου και να μεγιστοποιώ τα αποτελέσματα των προσπαθειών μου.

Κι όλα αυτά τα περισπούδαστα και δραματικά που λεω πολύ βαριά μου μοιάζουν.
Μα Μήπως σήμερα ξέχασα να γελάσω;
Να γελάσω με τον εαυτό μου, με τους φίλους και τους διαβάτες, με τα σύννεφα και τα αυτοκίνητα, τα λουλούδια και τις περισπούδαστες λέξεις;
Να γελάσω χαρούμενα, έτσι χωρίς λόγο, γιατί το γέλιο είναι ίδια η ανάσα της ζωής.
Μήπως τα πράγματα μοιάζουν ύποπτα σοβαρά;
Ας τεντώσω λίγο τα χείλια μου και ας προσποιηθώ ένα χαμόγελο. Ναι έτσι. Μια βαθιά ανάσα και το κάνω να ανθίζει μέσα μου.
Το μόνο που χρειάζεται για το χαμόγελο είναι μια στιγμή προσοχής και ζωντάνιας.
Το γέλιο είναι σαν την αγάπη, συνήθως είμαστε πολυάσχολοι για να νιώσουμε κάτι τόσο σημαντικό.
Καιρός λοιπόν να βρω λίγο καιρό για τα σημαντικά στην θάλασσα από τ’ ασήμαντων.

Οι ρίζες των δυσκολιών φανερώνονται σε όποιον αποφασίζει να τις ψάξει.
Για αυτό και επιλέγω να αντιμετωπίσω κατά πρόσωπο τα προβλήματα μου, μέχρι να τα εξαφανίσω ολότελα.
Ο χρόνος γιατρεύει πληγές και φέρνει την λησμονιά. Όμως δεν θέλω να ξεχάσω τα προβλήματά μου, θέλω να τα λύσω.
Τώρα έχω δυσκολίες και μ’ αυτές είναι η ώρα να παλέψω. Οι σχέσεις του αύριο θα ζήσουν στην ώρα τους.
Τώρα λοιπόν θα μιλήσω, πρόσωπο με πρόσωπο με εχθρούς και αγαπημένους και θα διώξουμε τα σύννεφα από τις σχέσεις μας.
Δεν υπάρχει κανένα αύριο, για να φτιάξουν οι σχέσεις μας. Αρκετά περπατήσαμε κουβαλώντας τις πίκρες μας. Γιατί να περιμένουμε χρόνια για να λιγοστέψουν;
Εδώ είναι ο τόπος και τώρα είναι η ώρα να τις αφανίσουμε.

ΚΙ Ο ήλιος λάμπει. Τα σύννεφα τρέχουν στον ουρανό. Η πόλη πολύβουη.
Κάτι καινούριο παραμονεύει σε κάθε στροφή. Υπάρχουν τόσα να ζήσουμε.

Πιο φόβος και πια προσδοκία θα σταθούν εμπόδιο στην ζωή που ξυπνάει μέσα μου;
τη ζωή που θεριεύει σαν θύελλα, που απλώνεται σαν θάλασσα, που με καιει σαν φωτιά.

Αναζητούσα την έγκριση των γύρω μου. Την αναζητούσα σαν παιδί από τους γονείς μου, αργότερα στο σχολείο, μετά στις επαγγελματικές και τις ερωτικές μου σχέσεις. Σε όλη μου την ζωή.
Σε όλη μου την ζωή μέχρι χθες!!!
Αμάν πια.
Γιατί τώρα το βλέπω. Η προσπάθεια να ταιριάξω σε ξένες ορέξεις, συχνά παράλογες, εξασφαλίζει την απόρριψη και μακροπρόθεσμα το φτύσιμο.
Οι καλύτερες προθέσεις θα βρουν εύκολα επικριτές στους πιο αγαπημένους ανθρώπους.
Πόσοι μπορούν έστω για μια στιγμή να δουν πέρα από φόβους, και ελπίδες την ίδια την ανθρώπινη σχέση.
Καλύτερα λοιπόν να είμαι έτοιμος να δεχθώ την απόρριψή, αν χρειαστεί, παρά να βαδίζω ένα δρόμο που δεν βγάζει πουθενά.
Και αλήθεια, από την φύση της, μια απόρριψη πολύ μικρή επίδραση έχει στην ζωή μου. Αλλά τις πότιζα και φουντώνανε.
Θα έχω λοιπόν, σαν σύμβουλο τις προτιμήσεις, τις ανάγκες και τις δυνατότητές μου.
Ώστε τελικά κερδίσω τουλάχιστον την αυτό-εκτίμηση μου.
Και λειτουργώντας έτσι θα με εκτιμήσουν πολλοί άνθρωποι για αυτό που πραγματικά είμαι, και όχι ελάχιστοι για κάτι που υποκρινόμουνα πως ήμουν.
Μονάχα όσοι εκτιμούν τον εαυτό τους κερδίζουν την εκτίμηση των άλλων.
Μονάχα όσοι σέβονται τις ανάγκες και τις αξίες τους βρίσκουν σεβασμό στους γύρω τους.
Αν σέρνομαι σε ξένα πόδια θα με πατάνε χωρίς καν να το καταλαβαίνουν, αν ακολουθώ τον δρόμο μου πολλοί θα αναζητήσουν την συντροφιά μου.

Πριν απλά αντιδρούσα, σαν άβουλο και κακό-ρυθμισμένο αυτόματο.
Τώρα να χρησιμοποιώ την λογική, ακούω την διαίσθησή μου και φροντίζω τις ανάγκες μου.
Έτσι λύνονται πολλές εσωτερικές αντιφάσεις και γίνομαι πολύ πιο αποτελεσματικός.

Σήμερα τα χρώματα, οι ήχοι, οι μυρωδιές, είναι καθαρά και έντονα. Και η αφή είναι πραγματικά ακούμπηγμα.

Θα χαιρετήσω τη σημερινή μέρα με αγάπη στην καρδιά μου και αυτό και μόνο θα είναι αρκετό για να αλλάξει τη ζωή μου.
Τέλος οι κολακείες, τα ψεύτικα φιλιά και ψόφιες αγκαλιές.
Με ενδιαφέρει αληθινά, ο άνθρωπος που ο δρόμος του συναντά τον δικό μου.
Ο αέρας ανάμεσα μας είναι κανάλι που με συνδέει παρά άβυσσος που με χωρίζει.
Είναι αλήθεια. Τώρα το νιώθω, ίσως γιατί το μάτι μου είναι πιο προσεκτικό και το μυαλό μου πολύ πιο διαυγές.
Αρκετά μοίρασα επικρίσεις. Τώρα είναι η ώρα να πω στους εχθρούς μου λόγια καλά και να γίνουν φίλοι μου. Είναι τώρα η ώρα να ενθαρρύνω τους φίλους μου και να γίνουν αδελφοί.
Υπάρχει λουλούδι, ζώο ή κόκκος άμμου χωρίς την ομορφιά μέσα του; Υπάρχει άνθρωπος που να μην αξίζει την συμπάθειά μου;
Αρκεί να τον αντιμετωπίσω χωρίς το βάρος του παρελθόντος.
Χωρίς τις αλυσίδες της μνήμης η ομορφιά απλώνεται στις αισθήσεις μας.
Μακριά από προκαταλήψεις και προσδοκίες, οι σχέσεις γίνονται εμπειρίες πρωτόγνωρες. Κάθε στιγμή και έκπληξη.
Με βλέμμα παιδικό, που τα βλέπει όλα καινούρια, θα παρατηρήσω τους ανθρώπους. Και η αγάπη θα ζεστάνει την καρδιά μου.

Και θα πετύχω. Ω! Δεν υπάρχουν όρια στην ανάγκη μου να πετύχω.
Κάθε καθυστέριση ήταν απαραίτητη για να καταλάβω καλύτερα το πρόβλημα μου.
Κάθε νίκη, όσο μικρή και να ‘ταν, με έφερε κοντύτερα στην ολοκλήρωση.
Ότι με δυσκόλευε χθες θα το παλέψω σήμερα. Αν η χθεσινή προσπάθεια δεν έφτασε για τον σκοπό μου ίσως η σημερινή να είναι αρκετή.
Κάθε μέρα πλουτίζει τις εμπειρίες, τις δυνάμεις τις γνώσεις μου.
Κάθε μέρα με φέρνει κοντύτερα στην επιτυχία.
Αν απέτυχα στο παρελθόν, τώρα είμαι πιο πλούσιος σε γνώση, κατανόηση και εμπειρία και θα πετύχω.

Το σκοτάδι της νύχτας είναι πολύ φωτεινό γι’ ένα χαρούμενο μάτι.
Κι αν ο δρόμος μακραίνει η διαδρομή είναι ισάξια με το τέρμα που πλησιάζει. Αρκεί να είσαι αρκετά ξύπνιός για να την απολαύσεις.
Ότι φοβόμουνα χθες, σήμερα είναι η μέρα για να το τολμήσω.
Η θέληση μου ήταν λειψή όμως σήμερα δυνάμωσε και άλλο.
Η αγάπη μου ήταν αδύναμη, όμως σήμερα αγαπώ περισσότερο και θα πετύχω.
Θα επιμείνω και θα νικήσω. Θα αξιοποιήσω τις καινούριες γνώσεις μου και τα σκαλοπάτια που η προσπάθειά κατέκτησε.
Σήμερα είμαι κοντύτερα στην επιτυχία από τα χθες.
Θα επιμείνω σε κάθε σχέδιο και σκοπό μέχρι να πετύχω. Δεν υπάρχει κούραση και δυσκολίες ικανές να με σταματήσουν.
Οι δυσκολίες φουντώνουν σαν κύματα, σαν κύματα ξεσπάνε και χάνονται.

Η αγάπη και το πάθος ορίζουν τον στόχο. Η θέληση τον πραγματώνει.
Όμως μόνο η λογική και η διαίσθηση μπορούν να με αποδεσμεύσουν από λαθεμένες επιλογές.
Οι συνθήκες και οι ανάγκες μου αλλάζουν, κάποτε ο στόχος του χθες είναι κατάρα του σήμερα.
Θα ακολουθήσω λοιπόν την λογική και την διαίσθησή μου.
Σε αυτές μονάχα επιτρέπω να μου αλλάξουν τα ποιο καλό-προγραμματισμένα και ακριβό-πληρωμένα σχέδια.
Παλιότερα παραιτήθηκα γιατί φοβήθηκα ή κουράστηκα.
Από σήμερα κάθε παραίτηση θα είναι αποτέλεσμα νηφάλιας επιλογής.

Δεν έχω χρόνο για να σπαταλήσω και κανένα αύριο να περιμένω.
Τώρα είναι η ώρα να πω στους αγαπημένους μου πόσο σημαντική μου είναι η παρουσία τους. Και το κάνω τώρα.
Τώρα είναι η ώρα να θαυμάσω ένα λουλούδι, να θαυμάσω οτιδήποτε υπάρχει γύρω μου. Σε μάτια φρέσκα, παιδικά, όλα μοιάζουν μαγικά.
Τώρα είναι η ώρα να ερωτευθώ. Είναι η καλύτερη ώρα που βρέθηκε μέχρι σήμερα στην ζωή μου. Και θα το κάνω.
Είτε είμαι 5 είτε είμαι 95 χρονών τώρα είναι η ώρα. Να ερωτευθώ με όλες μου τις αισθήσεις, με όλες μου τις δυνάμεις, με όλο το πάθος της ζωής. Το κάνω απολαμβάνοντας αυτό που δίνω και αυτό που παίρνω.
Σας αποχαιρετώ μνήμες πολύτιμες και προσδοκίες του αύριο. Τώρα θέλω να ζήσω.

Άλλαξα κι ήρθε η ώρα για να δώσω. Να σκορπίσω απλόχερα. Αρκετά περίμενα ιδανικούς ανθρώπους, κατάλληλες ώρες και υποσχέσεις ανταπόδοσης. Ξεχνούσα την αξία της ζωής που κύλαγε.
Μπορώ να δώσω γιατί δεν περιμένω τίποτα.

Μπορώ να πάρω. Έχω το δικαίωμα. Αναζητούσα την προσφορά σαν αμοιβή, σαν επιβράβευση της αξίας μου. Τώρα απλά την δέχομαι γιατί μου προσφέρεται. Και την απολαμβάνω. Ναι την απολαμβάνω!
Άλλοτε η αξία του βραβείου καθόριζε την ικανοποίηση μου. Τώρα είναι η χαρά μου που δίνει αξία σε κάθε απόκτημα.

Ένα σύμπαν συνωμοτεί για την ευτυχία μας.
Τα άστρα στεφανώνουν τις νύχτες μας χωρίς να ζητούν πιστοποιητικά και εγκυήσεις. Έτσι και εγώ θα δεχθώ τις προσφορές των ανθρώπων.
Δεν χρωστώ τίποτα και σε κανένα. Δεν χρωστώ σε κανένα γιατί θα ‘θελε αυτός να του δώσω. Αλλά χρωστώ τα πάντα αν θα ‘θελα εγώ να τα δώσω.

Επιλέγω τι θα δώσω και τι θα πάρω. Κάθε κίνηση φέρνει αλλαγές.
Με ένα χάδι αλλάζει το σύμπαν. Δέχομαι την απόλαυση μαζί με το κόστος της.
Προσφέρω όταν και γιατί το θέλω. Οι προσδοκίες πάντα βρίσκουν λειψές τις αμοιβές. Αλλά τώρα προσφέρω για την χαρά της προσφοράς, το θέλω και το κάνω.

Θα ‘θελα να με κοίταζαν με εκτίμηση, συμπάθεια και τρυφερότητα.
Και αν αυτό δεν συμβαίνει, θα το κάνω πρώτος εγώ.
Θα χαρίσω εκτίμηση με όλη μου την ειλικρίνεια, αναγνωρίζοντας την σημασία της ανθρώπινης φύσης.
Θα νιώσω συμπάθεια ανακαλύπτοντας την συγγένεια μου με όλη την πλάση.
Θα δώσω τρυφερότητα γκρεμίζοντας τα τείχη της ψυχής μου. Τα τείχη που περίμενα να γκρεμίσουν οι άλλοι.
Θα το κάνω γιατί έτσι μ’ αρέσει.
Ακόμα και αν κάψω το χαίρι μου το θέλω και θα το κάνω.

Κάποτε έδινα ψίχουλα και προσδοκούσα θησαυρούς. Καμιά αμοιβή άξια της προσφοράς μου.
Τώρα ευχάριστα ανταλλάσσω θησαυρούς για ψίχουλα.
Είναι ανεκτίμητο το ελάχιστο όταν προσδοκάς το τίποτε.

Είμαι επικίνδυνος γιατί δεν έχω τίποτα να χάσω.
Είμαι ωφέλιμος γιατί έχω τα πάντα να κερδίσω.
Είμαι σίγουρος γιατί η ζωή είναι παιχνίδι.
Είμαι απρόβλεπτος γιατί το παρελθόν σβήνει στην μνήμη μου.
Είμαι υγειής γιατί είμαι ελεύθερος.

Είμαι αυτό που είμαι και είναι όμορφα.
Πρώτο ενικό πρόσωπο
Θετικές επιβεβαιώσεις 2 έκδοση

Σήμερα αρχίζεις μια καινούρια ζωή.
Πετάς το παλιό σου δέρμα και ξαναγεννιέσαι..
Σήμερα η αποτυχία χάνεται από το λεξιλόγιο σου.
Ήσουν δεμένος με ανθρώπους, πιστεύω, υποχρεώσεις.
Χαμένος σε φόβους. Και την δυστυχία σου την σήκωνα ψηλά για σημαία.

Αρκετά . (Βαρέθηκα).
Από σήμερα, τώρα, αλλάζεις. Ναι! Μπορείς και αλλάζεις!
Είσαι ελεύθερος, όμορφος, δυνατός, έξυπνος.
Μπορείς να γίνεις ένας ολότελα καινούριος άνθρωπος!

Και το σημαντικότερο μπορείς ,και είσαι, πιο συνειδητός, κάθε στιγμή.
Είμαι πιο συνειδητός στις σωματικές μου λειτουργίες. Και έτσι τρωω, αναπνέω, κινούμαι καλύτερα.
Είμαι πιο συνειδητός στις νοητικές μου λειτουργίες. Και έτσι ελέγχω καλύτερα τις σκέψεις, τις μνήμες, και τα συναισθήματα.
Είμαι κυριολεκτικά πιο ζωντανός. Και οι μέρες γεμίζουν σημασία και εμπειρίες μοναδικές.
Από αυτήν την στιγμή παίρνω την ευθύνη της ζωής στα χέρια μου.

Μια αναπνοή είναι απόλαυση, είναι ομορφιά, είναι ζωή, είναι αγάπη.
Ξυπνάω και ο κόσμος γύρο μου όμορφος. Το φως χαρούμενο.
Το αίμα σου κυλά ζεστό, νιώσε το, και το σώμα μου ομορφότερο από χθες.
Το μυαλό μου αστράφτει από υγεία.
Κάθε στιγμή ένα καινούριο ξύπνημα.

Είναι η ώρα να δράσω. Είναι η ώρα να δράσω και να κάνω ότι καλύτερο μπορώ.
Κάθε πράξη σε κάποιον αρέσει σε κάποιον όχι.
Κι έτσι κάνω απλά ότι καλύτερο μπορώ.
Παλιά δυσκολευόμουνα να πάρω αποφάσεις και συχνά απέφευγα ολότελα να δράσω.
Τα προβλήματα χειροτέρευαν, οι εκκρεμότητες σορός και η ζωή μου μαύρη κι άραχνη.
Για αυτό και μόνο η επιλογή, να δράσω, αλλάζει τη ζωή μου ολόκληρη.
Βέβαια θα κάνω και λάθη, έτσι είναι η φύση της ζωής μας, άλλο να περιμένεις και άλλο να γίνεται. Καλύτερα όμως ένα λάθος από το τίποτα.

Όταν τρέχεις συνέχεια από κάτι να ξεφύγεις, δεν σου μένει χρόνος για να ζήσεις.

Κάποτε ένοιωθα την παρουσία των ανθρώπων πιεστική. Τώρα ξέρω…
Το μυστικό είναι να δίνουμε όταν έχουμε να δώσουμε και όχι όταν μας ζητούν.
Αν σέβομαι τον εαυτό μου οι σχέσεις γίνονται αρμονικές και οι ενοχλήσεις παρελθόν.

Φοβόμουν την μοναξιά.
Μα σοβαρά χρειάζομαι παρέα για να απολαύσω την κάθε μου στιγμή?
Αγαπώ την ζωή, την φύση, τους ανθρώπους, τον εαυτό μου. Ζω στο σήμερα. Το χθες πάει τέλειωσε, και το αύριο μα θα το ζήσω αύριο! Κάθε στιγμή και τελευταία.
Μάλλον οι άλλοι χρειάζονται την παρέα μου.
Από σήμερα είμαι καλά όταν είμαι μόνος μου, αλλά είμαι καλά και όταν είμαι με παρέα.

Αν νιώσω φόβο θα σταθώ και προσεκτικά κατάματα θα τον κοιτάξω.
Απέφευγα να εκτεθώ σε καταστάσεις που νόμιζα πως θα με φόβιζαν.
Φοβόμουνα μήπως φοβηθώ, μα είναι αστείο. Ας φοβηθώ λοιπόν για να τελειώνω μια και καλή.
Οι φόβοι τρέφονται από την προσπάθεια να τους αποφύγουμε. Η φαντασία τους θεριεύει.
Τα ίδια τα προβλήματα, αν κάποτε εμφανιστούν, είναι ελάχιστα συγκρινόμενα μ ε τους φόβους μας.
Καλύτερα μια τραγωδία με τέλος παρά μια αγωνία ατέλειωτη.
Θα αντιμετωπίσω κάθε δυσκολία κάνοντας ότι καλύτερο μπορώ. Και θα πετύχω!

Η μέρα ξημέρωσε πιο φωτεινή και χαρούμενη από χθες.
Και το αύριο, θα είναι ακόμα ομορφότερο.
Είναι αληθινό για κάθε άνθρωπο που αποφασίζει να ζήσει ολοκληρωτικά την ζωή του.
Και εγώ θα ρουφήξω την ζωή ως την τελευταία της σταγόνα.
Και έτσι οι στιγμές γίνονται ώρες, οι ώρες γίνονται μέρες, οι μέρες χρόνια και τα χρόνια αιώνες.

Αρκετά περπάτησα σκηφτός από το βάρος του παρελθόντος.
Αρκετά φόρτωσα τη μνήμη μου με τις αδικίες που υπέμηνα.
Τα χέρια μου γέμισα με μίζερα αποκτήματα.
Όμως ο αέρας αλλάζει και την ανατολή που ξημερώνει θα την δω.
Αρκετά κυνήγησα δικαίωση, πλούτο, κι ασφάλεια. Όνειρα απατηλά.
Ο χρόνος μου πολύ ακριβός. Οι παραλίες με προσμένουν.

Ο εαυτός μου αξίζει την αγάπη μου.
Όσο και να απέχω από τα ιδανικά της κοινωνίας ή και τα δικά μου, είμαι ένα παιδί που μαθαίνει να π ερπατά και δικαιούμαι να κάνω λάθη.
Οι τύψεις κακός σύμβουλος. Χθες ήμουν πιο αδύναμος, πιο άβουλος, και με λιγότερη γνώση από σήμερα. Κι όμως έκανα ότι καλύτερο μπορούσα.
Σήμερα Η δύναμη, η θέληση και η γνώση μου γιγαντώθηκαν και τα βουνά του χθες γίνανε λόφοι φιλικοί
θα κάνω ότι καλύτερο μπορώ, και τώρα και αύριο.
Και τα πίσω-γυρίσματα είναι μονάχα για να πάρω μεγαλύτερη φόρα.

Όποιος θρέφει προσδοκίες θερίζει βάσανα.
Αν με πνίγουν οι στενοχώριες, η πίκρα, η απογοήτευση, αν όλοι μου φταινε.
Κάπου επένδυσα, κάτι έδεσα για σίγουρο και φυσικά την πάτησα.
Αλλά τώρα πάμε για άλλα. Η ζωή τρέχει, το χθες χάθηκε, το τώρα ζει και βασιλεύει.
Και κάθε τώρα είναι πολύ πιο σημαντικό από όλα τα όνειρα του χθες.
Ο ήλιος λάμπει, τα σύννεφα χορεύουν κι η καρδιά μου φτερουγίζει.

Αν κάποιοι θέλουν να με πατήσουν. Θα παλέψω.
Θα παλέψω με νύχια και με δόντια. Με όλες μου τις δυνάμεις. Θα φτάσω τα όρια μου και θα τα ξεπεράσω αλύπητα.
Κι όμως συχωρώ, ότι, μα ότι και να μου κάνουν.
Παλεύω για τα δικαιώματά μου και συγχωρώ γιατί καταλαβαίνω την ανθρώπινη φύση
Η θάλασσα απέραντη και τα αυτοκίνητα πάνε χωρίς προορισμό. Όταν κοιτώ ο χρόνος δεν υπάρχει.

Μέσα μου βρήκα θυμό, μίσος και αρκετά άλλα δυσάρεστα. Είναι κομμάτια μου.
Είναι αισθήματα που με κούρασαν, και θέλω ειλικρινά να τα αφήσω.
Οι άνθρωποι σπάνια καταλαβαίνουν τι κάνουν. Σπανιότερα μπορούν να ελέγξουν τις πράξεις τους.
Ζουν χαμένοι σε μια άβυσσο με φόβους και προσδοκίες.
Τώρα καταλαβαίνω καλύτερα τους συνανθρώπους μου. Τώρα καταλαβαίνω καλύτερα τον εαυτό μου.
Για αυτό και οι σκέψεις και τα λόγια μου καθαρίζουν από περιττές επικρίσεις και κατηγορίες.

Βλέποντας τα όρια μας γινόμαστε σοφότεροι και η σοφία είναι δύναμη μεγαλύτερη από πολλές άλλες.
Είμαι πλέον σε θέση, με περισσότερη διαύγεια, να επιλέγω τις κινήσεις μου και να μεγιστοποιώ τα αποτελέσματα των προσπαθειών μου.

Κι όλα αυτά τα περισπούδαστα και δραματικά που λεω πολύ βαριά μου μοιάζουν.
Μα Μήπως σήμερα ξέχασα να γελάσω;
Να γελάσω με τον εαυτό μου, με τους φίλους και τους διαβάτες, με τα σύννεφα και τα αυτοκίνητα, τα λουλούδια και τις περισπούδαστες λέξεις;
Να γελάσω χαρούμενα, έτσι χωρίς λόγο, γιατί το γέλιο είναι ίδια η ανάσα της ζωής.
Μήπως τα πράγματα μοιάζουν ύποπτα σοβαρά;
Ας τεντώσω λίγο τα χείλια μου και ας προσποιηθώ ένα χαμόγελο. Ναι έτσι. Μια βαθιά ανάσα και το κάνω να ανθίζει μέσα μου.
Το μόνο που χρειάζεται για το χαμόγελο είναι μια στιγμή προσοχής και ζωντάνιας.
Το γέλιο είναι σαν την αγάπη, συνήθως είμαστε πολυάσχολοι για να νιώσουμε κάτι τόσο σημαντικό.
Καιρός λοιπόν να βρω λίγο καιρό για τα σημαντικά στην θάλασσα από τ’ ασήμαντων.

Οι ρίζες των δυσκολιών φανερώνονται σε όποιον αποφασίζει να τις ψάξει.
Για αυτό και επιλέγω να αντιμετωπίσω κατά πρόσωπο τα προβλήματα μου, μέχρι να τα εξαφανίσω ολότελα.
Ο χρόνος γιατρεύει πληγές και φέρνει την λησμονιά. Όμως δεν θέλω να ξεχάσω τα προβλήματά μου, θέλω να τα λύσω.
Τώρα έχω δυσκολίες και μ’ αυτές είναι η ώρα να παλέψω. Οι σχέσεις του αύριο θα ζήσουν στην ώρα τους.
Τώρα λοιπόν θα μιλήσω, πρόσωπο με πρόσωπο με εχθρούς και αγαπημένους και θα διώξουμε τα σύννεφα από τις σχέσεις μας.
Δεν υπάρχει κανένα αύριο, για να φτιάξουν οι σχέσεις μας. Αρκετά περπατήσαμε κουβαλώντας τις πίκρες μας. Γιατί να περιμένουμε χρόνια για να λιγοστέψουν;
Εδώ είναι ο τόπος και τώρα είναι η ώρα να τις αφανίσουμε.

ΚΙ Ο ήλιος λάμπει. Τα σύννεφα τρέχουν στον ουρανό. Η πόλη πολύβουη.
Κάτι καινούριο παραμονεύει σε κάθε στροφή. Υπάρχουν τόσα να ζήσουμε.

Πιο φόβος και πια προσδοκία θα σταθούν εμπόδιο στην ζωή που ξυπνάει μέσα μου;
τη ζωή που θεριεύει σαν θύελλα, που απλώνεται σαν θάλασσα, που με καιει σαν φωτιά.

Αναζητούσα την έγκριση των γύρω μου. Την αναζητούσα σαν παιδί από τους γονείς μου, αργότερα στο σχολείο, μετά στις επαγγελματικές και τις ερωτικές μου σχέσεις. Σε όλη μου την ζωή.
Σε όλη μου την ζωή μέχρι χθες!!!
Αμάν πια.
Γιατί τώρα το βλέπω. Η προσπάθεια να ταιριάξω σε ξένες ορέξεις, συχνά παράλογες, εξασφαλίζει την απόρριψη και μακροπρόθεσμα το φτύσιμο.
Οι καλύτερες προθέσεις θα βρουν εύκολα επικριτές στους πιο αγαπημένους ανθρώπους.
Πόσοι μπορούν έστω για μια στιγμή να δουν πέρα από φόβους, και ελπίδες την ίδια την ανθρώπινη σχέση.
Καλύτερα λοιπόν να είμαι έτοιμος να δεχθώ την απόρριψή, αν χρειαστεί, παρά να βαδίζω ένα δρόμο που δεν βγάζει πουθενά.
Και αλήθεια, από την φύση της, μια απόρριψη πολύ μικρή επίδραση έχει στην ζωή μου. Αλλά τις πότιζα και φουντώνανε.
Θα έχω λοιπόν, σαν σύμβουλο τις προτιμήσεις, τις ανάγκες και τις δυνατότητές μου.
Ώστε τελικά κερδίσω τουλάχιστον την αυτό-εκτίμηση μου.
Και λειτουργώντας έτσι θα με εκτιμήσουν πολλοί άνθρωποι για αυτό που πραγματικά είμαι, και όχι ελάχιστοι για κάτι που υποκρινόμουνα πως ήμουν.
Μονάχα όσοι εκτιμούν τον εαυτό τους κερδίζουν την εκτίμηση των άλλων.
Μονάχα όσοι σέβονται τις ανάγκες και τις αξίες τους βρίσκουν σεβασμό στους γύρω τους.
Αν σέρνομαι σε ξένα πόδια θα με πατάνε χωρίς καν να το καταλαβαίνουν, αν ακολουθώ τον δρόμο μου πολλοί θα αναζητήσουν την συντροφιά μου.

Πριν απλά αντιδρούσα, σαν άβουλο και κακό-ρυθμισμένο αυτόματο.
Τώρα να χρησιμοποιώ την λογική, ακούω την διαίσθησή μου και φροντίζω τις ανάγκες μου.
Έτσι λύνονται πολλές εσωτερικές αντιφάσεις και γίνομαι πολύ πιο αποτελεσματικός.

Σήμερα τα χρώματα, οι ήχοι, οι μυρωδιές, είναι καθαρά και έντονα. Και η αφή είναι πραγματικά ακούμπηγμα.

Θα χαιρετήσω τη σημερινή μέρα με αγάπη στην καρδιά μου και αυτό και μόνο θα είναι αρκετό για να αλλάξει τη ζωή μου.
Τέλος οι κολακείες, τα ψεύτικα φιλιά και ψόφιες αγκαλιές.
Με ενδιαφέρει αληθινά, ο άνθρωπος που ο δρόμος του συναντά τον δικό μου.
Ο αέρας ανάμεσα μας είναι κανάλι που με συνδέει παρά άβυσσος που με χωρίζει.
Είναι αλήθεια. Τώρα το νιώθω, ίσως γιατί το μάτι μου είναι πιο προσεκτικό και το μυαλό μου πολύ πιο διαυγές.
Αρκετά μοίρασα επικρίσεις. Τώρα είναι η ώρα να πω στους εχθρούς μου λόγια καλά και να γίνουν φίλοι μου. Είναι τώρα η ώρα να ενθαρρύνω τους φίλους μου και να γίνουν αδελφοί.
Υπάρχει λουλούδι, ζώο ή κόκκος άμμου χωρίς την ομορφιά μέσα του; Υπάρχει άνθρωπος που να μην αξίζει την συμπάθειά μου;
Αρκεί να τον αντιμετωπίσω χωρίς το βάρος του παρελθόντος.
Χωρίς τις αλυσίδες της μνήμης η ομορφιά απλώνεται στις αισθήσεις μας.
Μακριά από προκαταλήψεις και προσδοκίες, οι σχέσεις γίνονται εμπειρίες πρωτόγνωρες. Κάθε στιγμή και έκπληξη.
Με βλέμμα παιδικό, που τα βλέπει όλα καινούρια, θα παρατηρήσω τους ανθρώπους. Και η αγάπη θα ζεστάνει την καρδιά μου.

Και θα πετύχω. Ω! Δεν υπάρχουν όρια στην ανάγκη μου να πετύχω.
Κάθε καθυστέριση ήταν απαραίτητη για να καταλάβω καλύτερα το πρόβλημα μου.
Κάθε νίκη, όσο μικρή και να ‘ταν, με έφερε κοντύτερα στην ολοκλήρωση.
Ότι με δυσκόλευε χθες θα το παλέψω σήμερα. Αν η χθεσινή προσπάθεια δεν έφτασε για τον σκοπό μου ίσως η σημερινή να είναι αρκετή.
Κάθε μέρα πλουτίζει τις εμπειρίες, τις δυνάμεις τις γνώσεις μου.
Κάθε μέρα με φέρνει κοντύτερα στην επιτυχία.
Αν απέτυχα στο παρελθόν, τώρα είμαι πιο πλούσιος σε γνώση, κατανόηση και εμπειρία και θα πετύχω.

Το σκοτάδι της νύχτας είναι πολύ φωτεινό γι’ ένα χαρούμενο μάτι.
Κι αν ο δρόμος μακραίνει η διαδρομή είναι ισάξια με το τέρμα που πλησιάζει. Αρκεί να είσαι αρκετά ξύπνιός για να την απολαύσεις.
Ότι φοβόμουνα χθες, σήμερα είναι η μέρα για να το τολμήσω.
Η θέληση μου ήταν λειψή όμως σήμερα δυνάμωσε και άλλο.
Η αγάπη μου ήταν αδύναμη, όμως σήμερα αγαπώ περισσότερο και θα πετύχω.
Θα επιμείνω και θα νικήσω. Θα αξιοποιήσω τις καινούριες γνώσεις μου και τα σκαλοπάτια που η προσπάθειά κατέκτησε.
Σήμερα είμαι κοντύτερα στην επιτυχία από τα χθες.
Θα επιμείνω σε κάθε σχέδιο και σκοπό μέχρι να πετύχω. Δεν υπάρχει κούραση και δυσκολίες ικανές να με σταματήσουν.
Οι δυσκολίες φουντώνουν σαν κύματα, σαν κύματα ξεσπάνε και χάνονται.

Η αγάπη και το πάθος ορίζουν τον στόχο. Η θέληση τον πραγματώνει.
Όμως μόνο η λογική και η διαίσθηση μπορούν να με αποδεσμεύσουν από λαθεμένες επιλογές.
Οι συνθήκες και οι ανάγκες μου αλλάζουν, κάποτε ο στόχος του χθες είναι κατάρα του σήμερα.
Θα ακολουθήσω λοιπόν την λογική και την διαίσθησή μου.
Σε αυτές μονάχα επιτρέπω να μου αλλάξουν τα ποιο καλό-προγραμματισμένα και ακριβό-πληρωμένα σχέδια.
Παλιότερα παραιτήθηκα γιατί φοβήθηκα ή κουράστηκα.
Από σήμερα κάθε παραίτηση θα είναι αποτέλεσμα νηφάλιας επιλογής.

Δεν έχω χρόνο για να σπαταλήσω και κανένα αύριο να περιμένω.
Τώρα είναι η ώρα να πω στους αγαπημένους μου πόσο σημαντική μου είναι η παρουσία τους. Και το κάνω τώρα.
Τώρα είναι η ώρα να θαυμάσω ένα λουλούδι, να θαυμάσω οτιδήποτε υπάρχει γύρω μου. Σε μάτια φρέσκα, παιδικά, όλα μοιάζουν μαγικά.
Τώρα είναι η ώρα να ερωτευθώ. Είναι η καλύτερη ώρα που βρέθηκε μέχρι σήμερα στην ζωή μου. Και θα το κάνω.
Είτε είμαι 5 είτε είμαι 95 χρονών τώρα είναι η ώρα. Να ερωτευθώ με όλες μου τις αισθήσεις, με όλες μου τις δυνάμεις, με όλο το πάθος της ζωής. Το κάνω απολαμβάνοντας αυτό που δίνω και αυτό που παίρνω.
Σας αποχαιρετώ μνήμες πολύτιμες και προσδοκίες του αύριο. Τώρα θέλω να ζήσω.

Άλλαξα κι ήρθε η ώρα για να δώσω. Να σκορπίσω απλόχερα. Αρκετά περίμενα ιδανικούς ανθρώπους, κατάλληλες ώρες και υποσχέσεις ανταπόδοσης. Ξεχνούσα την αξία της ζωής που κύλαγε.
Μπορώ να δώσω γιατί δεν περιμένω τίποτα.

Μπορώ να πάρω. Έχω το δικαίωμα. Αναζητούσα την προσφορά σαν αμοιβή, σαν επιβράβευση της αξίας μου. Τώρα απλά την δέχομαι γιατί μου προσφέρεται. Και την απολαμβάνω. Ναι την απολαμβάνω!
Άλλοτε η αξία του βραβείου καθόριζε την ικανοποίηση μου. Τώρα είναι η χαρά μου που δίνει αξία σε κάθε απόκτημα.

Ένα σύμπαν συνωμοτεί για την ευτυχία μας.
Τα άστρα στεφανώνουν τις νύχτες μας χωρίς να ζητούν πιστοποιητικά και εγκυήσεις. Έτσι και εγώ θα δεχθώ τις προσφορές των ανθρώπων.
Δεν χρωστώ τίποτα και σε κανένα. Δεν χρωστώ σε κανένα γιατί θα ‘θελε αυτός να του δώσω. Αλλά χρωστώ τα πάντα αν θα ‘θελα εγώ να τα δώσω.

Επιλέγω τι θα δώσω και τι θα πάρω. Κάθε κίνηση φέρνει αλλαγές.
Με ένα χάδι αλλάζει το σύμπαν. Δέχομαι την απόλαυση μαζί με το κόστος της.
Προσφέρω όταν και γιατί το θέλω. Οι προσδοκίες πάντα βρίσκουν λειψές τις αμοιβές. Αλλά τώρα προσφέρω για την χαρά της προσφοράς, το θέλω και το κάνω.

Θα ‘θελα να με κοίταζαν με εκτίμηση, συμπάθεια και τρυφερότητα.
Και αν αυτό δεν συμβαίνει, θα το κάνω πρώτος εγώ.
Θα χαρίσω εκτίμηση με όλη μου την ειλικρίνεια, αναγνωρίζοντας την σημασία της ανθρώπινης φύσης.
Θα νιώσω συμπάθεια ανακαλύπτοντας την συγγένεια μου με όλη την πλάση.
Θα δώσω τρυφερότητα γκρεμίζοντας τα τείχη της ψυχής μου. Τα τείχη που περίμενα να γκρεμίσουν οι άλλοι.
Θα το κάνω γιατί έτσι μ’ αρέσει.
Ακόμα και αν κάψω το χαίρι μου το θέλω και θα το κάνω.

Κάποτε έδινα ψίχουλα και προσδοκούσα θησαυρούς. Καμιά αμοιβή άξια της προσφοράς μου.
Τώρα ευχάριστα ανταλλάσσω θησαυρούς για ψίχουλα.
Είναι ανεκτίμητο το ελάχιστο όταν προσδοκάς το τίποτε.

Είμαι επικίνδυνος γιατί δεν έχω τίποτα να χάσω.
Είμαι ωφέλιμος γιατί έχω τα πάντα να κερδίσω.
Είμαι σίγουρος γιατί η ζωή είναι παιχνίδι.
Είμαι απρόβλεπτος γιατί το παρελθόν σβήνει στην μνήμη μου.
Είμαι υγειής γιατί είμαι ελεύθερος.

Είμαι αυτό που είμαι και είναι όμορφα.


Η απελευθέρωση από το γνωστό.

Return to “Εναλλακτικές θεραπείες”