freeforum.gr

δοκιμαστική λειτουργία - συμβουλές καλόδεχτες

Λεξάροιθμοι, μπούρδα ή σοβαρή θεωρία?

User avatar
orestis_ts
Posts: 412
Joined: Fri Jun 27, 2014 11:11 am

Λεξάροιθμοι, μπούρδα ή σοβαρή θεωρία?

Postby orestis_ts » Sat Oct 18, 2014 1:28 pm

Αν προσπαθήσετε να βρείτε τι εννοούν μερικοί λέγοντας οτι η Ελληνική γλώσσα έχει μαθηματική δομή και αυτό το παρατηρούμε μέσα από την θεωρία των λεξάριθμων. Ίσως θα δυσκολευτείτε να καταλάβετε αυτή την περίεργη θεωρία, κάτι που δεν θα με εκπλήξει και πολύ, μάλιστα θα το θεωρήσω και θετικό για σας......
Στην πιο κάτω σελίδα μπορείτε να βρείτε μια αναφορά στο θέμα, και ένα παράδειγμα με τον αριθμό "π", που θα σχολιάσω.
http://www.elikoncc.info/?p=538
Η Ελληνική γλώσσα είναι η μητέρα όλων των γλωσσών της γής, δηλαδή είναι η γλώσσα των γλωσσών. Σε αντίθεση με τις άλλες γλώσσες, η Ελληνική γλώσσα είναι μία υπέροχη μαθηματική δημιουργία και ως μαθηματική κατασκευή είναι κατά συνέπεια και μουσική γλώσσα. Κατά την εποχή του Πυθαγόρα, αλλά και προγενέστερα από αυτόν, οι Έλληνες χρησιμοποιούσαν τα σύμβολα των γραμμάτων για να συμβολίζουν τους αριθμούς.
............
Σύμφωνα με το προηγούμενο σύστημα αριθμήσεως, κάθε λέξη έχει ένα και μόνο ένα άθροισμα, το οποίον ονομάζεται λεξάριθμος. Έτσι, ο λεξάριθμος της λέξεως ΛΕΞΑΡΙΘΜΟΣ είναι:
ΛΕΞΑΡΙΘΜΟΣ = 30+5+60+1+100+10+9+40+70+200 = 525.
..........
Μία από τις μεγαλύτερες αποδείξεις του γεγονότος ότι η Ελληνική γλώσσα είναι μαθηματική λαμβάνεται από την λεξαριθμική εξαγωγή του αριθμού π=3,14… .
Γνωρίζουμε ότι ο αριθμός π ορίζεται σαν το πηλίκον του μήκους της περιφερείας ενός κύκλου προς τη διάμετρο αυτού. Πρέπει να τονίσουμε ότι το σύμβολον π προέρχεται από το αρχικόν γράμμα της λέξεως πηλίκον, διότι το π δεν είναι τίποτε άλλο παρά το πηλίκον του μήκους της περιφερείας του κύκλου ως προς τη διάμετρό του. Εάν σχηματίσουμε το πηλίκον των λεξαρίθμων
(ΜΗΚΟΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΥ)/ΔΙΑΜΕΤΡΟΣ, παρατηρούμε ότι αυτό ισούται με τον αριθμό 3,14 !!! με ακρίβεια τριών ψηφίων. Πράγματι έχουμε:
ΜΗΚΟΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΥ = 338+1016+940 = 2294
ΔΙΑΜΕΤΡΟΣ = 730, επομένως 2294/730=3,1424657534…!!!
Εντυπωσιακό το παράδειγμα έτσι. Αλλά ας το δούμε λίγο ποιο σοβαρά.
Πρώτα πρώτα αναρωτιέμαι πως καταλήγει ότι η σχέση που περιγράφει τον Π είναι διαίρεση και όχι πολλαπλασιασμός ή πρόσθεση..... Δεν θα έπρεπε οι αρχαίοι ημών πρόγονοι να βάλουν στην μαθηματική δομή της γλώσσας και το γεγονός της διαίρεσης.....?
Πάει λοιπόν το παράδειγμα? Μάλλον, αλλά ας είμαστε γενναιόδωροι, από την χαρά τους ξέχασαν να βάλουν στην γλώσσα το γεγονός της διαίρεσης ή θεώρησαν ότι είναι αυτονόητο.
Όμως για στάσου, γιατί όλοι οι τύποι αναφέρουν περιφέρεια διά διάμετρο.....? Μήπως γιατί θεωρούν οτι η διαίρεση σαφώς και περιγράφει μήκη, οπότε θεωρούν πλεονασμό το να γράψουν μήκος....? Εντάξει οι σύγχρονοι είναι τεμπέληδες και για αυτό δεν έβαλαν το μήκος, όμως οι αρχαίοι κάτι πάρα πάνω ήξεραν και ήταν φιλόπονοι.... Το προσδιόρισαν σαφέστερα, για να μην υπάρχει παρανόηση....
Θα ήταν δεκτό αυτό, αν ο παρανομαστής αναφέρονταν και αυτός σαν μήκος. Ήτοι αν είχαμε αντί για
ΜΗΚΟΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΥ = 338+1016+940 = 2294
ΔΙΑΜΕΤΡΟΣ = 730, επομένως 2294/730=3,1424657534

ΜΗΚΟΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΥ = 338+1016+940 = 2294
ΜΗΚΟΣ ΔΙΑΜΕΤΡΟΥ που προφανώς δεν έχει λεξάριθμο το 730, και επομένως απέχει δραματικά από το 3,14
Αν και πάλι είναι λειψό το παράδειγμα, μια και πρέπει να πούμε "μήκος διαμέτρου κύκλου" ή και "μήκος περιφέρειας του κύκλου".
Πάει στα σκουπίδια το παράδειγμα.

ας δούμε το παράδειγμα από μια άλλη, στην σελίδα http://www.forums.gr/showthread.php?530 ... EJlCBZqat9
βρίσκουμε την ποιο κάτω εικόνα που δυστυχώς δεν κατάφερα να βρω την προέλευσή της
Image
Θα περιοριστώ προς στιγμή στον υπολογισμό του π. Το ποιο δύσκολο στην εξέταση ορισμένων ψευδοεπιστημονικών αποδείξεων, είναι να εντοπίσεις το λογικό ολίσθημα, ξεφεύγοντας από τον εντυπωσιασμό. Πάμε λοιπόν.
Το πρώτο που παρατηρεί κανείς είναι ότι αντί για την λέξη διάμετρος χρησιμοποιείς το διάμετρον.....
Όμως ο συμπαθέστατος Ευκλείδης διαφωνεί...
http://el.sciencegraph.net/wiki/%CE%...BB%CE%BF%CF%82
Κύκλος εστί σχήμα επίπεδον υπό μιας γραμμής περιεχόμενον [ή καλείται περιφέρεια], πρός ήν αφ'ενός σημείου τών εντός τού σχήματος κειμένων πάσαι αι προσπίπτουσαι ευθείαι [πρός τήν τού κύκλου περιφέρειαν] ίσαι αλλήλαις εισίν. Κέντρον δε τού κύκλου το σημείον καλείται. Διάμετρος δε του κύκλου εστίν ευθεία τις διά τού κέντρου ηγμένη και περατουμένη εφ' εκάτερα τά μέρη υπό τής τού κύκλου περιφερείας, ήτις καί δίχα τέμνει τόν κύκλον
Μήπως όμως υπάρχει κάποιος αντικειμενικός λόγος να δεχθούμε ότι πρέπει να χρησιμοποιήσουμε το ουδέτερο γένος? Προφανώς όχι μια και μιλάμε Ελληνικά, και το θήλυ γένος στην γλώσσα δεν αφορά αποκλειστικά θηλυκές ως προς το φύλο οντότητες αλλά συχνά και ά-φυλες. Κάτι που αποτελεί δομικό στοιχείο της γλώσσας μας που την διαφοροποιεί από άλλες. Επειδή λοιπόν δεν θα αλλάξουμε την γλώσσα μας για να βγουν τα νούμερα θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε το διάμετρος.....

Αλλά ας πούμε, για να κάνουμε το χατήρι των φίλων των λεξαρίθμων, ότι συνέβη κάποιο σφάλμα και δεν ήρθαν σωστά τα κείμενα στα χέρια μας.
Υπάρχει κάποιος λόγος που προτιμά το παράδειγμα το άμετρος από το άρρητος? Νομίζω ότι η λέξη άρρητος περιγράφει καλύτερα την ιδιότητα του π από το άμετρος, μια και έχει μέτρον τον λόγο της περιμέτρου προς την διάμετρο. Αλλά άντε να το δεχθούμε και αυτό, ότι το άμετρον είναι ορθότερο. Γιατί το αφερεί?

Είναι ένας προσδιορισμός του π, δεν προκύπτει από κάπου ότι πρέπει να αφαιρεθεί, δεν προκύπτει καν ότι πρέπει να μπει στο κλάσμα, αλλά και αν πρέπει, γιατί να αφαιρεθεί και να μην προστεθεί ή να μην πολλαπλασιαστεί, ή έστω να αφαιρεθεί από κάθε διάμετρο χωριστά. Και γιατί βάζει τέσσερις διαμέτρους και όχι τρεις που είναι ο πλησιέστερος αριθμός διαμέτρων που πλησιάζει σε μήκος στην περιφέρεια του κύκλου;
Ο Θεός των λεξαρίθμων μάλλον το προστάζει....

Πάμε και σε ένα τελευταίο, ο αριθμητής του κλάσματός σου δεν είναι η περιφέρεια, αλλά τέσσερις διάμετροι μείον το άμετρον. Άρα δεν έχει εγγενή σχέση με την περιφέρεια, αλλά μας δίνει το αυτονόητο ότι αν από 4 διαμέτρους αφαιρέσουμε το 0,86 μιας διαμέτρου (τώρα πως αφαιρεί από διάμετρο το άμετρον που δεν είναι μήκος αλλά ιδιότητα, είναι ένα ενδιαφέρον ερώτημα, που μας γυρνάει στο δημοτικό, και στο κατά πόσο από μήλα αφαιρούνται πορτοκάλια) και το διαιρέσουμε διά μια διάμετρο, βρίσκουμε 3,14 και κάτι ψιλά. Πουθενά δεν βρίσκουμε κάτι για την περιφέρεια....
Οπότε όχι μόνο έχουν γίνει στο παράδειγμα απίθανες παρατυπίες για να βγει το νούμερο, αλλά τελικά αυτό που κατάφερε ο εμνευστής είναι να καταλήξει ότι αν διαιρέσουμε το 3,14 διά του 1 καταλήγουμε στο 3,14.
Σιγά το κατόρθωμα, και το 4,13 να διαιρέσεις διά του 1 θα πάρεις 4,13.......

Πάει στα σκουπίδια και αυτό το παράδειγμα λεξαριθμητικής εύρεσης του π.
Για την ακρίβεια δεν πάει απλά στα σκουπίδια, αλλά μας αφήνει να κάνουμε και μια ακόμα σημαντική παρατήρηση που θα χρειαστούμε αν θέλουμε να ασχοληθούμε με αυτή την απίθανη θεωρία. Οι υποστηρικτές της, ενδέχεται να κάνουν συνειδητά ή ασυνείδητα παρατυπίες στην επιλογή των παραδειγμάτων τους.
Πάντως οι παπατζιές που γίνονται για να αποδειχθεί η θεωρία των λεξάριθμων είναι απίστευτες. Και ενώ με την πρώτη ματιά μοιάζουν θαυμαστές αν τις προσέξεις καταρρέουν.

Τώρα βέβαια μένει ένα ερώτημα γιατί οι λεξάροιθμοι να προκύπτουν από πρόσθεση των τιμών των γραμμάτων. Αλλά και αυτό είναι ασήμαντο, το πραγματικό ερώτημα (αν κάνουμε την υπόθεση εργασίας ότι υπάρχει κάποια βάση στην απίθανη αυτή θεωρία) είναι γιατί κάποιος να φτιάξει μια γλώσσα που θα περιείχε μια τέτοια δομή, ενώ θα μπορούσε να πει αυτό που ήθελε πολύ ποιο απλά .Άσε που αυτός ο υπέρτατος νους που θα έχωνε την σοφία του μέσα στις Ελληνικές λέξεις, πρέπει να ήταν και τελείως άσχετος με γλωσσολογία ώστε να αγνοεί πως η ανθρώπινη γλώσσα αλλάζει.......
---------------------

Στην σελίδα που ανέφερα στην αρχή, μπορούμε να βρούμε και αρκετά άλλα διαμάντια, από αυτά που σπάνε σαν γυαλί.... Αλλά ξεχωρίζω το ποιο κάτω.
Οι περισσότεροι λεξάριθμοι κυμαίνονται μεταξύ των αριθμών 200 και 1800, ενώ γενικά οι αριθμητικές τους τιμές βρίσκονται μεταξύ του 1 και του 5000. Έτσι, είναι μικρή η πιθανότητα για δύο λέξεις να έχουν τον ίδιο λεξάριθμο και δεν μπορεί να θεωρηθεί ως σύμπτωση το γεγονός της ισοψηφίας.
Δεχόμενος ότι οι περισσότεροι ξελάριθμοι έχουν τιμές σε ένα εύρος 1600 τιμών, σε μια γλώσσα με 300.000 λέξεις έχουμε κάπου 180+ λέξεις με τον ίδιο λεξάριθμο, αν μάλιστα λάβουμε υπόψη ότι έχουμε και καμιά δεκαριά τύπους λόγο πτώσεων και χρόνων σε λέξεις, ίσως το 400 να μην είναι υπερβολικό. Αλλά όταν μιλάμε για καμιά διακοσαριά λέξεις, δεν λέμε ότι είναι και τόσο σπάνιο να βρεθούν δύο λέξεις με τον ίδιο λεξάριθμο.
--------------------------

Περιμένω κάποιον που να έχει το θάρρος να υποστηρίξει την θεωρία, δίνοντας τους κανόνες που θα ακολουθήσει κάποιος ώστε να διαπιστώσει την αλήθειά της. Δεν είναι και δύσκολο, απλά μαθηματικά και λέξεις, και δεν χρειαζόμαστε κάποιον εξοπλισμό. Εμπρός λοιπόν ποιος θέλει να δοκιμάσει την θεωρία, τοποθετηθείτε και όλο και θα βρούμε ανθρώπους να την δοκιμάσουν.
Last edited by orestis_ts on Sat Oct 18, 2014 4:15 pm, edited 1 time in total.



User avatar
orestis_ts
Posts: 412
Joined: Fri Jun 27, 2014 11:11 am

Re: Λεξάροιθμοι, μπούρδα ή σοβαρή θεωρία?

Postby orestis_ts » Sat Oct 18, 2014 2:07 pm

Αν χρησιμοποιεί κανείς σωστά τα μαθηματικά καταλήγει σε ορθά αποτελέσματα, αν όμως τα χρησιμοποιεί λανθασμένα, όπως στην περίπτωση των λεξάριθμων που μπερδεύει φωνήματα με αριθμούς, μπορεί να βγάλει παπάδες από το καπέλο του, και όχι μόνο περιστέρια.
Αν ορίσεις δύο διαφορετικές έννοιες να αποδίδονται σε ένα σύμβολο σε δύο διαφορετικά εννοιολογικά σύνολα δεν σημαίνει ότι μπορείς να χρησιμοποιήσεις καθ οιονδήποτε τρόπο, τις τιμές που αποδίδεις από το ένα σύνολο, στο άλλο σύνολο.
Για αυτό και δεν έχει αποδεχθεί κανείς γλωσσολόγος μέχρι σήμερα (ούτε πρόκειται ποτέ να το κάνει κανείς στο μέλλον) αυτή την βλακεία, το πως την αποδέχεσαι εσύ είναι όντως αξιοπερίεργο.




Return to “Θέματα σχετικά με την γλώσσα.”

cron