freeforum.gr

δοκιμαστική λειτουργία - συμβουλές καλόδεχτες

Συντάξεις.

User avatar
orestis_ts
Posts: 426
Joined: Fri Jun 27, 2014 11:11 am

Συντάξεις.

Postby orestis_ts » Wed Feb 17, 2016 4:05 pm

Άτιμα μαθηματικά.
Η Ελλάδα έχει προσδοκώμενη ηλικία διαβίωσης τα 80,43 χρόνια.
Ας πάρουμε τώρα ένα εργαζόμενο που δουλεύει με μισθό 800€. Για αυτόν η επιχείρηση που εργάζεται δαπανά επί πλέον 216€ για την ασφάλισή του. Από το σύνολο των 1016€ παίρνει ο εργαζόμενος προ φόρων 680€. Τα υπόλοιπα 366€ πάνε για σύνταξη και περίθαλψη. Για την σύνταξη μπαίνουν στα ταμεία του ικα κάπου 296€ το μήνα. Υπολογίζοντας 14 μηνιάτικα, σε 30 χρόνια έχουν μπει στα ταμεία για σύνταξη 124320€.
Ας κάνουμε τώρα την υπόθεση ότι ο εργαζόμενος ξεκινά τον εργασιακό του βίο στα 25 και συνταξιοδοτείται στα 55, άρα έχει 30 χρόνια εργασίας και ασφάλισης.
Ωραία μέχρι εδώ. Κατά τις στατιστικές επιβίωσης προσμένει κάπου 25 χρονάκια να μείνει στην σύνταξη, βέβαια κάποιοι θα ζήσουν περισσότερο κάποιοι θα τα τινάξουν νωρίτερα....
Τι δικαιούται σύμφωνα με το κεφαλαιοποιητικό σύστημα;

355€ με 14 μισθούς. Αυτό αντιστοιχεί σε ένα 52% του εισοδήματός του σαν εργαζόμενος. Δεν είναι και άσχημα, λαμβανομένου υπόψη ότι συνταξιοδοτήθηκε πρόωρα.

Αν δούλευε μέχρι τα 37 έτη, ξεκινώντας από τα 20, και έχοντας αναμενόμενη διάρκεια συνταξιοδοτικού βίου μετά τα 57, τα 23 χρόνια θα έπαιρνε 476€ που αντιστοιχεί στο 70% των προ φόρων εσόδων του.

Στα δε 42 χρόνια εργασίας με εκκίνηση τα 20, και συνταξιοδότηση τα 62, θα έπρεπε να πάει στα 690,6€ που αντιστοιχούν στο 101% των αμοιβών του σαν εργαζόμενος.

Και τα ποιο πάνω χωρίς να δώσει δεκάρα το κράτος από φόρους, για τον συνταξιούχο και χωρίς να υπολογίσουμε τυχόν επικουρικό....
Το επαναλαμβάνω, χωρίς να δώσει δεκάρα.
Έχουμε λοιπόν 52%, 70%, 101%.... Προφανώς τα ποσά μεταβάλλονται ανάλογα με το ύψος του μισθού.

Δεν αντιλέγω ότι υπάρχουν κατάφωρες αδικίες σε πρόωρες συνταξιοδοτήσεις, ούτε ότι το παράδειγμά μου περιγράφει το σύνολο των περιπτώσεων, αλλά η ισοπεδωτική λογική που κρίνονται οι συνταξιούχοι σαν σύνολο, αργόμισθων παράσιτων, είναι απαύγασμα ηλιθιότητας ή καφροσίνης. Ή απλά η λογική του νεοφιλελευθερισμού.



User avatar
sceptic_st
Posts: 210
Joined: Wed May 07, 2014 10:57 am

Re: Συντάξεις.

Postby sceptic_st » Thu Feb 18, 2016 7:46 pm

Αν υπολογισεις και ενα 3% τοκο με ετησιο ανατοκισμο, ειναι αμφιβολο αν με 37 χρονια δουλεια χρειαζεται να πειραξεις το κεφαλαιο.



User avatar
orestis_ts
Posts: 426
Joined: Fri Jun 27, 2014 11:11 am

Re: Συντάξεις.

Postby orestis_ts » Wed Jul 13, 2016 8:57 pm

Δύο παραδείγματα. Και στις δύο περιπτώσεις υπολογίζουμε προσδοκώμενη ηλικία επιβίωσης τα 80 χρόνια.
1. Το άτομο μπαίνει στο ασφαλιστικό σύστημα στα 27 και βγαίνει στα 57 (εκ παραδρομής έχω σημειώσει 62 ενώ έχω υπολογίσει για 57), με 30 χρόνια ασφάλισης. Οι μέσες αποδοχές του είναι 1048€ με φόρους αλλά χωρίς συνταξιοδοτικές εισφορές. Υπολογίζουμε και ότι θα πάρει ένα εφ άπαξ της τάξης των 30000€, ενώ ο πραγματικός τόκος κεφαλαίου είναι 2% (λογικό για τόσο μακροχρόνια κατάθεση). Βλέπουμε οτι άνετα το άτομο θα καταλήξει με αναπλήρωση ως προς το μέσο εισόδημα στο 80%
sintaxi30.jpg
Τώρα αντίστοιχα για ένα άτομο που συνταξιοδοτείται με 35 χρόνια ασφάλισης και μέσο εισόδημα, 30000€ εφ άπαξ, είσοδο στα 27 και έξοδο στα 62, η αναπλήρωση φτάνει στο 125%.....!
sintaxi35.jpg



User avatar
sceptic_st
Posts: 210
Joined: Wed May 07, 2014 10:57 am

Re: Συντάξεις.

Postby sceptic_st » Mon Sep 10, 2018 9:22 pm

Διάβασα σε ένα "τοίχο" του φατσοβιβλίου που εκτιμώ το ποιο κάτω:
.....ελάχιστη με την απίστευτη αν όντως έγινε (δυσκολεύομαι να το πιστέψω) δήλωση περί συνταξιούχων που θα σβήσουν λόγω ηλικίας (και δύσκολης πρόσβασης στις υπηρεσίες υγείας και γενικότερα χαμηλού επιπέδου ζωής λόγω φτώχειας),......
https://www.facebook.com/emily.ioannidi ... &__tn__=-R
Αφορά την αναμενόμενη μείωση των συνταξιούχων στα πλαίσια του νέου ασφαλιστικού συστήματος (περιμένουμε πάντως αλλαγές μετά την ομιλία του Τσίπρα στην Θεσσαλονίκη). Και όντως έχει ειπωθεί από κυβερνητικά στελέχη, ίσως και από τον Τσίπρα ότι αναμένουμε μείωση των συνταξιούχων λόγο θανάτου. Κάποιος που διαβάζει μια τέτοια δήλωση, χωρίς να έχει ασχοληθεί και πολύ με το θέμα, είναι αναμενόμενο ότι δεν θα κάτσει να αναλύσει τι εννοεί η κυβέρνηση και ίσως θα προσπεράσει και κάποια σημεία από την δήλωση.
Η φίλη λοιπόν που το γράφει έχει απόλυτο δίκιο που δυσκολεύεται να πιστέψει ότι υπήρξε τέτοια δήλωση, γιατί είναι απίθανο να υπήρξε δήλωση που να προσδοκά εξορθολογισμό του ασφαλιστικού μέσω της (υπονοούμενης) εξώθησης σε θάνατο. Από οποιαδήποτε κυβέρνηση, και όχι μόνο από την κυβέρνηση Τσίπρα. Ακόμα και ο Πινοσέτ που θυμήθηκε πρόσφατα κάποιο στέλεχος της ν.δ. (ατυχής η αναφορά του) δεν θα έκανε τέτοια δήλωση. Κανείς δεν θα έκανε τέτοια δήλωση με το νόημα που το θέτει η φίλη, και μάλλον κανείς δεν έκανε.

Τι όμως είναι σχεδόν σίγουρο ότι δήλωσαν στελέχη της κυβέρνησης, που μπορεί να μεθερμηνευτεί σε "σφαγιασμό" συνταξιούχων αν κανείς δεν γνωρίζει το θέμα;
Ας ξεχάσουμε για λίγο την πιθανή δήλωση. Το ασφαλιστικό σύστημα θα έχουμε ακούσει από πολλούς ότι για να είναι υγιές θα πρέπει να υποστηρίζεται η συνταξιοδοτική δαπάνη από τρεις ή και καλύτερα τέσσερις εργαζόμενους ανά συνταξιούχο. Αλλιώς αδυνατεί να δώσει αξιοπρεπείς συντάξεις και κάπου φτάνει στα όριά του. Στην Ελλάδα η αναλογία είναι όπως γνωρίζουμε πολύ χειρότερη, αν και είναι αμφίβολο το πόσο χειρότερη (ίσως 1,5 προς 1). Ακόμα και αν η ανεργία μηδενίζονταν από κάποιο θαύμα, πάλι η αναλογία θα ήταν ιδιαίτερα προβληματική.

Πως μπορεί κανείς να βελτιώσει την αναλογία; Ένας απλός τρόπος είναι να αυξήσει τους εργαζόμενους με εισαγόμενο εργατικό δυναμικό. Αλλά όταν σου λείπουν 3 εκ. εργαζόμενοι για να ισορροπήσει το σύστημα μάλλον είναι δύσκολο να το καταφέρεις με εισαγωγές. Άλλωστε αυτό θα μεταθέσει απλά το πρόβλημα μερικά χρόνια μια και αυτοί οι εργαζόμενοι θα πρέπει να πάρουν σύνταξη....

Μια άλλη λύση είναι να καθαρίζεις τους συνταξιούχους στα γρήγορα.... Όχι με τουφέκι, αλλά αν έχεις ιατροφαρμακευτική περίθαλψη μεσαίωνα και συντάξεις πείνας, κάτι θα καταφέρεις.... Και αυτό το σχέδιο δεν θα "ευδοκιμούσε" μια Ελλάδα εξακολουθεί να διαθέτει υψηλό προσδόκιμο ζωής!
Όσο και να φαίνεται περίεργο το προσδόκιμο δεν έχει μειωθεί κατά την κρίση, μάλλον αυξήθηκε λίγο. Γενικά μια τέτοια μεταβολή, μείωσης του προσδόκιμου, θα ήταν επακόλουθο πολλαπλών προβλημάτων, πολύ μεγαλύτερων από ότι βιόσαμε μέχρι τώρα στην κρίση, άρα θα ήταν δύσκολο να την αντέξει οποιαδήποτε κυβέρνηση.
Κρίνοντας από την εμπειρία μας και την επιδείνωση της κατάστασης δεν κατανοούμε πως οι πολίτες στην Ελλάδα είναι ακόμα σε πολύ καλύτερη μοίρα, από τους περισσότερους ανθρώπους του πλανήτη. Έτσι η Ελλάδα δεν βρίσκεται ανάμεσα στις χώρες που δοκιμάζονται σε παγκόσμιο επίπεδο από πείνα, η πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για τον μέσο πολίτη είναι αρκετά καλή, και στην γειτονιά μας δεν πέφτουν μπόμπες, ενώ το προσδόκιμο ζωής είναι υψηλό. Αν και κατηφορήσαμε, είμαστε ακόμα στην κατηγορία των ανεπτυγμένων χωρών, από πλευράς ποιότητας ζωής τους μέσου πολίτη.

Τι μένει λοιπόν για να βελτιώσει την αναλογία συνταξιούχων εργαζομένων;
Αυτό που κάνει η κυβέρνηση. Αύξηση του μέσου όρου συνταξιοδότησης.

Για να το δούμε με απλά μαθηματικά. Αν το προσδόκιμο είναι κάπου στα 80 χρόνια και ξεκινάς τον εργασιακό σου βίο κατά μέσο όρο στα 20 χρόνια σου, σου μένουν 60 χρόνια ζωής κατά ΜΕΣΟ ΟΡΟ. Μιλάμε πάντα για μέσους όρους. Οι αναλογιστικές μελέτες που αφορούν τις συντάξεις στηρίζονται σε μέσους όρους και όχι στις αποκλείσεις από αυτούς.
Αν λοιπόν χρειάζεται να υποστηρίξεις την σύνταξή σου με τριπλάσιο χρόνο εργασίας θα πρέπει να δουλεύεις 45 χρονάκια για να ζήσεις αξιοπρεπώς 15 συντάξιμα. Έτσι επιτυγχάνεται στο περίπου η αναφερθείσα σχέση 1 προς 3. Το σημερινό σύστημα που εφαρμόζει η κυβέρνηση θέλει να στείλει την συνταξιοδότηση πάνω από τα 60, μεταξύ 62 και 67, ώστε το σύστημα να γίνει βιώσιμο.
Βέβαια μια μελέτη πάνω στο θέμα δεν είναι τόσο απλοϊκή όσο την περιγράφω, και κάτω από ορισμένες συνθήκες ίσως θα ήταν βιώσιμη και μια σχέση 1 προς 2,5, αλλά απέχουμε από αυτό.

Εφαρμόζοντας λοιπόν το νέο σύστημα και με βάση την λογική υπόθεση ότι ο μέσος προσδοκώμενος χρόνος ζωής δεν θα μεταβληθεί σημαντικά τα επόμενα χρόνια, είναι θεμιτή υπόθεση να περιμένουμε την μείωση ταν συνταξιούχων λόγο θανάτων. Θανάτων που δεν οφείλονται στην κακή ποιότητα ζωής, μάλλον στην επιδείνωση της ποιότητας ζωής, μια και η προσδοκώμενη διάρκεια ζωής δεν φαίνεται να αλλάζει σημαντικά, και μάλιστα προς τα κάτω. Η μείωση που περιμένουμε θα οφείλονται στην αναμενόμενη θνησιμότητα λόγο ηλικίας.

Μια παρένθεση εδώ, επειδή συχνά δημιουργείται σύγχυση.
Είναι γνωστό ότι έχει αυξηθεί ο αριθμός θανάτων στην Ελλάδα και μάλιστα έναντι των γεννήσεων. Αυτό όμως δεν φαίνεται να αποτυπώνεται στην προσδοκώμενη διάρκεια ζωής. Υπάρχει άλλη εξήγηση; Ναι και είναι γνωστή. Οφείλεται πολύ απλά στην ηλικιακή πυραμίδα της Ελλάδος όπου ένας γηρασμένος πληθυσμός είναι αναμενόμενο να δίνει περισσότερους θανάτους και στην μειωμένη παρουσία μετά την κρίση μεταναστών που αναπλήρωναν τις μειωμένες γεννήσεις Ελλήνων πολιτών.

Συμπερασματικά, η μείωση των συνταξιούχων λόγο θανάτου, που περιμένει η κυβέρνηση οφείλεται αποκλειστικά στην αύξηση της μέσης ηλικίας συνταξιοδότησης που προωθεί ισχυρά το νέο σύστημα και ΟΧΙ στην αύξηση των θανάτων που προσδοκά μια κυβέρνηση για να λύσει το ασφαλιστικό πρόβλημα.

Πάμε τώρα στο πραγματικό πρόβλημα της ασφαλιστικής μεταρρύθμισης (εκτός των χαμηλότερων συντάξεων). Το να δουλεύεις 45 χρονάκια για να πάρεις σύνταξη και να περάσεις ήσυχα άλλα δεκαπέντε, θα ήταν ευχής έργον σε ένα σύστημα που θα εξασφάλιζε ανθρώπινες συνθήκες εργασίας και μια ποιότητα ζωής. Δυστυχώς οι συνθήκες και η ποιότητα ζωής, χωρίς να είναι ρόδινες προ κρίσης, κατά την διάρκεια της κρίσης επιδεινώθηκαν δραματικά. Το να δουλεύει κανείς 45 χρόνια ενώ θα ήταν έως και θετικό για τους περισσότερους ανθρώπους, σήμερα στην Ελλάδα είναι ιδιαίτερα επώδυνο.
Μια ριζική αλλαγή δεν είναι εύκολη, ούτε είναι ασφαλές να θεωρήσουμε πως γνωρίζουμε πως θα εξελιχθεί, ούτε καν είναι θεμιτή εξέλιξη από το σύνολο της Ελληνικής κοινωνίας. Η θεραπεία λοιπόν της κατάστασης στα πλαίσια που ορίζει η σύγχρονη καπιταλιστική κοινωνία, και με δεδομένες την ασθενική οικονομία - παραγωγή της Ελλάδος, αλλά και τις δεσμεύσεις λόγο του χρέους, φαντάζει απίθανη στο ορατό μέλλον. Ίσως μόνο μικρά βήματα είναι εφικτά.
----------------

Σημ. Η σχέση 45 εργασία -15 σύνταξη που ανέφερα, πρακτικά σημαίνει πως θα υπάρχουν τριπλάσιοι εργαζόμενοι για κάθε ένα συνταξιούχο, βέβαια με την προϋπόθεση ότι ο συνολικός αριθμός των πολιτών είναι περίπου σταθερός, αν γερνάει θέλουμε ενέσεις μετανάστευσης...
Αν κοιτάξει κανείς τα προηγούμενα παραδείγματα θα πει και λογικά, μα αφού η αποταμίευση που κάνω μέσω του συνταξιοδοτικού είναι αρκετή, τι σημασία έχει αν η αναλογία είναι 1,5 προς 1, ας μην υπάρχουν και καθόλου εργαζόμενοι, αφού έχουν μαζευτεί χρήματα στο σακούλι θα την περάσω κοτσάνι. Το κακό είναι πως το χρήμα δεν έχει κάποια σταθερή αξία, αλλά η αξία του μεταβάλετε ανάλογα με την παραγωγική ικανότητα της χώρας. Αν η χώρα παράγει πολλά το χρήμα έχει μεγάλη ανταλλακτική αξία σε αγαθά. Αν παράγει λίγα, μικρή. Αν δεν παράγει τίποτα είναι κωλόχαρτο. Η σχέση λοιπόν 3 προς 1 αφορά την παραγωγική ικανότητα της χώρας ώστε να διασφαλίζεται πως το χρήμα θα έχει μια ικανή ανταλλακτική αξία σε αγαθά.
Τα παραδείγματα πιο πάνω πάντως αφορούν συντάξεις μέσω κεφαλαιοποίησης, χωρίς διανεμητική πρακτική, και θέλουν να δείξουν ότι τα περί υψηλών συντάξεων σύμφωνα με το κεφαλαιοποιητικό σύστημα που ευαγγελίζεται ο νεοφιλελευθερισμός είναι παραμύθια της Χαλιμάς. Οι αναλογιστικές μελέτες συστημάτων μικτών, με μερική κεφαλαιοποίηση και αναδιανομή, είναι προφανώς ποιο πολύπλοκες.




Return to “Οικονομία”

cron